Ten artykuł jest jedynie nierozbudowanym zalążkiem artykułu. Oto sekcje, które wymagają uzupełnienia lub dodania: Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy, Olimpijscy Herosi, Apollo i Boskie Próby, Charakter, Wygląd, Umiejętności.
Jeśli możesz, podejmij się misji rozbudowania go, aby Grover dostał puszkę.
Pozwól, że cię oświecę, Akteonie. To ja jestem łowczynią. Ja zawsze jestem łowczynią. A ty jesteś ofiarą. Żaden mężczyzna, który widział mnie nago, nie ma prawa żyć.—Artemida do Akteona; Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona
Artemida (ang. Artemis) – grecka bogini[1] światła księżycowego, łowów, lasów, zwierząt, gór, roślinności i płodności. Jest córką Zeusa[7] i Latony[8], a także bliźniaczą siostrą Apollina[9]. Jej rzymską odpowiedniczką jest Diana.
Historia[]
Mitologia[]
Narodziny[]
Artemida była córką Zeusa[7] i Latony (tytanidy, córki Kojosa[8] i Fojbe). Bogini urodziła się na wyspie Delos, ponieważ tylko tutaj Latona znalazła bezpieczne miejsce. Hera rzuciła na nią klątwę, aby nigdzie nie mogła spokojnie urodzić i nasłała na biedną tytanidę węża Pytona. Zrobiła to oczywiście z powodu swojej zazdrości o męża[13].
Mimo wielu przeszkód Artemida i jej brat Apollo przyszli na świat. Stało się to siódmego dnia, siódmego miesiąca, w siódmym miesiącu ciąży Latony. Byli bliźniętami, ale różnili się bardzo od siebie. Tego pierwszego uważano za boga słońca, przepowiedni i sztuki[13], a Artemidę za boginię księżyca i łowów. Artemida miała upodobanie do łowów i strzelania z łuków, wraz z orszakiem nimf urządzała polowania w lasach[14].
Niemal natychmiast Artemida urosła do rozmiarów sześcioletniej dziewczynki i dziewięć dni później pomogła w narodzinach swojego brata bliźniaka, Apollina. Widząc, że pomaganie matce w porodzie Apollo zajęło jej dni i noce, młoda Artemida przysięgła, że pozostanie dziewicą i że odtąd nie będzie lubić mężczyzn. Jednak to wydarzenie wpłynęło również na to, że stała się opiekunką i wychowawczynią dzieci[14].
Cztery dni później Artemida poprosiła swoją ciotkę Hestię, aby zabrała ją na Olimp, gdzie mogła spotkać się z ojcem. Po tym, jak Artemida czule objęła Zeusa, ten przysiągł na Styks, że obdarzy swoją córkę dowolnym prezentem urodzinowym. Artemida zapragnęła zostać wieczną dziewicą, boginią dziczy. Pragnęła również grupy osiemdziesięciu dziewiczych towarzyszek, które byłyby śmiertelniczkami lub nimfami, z których dwadzieścia osobiście polowałyby z boginią. Starsi cyklopi wykuli srebrny łuk i strzały Artemidy, a Pan zapewnił jej psy myśliwskie. Łowczynie Artemidy były niemal nieśmiertelne. Nie starzały się, więc nie mogły umrzeć ze starości, ale mogły zginąć w walce[14]..
Zdobycie Złotego Jelenia[]
Potrzebując dzikich zwierząt do ciągnięcia rydwanu, Artemida i jej Łowczynie postanowiły schwytać stado pięciu złotych jeleni. Britomartis była jej najzdolniejszym traperem, używając zastawionych sideł i ukrytych sieci. Łowczynie narobilły hałasu, aby odstraszyć jelenie, podczas gdy cztery z pięciu złotych jeleni rzuciły się prosto w pułapki i zostały zaprzęgnięte do rydwanu Artemidy. Piąty, najsprytniejszy złoty jeleń uciekł, później znany jako Łania Kerynejska. Otrzymała błogosławieństwo Artemidy i ochronę przed innymi myśliwymi[14].
