Ariadna – córka Minosa i Pazyfae. Żona Dionizosa.
Historia[]
Życie na Krecie[]
Ariadna była jedną z czterech córek Minosa, króla Krety, i jego żony, czarownicy Pazyfae. Choć kochał swoje dzieci, jej ojciec był szczególnie okrutny wobec poddanych, czego najlepszym dowodem było żądanie od Aten, aby wysłały siedmiu młodzieńców i siedmioro dziewcząt na Kretę jako daninę, którą miał pożreć przerażający potwór zwany Minotaurem. Gdy była mała matematyki i nauk ścisłych, nauczał ją Dedal, zatrudniony do tego, by zbudować Labirynt dla ów potwora. Z biegiem lat się zaprzyjaźnili, a ten wysłuchiwał jej skarg na rodziców. Dedal po zbudowaniu Labiryntu postanowił ją nauczyć, jak bezpiecznie się po nim poruszać. Po uwięzieniu Dedala Ariadna wkradła się do labiryntu, aby odwiedzać go co najmniej raz w tygodniu.
Tezeusz, syn Posejdona i książę Aten, poprzysiągł położyć kres tej daninie, postanawiając udać się na Kretę i zabić Minotaura. W tym celu zajął miejsce jednego z siedmiu młodzieńców wybranych do podróży na Kretę. Kiedy wraz z pozostałymi trybutami przybył na miejsce, Ariadna zobaczyła Tezeusza i natychmiast się w nim zakochała. Desperacko pragnąc, by bohater przeżył, zapytała Dedala o sposób na pokonanie Minotaura. Później Ariadna zwróciła się do Tezeusza i zaoferowała mu pomoc w wyprawie, choć w zamian za to miał zabrać ją ze sobą do Aten i poślubić, na co się zgodził. Ariadna dała Tezeuszowi wskazówki, miecz i kłębek magicznej przędzy, aby mógł odnaleźć drogę przez Labirynt, zostawiając sznurek, za którym będzie podążał. Gdy ta metoda zawiodła, Ariadna użyła swojej zdolności widzenia przez Mgłę, aby bezpiecznie przeprowadzić Tezeusza przez labirynt, umożliwiając mu zabicie Minotaura. Gdy to uczynił, on, Ariadna i pozostali trybuci pospieszyli na swój statek i odpłynęli.
Późniejsze życie[]
Po wypłynięciu w morze Tezeusz znudził się Ariadną. Nie wiadomo dlaczego: być może wcale jej nie lubił i miał do niej żal, że zmusiła go do zabrania jej do Aten i poślubienia, mimo że był jej to winien, a ona porzuciła wszystko, by ratować jego i jego przyjaciół. Zatrzymali się na wyspie Naksos, a Tezeusz wpadł na pomysł: po prostu ją zostawi i wróci do Aten bez niej. Tezeusz obudził załogę, ale nie Ariadnę. Pozwolił jej spać, podczas gdy on i reszta odpłynęli bez niej. Ariadna obudziła się sama, rozejrzała się po plaży i wołała Tezeusza, aż zobaczyła żagiel na horyzoncie. Zorientowawszy się, że ją tam zostawił, upadła na ziemię i szlochała. Wściekła i zrozpaczona Ariadna przeklęła Tezeusza i błagała bogów, by zapomnieli zmienić żagle z czarnych na białe. Odpowiedzieli na jej prośby, ponieważ ojczym Tezeusza, Egeusz, przekonany o śmierci syna, rzucił się do morza i utonął.
W tym czasie młody bóg Dionizos był strażnikiem wyspy Naksos. Bóg natknął się na księżniczkę Krety, gdy płakała. Wysłuchał jej opowieści i pocieszył ją, postanawiając uszczęśliwić biedną dziewczynę. Dionizos opowiadał o swoich przygodach z piratami i po pewnym czasie zakochali się w sobie i wzięli ślub. Wszystkie ich dzieci były półbogami z ojca i spadkobiercami Ariadny. Pozostała wierna Dionizosowi aż do śmierci. Po śmierci Ariadny Dionizos zstąpił do Podziemia i przywrócił ją do życia. Następnie zaprowadził ją na Olimp, gdzie Zeus na prośbę syna obdarzył ją nieśmiertelnością. Jej diadem ślubny został umieszczony na niebie jako konstelacja Korony Północnej.
Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy[]
Klątwa tytana[]
Dionizos wspomniał Ariadnę podczas rozmowy z Percym Jacksonem, kiedy heros opuścił Obóz Herosów, aby wbrew zakazowi wyruszyć na misję ocalenia Artemidy. Pan D. powiedział wówczas, że ta bogini czeka na niego na Olimpie, co świadczy o tym, że Dionizos i Ariadna, w przeciwieństwie do wielu boskich małżeństw, byli sobie bliscy.
Podczas olimpijskiego przyjęcia Ariadna towarzyszyła swojemu mężowi. Percy stwierdził wówczas, że po raz pierwszy widział wtedy Dionizosa szczęśliwego.
Bitwa w Labiryncie[]
Luke Castellan próbując znaleźć nić Ariadny, aby podróżować przez Labirynt z Armią tytanów. W końcu ją odnalazł i użył, jednak armia straciła nić po śmierci Kampe. Pomagając Percy'emu znaleźć najlepszy sposób na poruszanie się po Labiryncie, Hefajstos wspomina, że Ariadna nie miała ani kropli boskiej krwi. To ironia, biorąc pod uwagę, że jej ojciec był półbogiem, a matka nieśmiertelną. Hefajstos mógł jednak chcieć podkreślić przydatność jasnego spojrzenia Ariadny dla Percy'ego, bo o to mu chodziło. W rezultacie Percy wpadł na pomysł, aby wykorzystać Rachel Elizabeth Dare do poruszania się po Labiryncie.
Wygląd i osobowość[]
Ariadna to niezwykle piękna kobieta o jasnej karnacji. W niektórych mitach ma długie, kręcone, czarne włosy i zielone oczy. W innych falowane, jasnobrązowe włosy i brązowe oczy. Ariadna jest inteligentna i pomocna, ale jednocześnie bardzo lojalna i emocjonalna. Była córką bogatego króla, prawdopodobnie poślubiłaby króla i mogła mieć wszystko, czego zapragnęła, ale porzuciła to wszystko dla ocalenia i bycia z mężczyzną, którego kochała. Kiedy mężczyzna ją porzucił, przeklęła go za zdradę jej zaufania. Pozostała wierna mężowi, nawet po wielu wiekach, nigdy nie pokochała nikogo innego. Według Percy'ego, Ariadna ma dziwne poczucie humoru.
Umiejętności[]
Adriana, po zostaniu boginią, ma typowe moce greckiego bóstwa.
- Labitynokineza: Jako bogini Labiryntów, Ariadna ma całkowitą kontrolę nad labiryntami.
- Magia i Kontrolowanie Mgły: Ponieważ jej matka jest potężną czarodziejką, Ariadna może posługiwać się magią, której mogła użyć do stworzenia nici Adriany i rzuceniu przekleństwa na Tezeusza, gdy ten ją porzucił.
- Tkactwo: Adriana stworzyła nić, która miała pomóc poruszać się po Labiryncie.
- Jasne spojrzenie (kiedyś): Dziewczyna potrafiła widzieć przez Mgłę i dostrzegała świat takim, jakim był naprawdę. Mogła dostrzec potwory i poruszać się lepiej po Labiryncie niż ktokolwiek trzymający jej nić.
Ciekawostki[]
- Istnieje związek frazeologiczny Nić Ariadny, oznaczający pomoc w wyjściu z trudnej sytuacji.
Występowanie[]
- Klątwa tytana,
- Bitwa w Labiryncie (wspomniana),
- Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona,
- Greccy herosi według Percy'ego Jacksona,
- Dom Hadesa (wspomniana).