Pierwsza Gigantomachia[]
Podczas Pierwszej Gigantomachii Artemida zasłynęła walką z Otisem i Efialtesem, znanymi jako bliźnięta Alodai. Giganci pojmali Aresa i planowali zaatakować Olimp, ustawiając swoje prowizoryczne góry jedna na drugiej[14]..
Usłyszawszy, że Efialtes i Otis zamierzają pojmać Herę i Artemidę za żony, Artemida zbiegła z góry i zaatakowała bliźniaków Alodai strzałami. Próbowali przebić ją włóczniami, ale była zbyt szybka dla każdego z nich. Podstępem sprowokowała olbrzymów do zabicia się nawzajem, biegnąc między nimi i unikając ciosów w ostatniej chwili, gdy ją dźgali, co spowodowało, że bliźniacy pozabijali się nawzajem[14].
Polowanie na dzika kalidońskiego[]
Dzik Kalidoński, którego Artemida uwolniła w greckim mieście Kalidon
Kiedy król Kalidonu, Ojneus zapomniał oddać cześć Artemidzie w czasie żniw, rozgniewana bogini przywołała potwornego dzika, którego wypuściła na pola Kalidonu, zabijając przy tym wiele zwierząt i ludzi. Ojneus skonsultował się ze swoim synem Meleagerem, który zasugerował zorganizowanie wielkiego polowania, aby udobruchać Artemidę. Wszyscy najlepsi myśliwi w Grecji zostali wezwani do udziału w kalidońskim polowaniu na dzika, ale Artemida sabotowała ich działania[14].
Mopsos, najsilniejszy miotacz włóczni w Grecji, próbował zabić potwora, rzucając w niego włócznią, ale Artemida sprawiła, że odbiła się ona od dzika, nie czyniąc mu krzywdy. Inny myśliwy, Ankajos, rzucił się na niego z dwuostrzowym toporem, ale zginął, gdy dzik wbił mu kieł prosto w krocze. Dopiero książę Meleager zdołał w końcu zabić potwora z pomocą bohaterki Atalanty, która sparaliżowała dzika, ale to nie wystarczyło, by zadowolić Artemidę. Wzbudziła zazdrość wśród innych myśliwych, a wojna domowa wybuchła na pełną skalę, gdy wybuchły walki o to, kto tak naprawdę zasługuje na uznanie za zabicie Dzika Kalidońskiego[14]o.
Ukaranie Niobe[]
Razem z bratem Apollinem wystrzelała z łuku dzieci Niobe w obronie honoru matki. Niobe przechwalała się, że jest lepsza od Latony, która urodziła tylko dwoje dzieci. Chełpiła się tym, że ona ma siedmiu synów i siedem córek. Bliźniacy postanowili pomścić matkę. Apollo zabił po kolei siedmiu synów Niobe. Niobe wciąż jednak krzyczała, że ma jeszcze siedem córek i jest lepsza od Latony. Wtedy Artemida napięła swój łuk i zaczęła wybijać dziewczynki. Choć Niobe błagała, by oszczędzono jej najmłodszą córkę, Artemida przeszyła dziewczynkę w ramionach Niobe. Zrozpaczona matka skamieniała[13].
Akteon[]
Pewnego razu Artemida po powrocie z pomyślnych łowów postanowiła wykąpać się ze swoimi łowczyniami w jeziorze. Przechodząc tamtędy zobaczył ją myśliwy Akteon – wychowanek Chejrona – i zaczął się jej przyglądać z zainteresowaniem. Artemida go dostrzegła i była tym faktem mocno zdziwiona, jednak nie mogąc znieść myśli, że jakiś mężczyzna ujrzał ją nagą, za karę zmieniła go w jelenia. By Akteon jeszcze bardziej poczuł jej gniew, zesłała wściekliznę na jego psy, które w dzikim szale rzuciły się za nim w pościg. Nie rozpoznały one swego pana i rozszarpały go na strzępy. Potem jednak zaniepokojone jego nieobecnością zaczęły go szukać[14].
Spotkanie z Sipriotesem[]
Sipriotes był nieszczęsnym chłopcem, który zauważył kąpiącą się Artemidę. W przeciwieństwie do Akteona, Sipriotes padł na kolana i błagał Artemidę o litość. Ponieważ zobaczył jej nagą postać, chciała zabić Sipriotesa, ale ze względu na swoją pozycję opiekunki małych dzieci postanowiła dać mu możliwość stania się kobietą i przeżycia. Nie mając innego wyboru, Sipriotes został przemieniony w dziewczynę przez Artemidę i dołączył do Łowczyń[14].
Kallisto[]
Porucznikiem i najlepszą przyjaciółką Artemidy była Kallisto, piękna nimfa, która zwróciła uwagę ojca. Zeus ukazał się Kallisto w postaci swojej córki i próbował ją uwieść, ale zdezorientowana Kallisto odrzuciła jego zaloty. Postanowił ujawnić swoje prawdziwe ja i zrobić z nią, co mu się podobało, płodząc przy okazji dziecko[14].
Wiele miesięcy później, po długim polowaniu, Artemida i Łowzynie zdecydowały się na pływanie. Kiedy Kallisto nie chciała do nich dołączyć, Artemida odkryła ciążę i domagała się informacji o tym, kto odebrał jej dziewictwo. Kiedy Kallisto powiedziała jej, że to Zeus przebrany za samą Artemidę, bogini nie mogła wiele zrobić z powodu mocy ojca. Oświadczając, że pozwoliłaby Kallisto odejść w spokoju i rozpocząć nowe życie, zasmucona Artemida postąpiła zgodnie z jej zasadami i przemienia szlochającą dziewczynę w niedźwiedzia, nakazując jej byłej najlepszej przyjaciółce odejść lub stawić czoła śmierci. Kallisto ostatecznie urodziła ludzkiego syna o imieniu Arkas, ale później została zabita przez Łowczynie. Po jej śmierci Zeus, który prawdopodobnie czuł się winny za swoje czyny, uhonorował Kallisto w gwiazdach, czyniąc ją konstelacją Wielkiej Niedźwiedzicy[14].
Śmierć Oriona[]
Orion staje twarzą w twarz z gigantycznym skorpionem wysłanym przez Gaję
Po incydencie z Kallisto, Artemida zaprzyjaźniła się z olbrzymem Orionem, byłym królewskim łowcą króla Chios. Po tym, jak Hefajstos przywrócił mu wzrok dzięki mechanicznym oczom, Orion osiedlił się na Delos, gdzie Artemida pozwoliła mu dołączyć do swoich Łowczynie jako pierwszemu mężczyźnie w historii, ze względu na jego imponujące umiejętności łowieckie i łucznicze. Szanował wszystkie Łowczynie i dawał im przestrzeń podczas kąpieli[14].
Jednak Apollo doprowadził Oriona do szaleństwa przez bliskość z jego siostrą, obawiając się, że złamie ona śluby dziewictwa. Pewnego dnia olbrzyma tak bardzo pochłonęło polowanie, że zaczął zabijać nieszkodliwe zwierzęta, oświadczając, że „zabije wszystkie zwierzęta na świecie”. Nie spodobało się to ani Łowczyniom, ani Matce Ziemi Gai. Jego twierdzenia wyrwały ją ze snu, wysyłając potężnego skorpiona, który zabił Oriona swoim jadowitym żądłem. Wkrótce potem Artemida odnalazła jego ciało. Zasmucona śmiercią kolejnego przyjaciela, uczyniła Oriona Gwiazdozbiorem Skorpiona, aby uwiecznić jego historię[14].
Przyjaźń z Hipolitem[]
Hipolit był czarującym, przystojnym księciem i dziedzicem, który w ogóle nie interesował się romansami. Jego pasja do łowiectwa sprawiła, że Artemida przyjęła go do Łowczyń, choć jej zwolennicy byli raczej niepewni, jeśli chodzi o obecność atrakcyjnego mężczyzny w swoich szeregach. Jednak Hipolit nigdy nie próbował niczego romantycznego z Łowczyniami. Jego aseksualność i aromantyczność bardzo rozwścieczyły boginię miłości Afrodytę, która manipulowała emocjami jego ojca Tezeusza, gdy ten wracał do domu, by odwiedzić rodzinę. Obaj pokłócili się o małżeństwo i posiadanie dzieci Hipolita, mimo że ten nalegał na pozostanie na łowach Artemidy. W rezultacie Tezeusz dobył miecza i zabił Hipolita[14].
Po usłyszeniu o śmierci przyjaciela, załamana Artemida natychmiast pobiegła do grobu Hipolita i zaniosła jego ciało do swojego bratanka Asklepiosa, najlepszego lekarza w całej Grecji. Poprosiła, aby Asklepios wskrzesił go z martwych, co uczynił za pomocą lekarstwa lekarza. Jednakże miało to natychmiastowe reperkusje: Afrodyta poskarżyła się Zeusowi na wskrzeszenie Hipolita wraz z Hadesem, ponieważ mogłoby to potencjalnie spowodować chaos zarówno w świecie śmiertelników, jak i w Podziemiu. Zeus udobruchał swoją ciotkę i brata, osobiście uderzając Asklepiosa piorunem, ale Apollo był rozgniewany i zdruzgotany śmiercią swojego ulubionego syna i zabił starszych cyklopów, które wykuły piorun Zeusa. Aby zapobiec waśni, Asklepios został wskrzeszony i uczyniony bogiem, ale Hades zabronił mu kiedykolwiek wskrzeszać umarłych. Na szczęście Artemida chroniła Hipolita i wysłała go do Italii, gdzie dożył sędziwego wieku jako kapłan w jednym z jej świętych przybytków[14].
Kradzież pioruna piorunów[]
Po tym, jak Luke Castellan ukradł na rządzenie Kronosa Zeusowi jego atrybut, piorun piorunów, bóg wysłał na jego poszukiwania swoje dzieci[7], w tym Artemidę[15]. Bogini go nie odnalazła, ponieważ jako pierwszy zrobił to Ares, którego następnie tytan przekonał do nieoddawania broni ojcu, by wszcząć wojnę między nim a Posejdonem, którego Król Bogów oskarżył o kradzież[7].
Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy[]
Złodziej pioruna[]
10 czerwca Grover Underwood powiedział Percy'emu Jacksonowi, że domek ósmy w Obozie Herosów jest poświęcony Artemidzie i że jest on honorowy, ponieważ bogini nie ma dzieci, jako iż przysięgła dziewidztwo.
14 czerwca Ares wymienił Artemidę wraz z Apollinem, Ateną i sobą samym jako bóstwa, które Zeus wysłał na poszukiwania pioruna piorunów.
4 lipca, z okazji Dnia Niepodległości, wizerunek Artemidy na polowaniu został przedstawiony przez sztuczne ognie przygotowane przez domek dziewiąty.
16 sierpnia, gdy Luke wyjawił Percy'emu, że to on ukradł piorun piorunów, wymienił Artemidę, wraz z Apollinem, Hermesem i Aresem jako bóstwa, które poszukiwały pioruna piorunów na rozkaz Zeusa.
Morze Potworów[]
9 czerwca Luke opowiedział Percy'emu, Annabeth Chase i Tysonowi historię matki Oriosa i Agriosa, Polyfonten – o tym, jak Artemida przyjęła ją do swoich Łowczyń gdy ta odmówiła Afrodycie, karzącej jej się zakochać, a gdy skutek klątwy ta zakochała się w niedźwiedziu, porzuciła ją ze wstrętem.
Klątwa tytana[]
Artemida w powieści graficzej
Artemida przybyła wraz ze swoimi Łowczyniami na pomóc Percy'emu, Annabeth, Groverowi, Thalii Grace oraz rodzeństwu di Angelo, których życiu zagrażała mantikora. Niestety, podczas walki z mantikorą, Annabeth spadła z urwiska próbując zabić potwora i tym samym ratować swoich przyjaciół. Niemal od razu Artemida zaproponowała Biance di Angelo przyłączenie się do jej Łowczyń. Dziewczyna zgodziła się, chociaż Percy uważał, że był to zły pomysł.
Jakiś czas później miało miejsce spotkanie Artemidy z jej bratem Apollinem, podczas którego bóg słońca traktował siostrę z lekkim pobłażaniem, jednak widać było, że bardzo ją kochał. Artemidę bardzo się irytowała ilekroć jej brat podrywał którąś z jej Łowczyń, żartował sobie z nich jak również wygłaszał beznadziejne haiku. Najbardziej denerwowała się, gdy Apollo nazywał ją „swoją małą siostrzyczką” lub „siostruś”. Artemida mimo wszystko poprosiła Apollina, aby ten odeskortował herosów i jej Łowczynie do Obozu Herosów, podczas gdy ona sama miała zamiar wyruszyć na poszukiwanie potwora, o którym mówiła mantikora oraz zagubionej córki Ateny.
Bogini została jednak porwana i zmuszona do podtrzymywania nieboskłonu, uwalniając spod ciężaru nieba Annabeth. Herosi i Łowczynie wspólnie wyruszyli na misję uwolnienia jej, która po wielu niebezpiecznych przygodach i trudnych perypetiach zakończyła się powodzeniem. Pod koniec książki przyjęła do szeregów swoich Łowczyń Thalię na stanowisko ich porucznika po zmarłej Zoe Nightshade.
Ostatni Olimpijczyk[]
Artemida razem z innymi głównymi bogami brała udział przez większość książki w próbach zatrzymania i ponownego spętania Tyfona, po których zakończeniu pojawiła się na Olimpie razem z innymi bogami gotowa walczyć z Kronosem.
Olimpijscy Herosi[]
Zagubiony heros[]
Artemida była jedną z bogiń która nie zgadzała się z decyzją Zeusa o zamknięciu Olimpu. Wysłała swoje łowczynie na poszukiwania Percy'ego pokazując, że wciąż miesza się w sprawy śmiertelników.
Krew Olimpu[]
Bogini pojawiła się ponownie w ostatnim tomie serii, gdzie razem z Apollinem przebywała na Delos i pomagała Frankowi, Hazel oraz Leonowi w ich misji. Jest wtedy opisana jako osoba bardzo odważna.
Apollo i Boskie Próby[]
Ukryta wyrocznia []
Artemida zostaje wspomniana przez Apollina wiele razy. Jej brat zastanawiał się czy Zeus zabronił jej jakkolwiek się z nim kontaktować.
Mroczna przepowiednia[]
Okazało się że Zeus zabronił Artemidzie kontaktować się z bratem, lub rozkazywać łowczyniom aby mu pomogli. Mimo to Artemida wysłała Britomartis i inne Łowczynie, aby pomogli mu w wyprawie.
Labirynt ognia[]
Apollo wspomniał o Artemidzie gdy zaczął twierdzić, że za nią tęskni.
Grobowiec tyrana[]
Apollo wspominał swoją siostrę przez cały spędzony czas w Obozie Jupiter, myśląc o czasach gdy flirtował z jej Łowczyniami i o tym że polubiłaby Lavinię. Pokazano także że woli grecką wersję Artemidy od jej rzymskiej formy – Diany.
Podczas bitwy o zatokę San Francisco Apollinowi udało się przywołać rzymski aspekt swojej siostry – Dianę, która przybywa w samą porę, by wyleczyć go z infekcji i zabić Tarkwiniusza. Po bitwie rozmawiają krótko, zanim Diana odeszła.
Thalia później wyjaśniła, że Diana musiała odejść, ponieważ nie mogła ryzykować przedłużenia wezwania. Jednak dziewczyna przyznała, że bogini tak bardzo martwiła się o swojego brata, że dosłownie była poza sobą – tak się martwiła, że rozdzielała się na Artemidę i Dianę tuż przed Thalią.
Charakter[]
Artemida na grafice na ReadRiordan
Artemida jest skupioną, powściągliwą i rozsądną kobietą, ale także niezwykle stoicką i pragmatyczną. Nie traci często panowania nad sobą i rozmawia spokojnie z innymi, nawet z półbogami płci męskiej. Woli towarzystwo swoich wyznawców i zwierząt, nawet od towarzystwa innych bogów, spędzając większość czasu na polowaniu na pustkowiu. Posiada głęboką troskę o dziewice, szczególnie o te, którym przewodzi.
W przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka Apolla, Artemida jest mniej „wyluzowana” i ma o wiele większe zrozumienie śmiertelników niż większość innych Olimpijczyków , podobnie jak jej przyrodni brat Hermes. Należy do bardziej sympatycznych i bezinteresownych Olimpijczyków, oceniając jednostki według ich czynów i wyborów, a nie ich potencjału, co widać, gdy broni Percy'ego przed Radą Olimpijską za uratowanie jej i narażenie swojego życia dla nich wszystkich[6]. Nie dyskryminuje, wybierając dziewczyny do swoich szeregów, pozwalając śmiertelnikom, półbogom i nimfom zostać Łowczyniami, w tym jej byłej porucznik Zoe Nightshade, córce tytana Atlasa.
Wiadomo jednak, że jest dość podstępna i czasami robi kawały swojemu bratu. W Apollo wspomina, że podczas świąt Artemida przypina mu do chitonu kartki z napisem „DAJ MI KOPA”[16].
Choć rzadko, Artemida reaguje gniewem, gdy jej życzenia są niespełnione, zwłaszcza jeśli ktoś zgrzeszył przeciwko zwierzętom, które były dla niej święte. Wygnała swoją najlepszą przyjaciółkę Kallisto spośród swoich Łowczyń i przemieniła ją w dużego niedźwiedzia za to, że nie powiedziała jej o ataku Zeusa, bezwzględnie zabiła siedem córek królowej Niobe po tym, jak obraziła jej matkę (oszczędzając tylko najmłodszą) i wypuściła ogromnego dzika na pola Kalydonu, ponieważ król Oineus zapomniał uhonorować ją w czasie żniw, co wywołało późniejszą pełnoskalową wojnę domową po śmierci dzika. Wszystkie te działania pokazują niezwykłą zdolność do chowania urazy, podobnie jak jej wuj Hades.
Chociaż jest w większości rozsądna, Artemida ma ogólną niechęć i nieufność do mężczyzn, chociaż ma łagodniejszą stronę w stosunku do dzieci i myśliwych. Nie wyszła za mąż ani nie ma dzieci, ponieważ bardzo ją dotknęło pomaganie matce w rodzeniu jej brata bliźniaka przez całe dnie. Jednak uznaje i szanuje tych, którzy udowadniają jej swoją wartość, w tym Oriona, Hipolita i Percy'ego. Ci, których Artemida nie szanuje (i żaden z nich nie szanuje jej), cierpią straszne konsekwencje. Przemieniła Akteona w jelenia po tym, jak zobaczył ją nagą, chociaż wiele osób w takiej sytuacji założyłoby, że Akteon planował ją zgwałcić, a ona odpowiednio się broniła[14]. Była o wiele bardziej miłosierna dla przepraszającego Sipriotesa, chociaż na stałe zmieniła płeć młodego mężczyzny. Mówi się, że lubi zamieniać chłopców, którzy widzą obóz łowczyń, w szakalopy[9].
Wygląd[]
Artemida na grafice na ReadRiordan
(...) była ode mnie nieco młodsza, mogła mieć dwanaście albo trzynaście lat. Miała rude włosy spięte w koński ogon i dziwaczne oczy: srebrno-złote jak księżyc.—Percy Jackson o Artemidzie; Klątwa Tytana
W Krwi Olimpu, Artemida była ubrana w czarne legginsy i srebrną tunikę.
Relacje[]
Rodzina[]
Zeus[]
Zeus, ojciec Artemidy.
Tatusiu!Kocham cię, kocham cię! Jesteś najlepszym tatą świata! Może i nie przepadała za facetami, ale doskonale wiedziała, jak owinąć sobie ojca wokół małego palca.—Artemida z Zeusem; Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona
Relacje Zeusa i Artemidy są bardzo dobre. Nie gniewa się na nią często, jednak czasem, gdy go zdenerwuje, zdarzy mu się na nią krzyknąć.
Apollo[]
Apollo, bliźniaczy brat Artemidy.
Cóż, nie jestem boginią leczenia, ale jestem w końcu boginią i chyba dałam sobie radę z tym, co bolało mojego małego braciszka.—Artemida do Apollina; Grobowiec tyrana
Relacje Artemidy z jej bratem są różne. Tak samo jak Apollo dla niej, bogini wobec brata czasami jest dla niego złośliwa, czasami dobra. Bóg często nazywał ją młodszą siostrzyczką.
Znane Łowczynie Artemidy[]
- Zoe Nightshade (poległa w walce),
- Bianca di Angelo (poległa w walce),
- Thalia Grace,
- Phoebe (poległa w walce),
- Kallisto (wydalona z szeregów Łowczyń),
- Britomartis,
- Partenos,
- Josephine (odeszła),
- Hemiteja (odeszła),
- Reyna Ramírez-Arellano,
Symbole bogini[]
Artemida na grafice na ReadRiordan
- Sierp księżyca,
- łuk,
- kołczan ze strzałami,
- jeleń (święte zwierzę),
- łania (święte zwierzę),
- niedźwiedzica (święte zwierzę),
- wąż (święte zwierzę),
- cyprys (święta roślina).
Cytaty[]
– Czy ... dobrzem ci służyła? – szepnęła Zoe.
– Bardzo zaszczytnie – powiedziała cicho Artemida. – Byłaś najlepszą z moich towarzyszek.
Na twarzy Łowczyni pojawiła się ulga.
[...]
– Gwiazdy – wyszeptała. – Znów widzę gwiazdy, o pani.
Po policzku Artemidy spłynęła łza.
– Tak, moja dzielna. Są wyjątkowo piękne tej nocy.
– Gwiazdy – powtórzyła Zoe.
Utkwiła wzrok w nocnym nieboskłonie. I nie poruszyła się już więcej.
[...]
Spojrzałem na niebo i dostrzegłem, że gwiazdy stały się jaśniejsze. Tworzyły wzór, którego nigdy wcześniej nie widziałem – lśniąca konstelację przypominającą postać dziewczyny. Dziewczyny z łukiem biegnącej przez nieboskłon.
– Niech świat ci odda cześć, moja Łowczyni – powiedziała Artemida. – Żyj wiecznie wśród gwiazd.—Artemida żegnająca Zoe Nightshade
Ciekawostki[]
- W mitologii Artemida była starsza od Apollina (pomagała nawet swojej matce w porodzie), natomiast w Klątwie tytana Apollo chwalił się, że to on jest starszy.
- Pojawiła się na okładce książki Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona.
- Po swoim dziadku, Kojosie odziedziczyła zimne oczy.
- Oryginalnie Artemida była boginią świtu i mrozu. Chociaż po pewnym czasie jej władza nad nimi przeszła na Eos, ponieważ ta była uosobieniem świtu.
- W mitach jedynym powodem, dla którego Artemida była czasami uważana za boginię księżyca, jest fakt, że mylono ją z Selene i Hekate.
- W Klątwie tytana po uratowaniu jej i Annabeth, obdarzyła Percy'ego szacunkiem i zaczęła go nazywać „mężczyzną” zamiast „chłopcem”. Ten szacunek doprowadził do tego, że w Zagubionym herosie Łowczynie zaczęły szukać Percy'ego po jego zniknięciu.
- Artemida, będąc boginią łowów, ma kolekcję skór należących do wielu stworzeń, które zdobią wnętrze jej osobistego namiotu (niektóre z nich należą nawet do zwierząt, które już wyginęły, ponieważ Percy nie mógł zidentyfikować niektórych z nich).
- Świątynia Artemidy w Efezie była uważana za jeden z siedmiu cudów starożytnego świata.
- Miała świątynie na Olimpie, co zostało ujawnione w Ostatnim Olimpijczyku, kiedy Thalia oświadczyła, że Kronos zniszczył świątynię bogini.
- Jeden z kraterów na Księżycu, nosi imię jej rzymskiej odpowiedniczki – Diany.
- Artemida jest jedyną boginią posiadającą kasztanowe włosy.
- Artemida umieściła na nieboskłonie dwie osoby czyniąc z nich gwiazdozbiory: Oriona i Zoe.
- Jednak w jednym z mitów podawało, że to Zeus umieścił Oriona na niebie w postaci gwiazdozbioru, na prośbę bogini.
- W Grecji znajduje się miasto nazwane od imienia bogini.
- Według niektórych wersji mitów zakochała się i zapragnęła wyjść za mąż tylko, i wyłącznie raz – po poznaniu Oriona.
- W niektórych źródłach mitologicznych przez bliskie pokrewieństwo z Apollinem przypisywano jej zamiłowanie do tańca, muzyki i śpiewu, których rzekomo miała być wielką miłośniczką.
- Jednakże w Greckich bogach według Percy'ego Jacksona sama Artemida jasno wypowiedziała się, że za nimi nie przepada.
- Jej ulubionym filmem Disneya jest Kraina Lodu[17].
Występowanie[]
Książki[]
- Złodziej pioruna (wspomniana),
- Morze Potworów (wspomniana),
- Klątwa tytana,
- Bitwa w Labiryncie (wspomniana),
- Archiwum herosów:
- Wywiad z Annabeth Chase, córką Ateny (wspomniana),
- Percy Jackson i miecz Hadesa (wspomniana),
- Olimpijska krzyżówka (wspomniana),
- Ostatni Olimpijczyk,
- Przewodnik po Świecie Herosów (wspomniana),
- Zagubiony heros (wspomniana),
- Syn Neptuna (wspomniana),
- Znak Ateny (wspomniana),
- Dom Hadesa (wspomniana),
- Krew Olimpu,
- Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona,
- Greccy herosi według Percy'ego Jacksona,
- Tajne akta Obozu Herosów (wspomniana),
- Ukryta wyrocznia (wspomniana),
- Mroczna przepowiednia (wspomniana),
- Labirynt ognia (wspomniana),
- Grobowiec tyrana (wspomniana),
- Wieża Nerona.
Adapatacje[]
- Złodziej pioruna. Powieść graficzna (wspomniana),
- Klątwa tytana. Powieść graficzna,
- Ostatni Olimpijczyk. Powieść graficzna.
Przypisy[]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Złodziej pioruna, Zdobywcy sztandaru
- ↑ Złodziej pioruna, Jak przez przypadek wyparowałem nauczycielkę matematyki
- ↑ Klątwa tytana, Thalia rozpala Nową Anglię
- ↑ 4,0 4,1 Ostatni Olimpijczk, Poznaję grube ryby z rodziny
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Klątwa tytana, Zastępcy dyrektora wyrasta wyrzutnia rakiet
- ↑ 6,0 6,1 Klątwa tytana, Bogowie głosują, jak nas zabić
- ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 Złodziej pioruna, Wypełnienie przepowiedni
- ↑ 8,0 8,1 8,2 Dom Hadesa, rozdział LXII
- ↑ 9,0 9,1 9,2 Klątwa tytana, Bianca di Angelo podejmuje decyzję
- ↑ Morze Potworów, Najgorsza impreza rodzinna w moim życiu
- ↑ Złodziej pioruna, Partyjka z koniem
- ↑ Tweet na profilu Percy Jackson
- ↑ 13,0 13,1 13,2 Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona, Apollo śpiewa, tańczy i strzela do ludzi
- ↑ 14,00 14,01 14,02 14,03 14,04 14,05 14,06 14,07 14,08 14,09 14,10 14,11 14,12 14,13 14,14 14,15 14,16 Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona, Artemida wypuszcza Dzika Śmierci
- ↑ Złodziej pioruna, Bóg funduje nam cheeseburgery
- ↑ Ukryta wyrocznia, rozdział 22
- ↑ Wpis na stronie internetowej Ricka Riordana