FANDOM


Straciłem wszystko, walczyłem od początku do końca, do ostatniej kropli krwi. Wojna odebrała mi rodziców i brata, wokół mnie ginęły dziesiątki ludzi. Odprowadziłem na cmentarz najbliższych przyjaciół. Nie ucz mnie o wojnie.

– Paweł Wiśniewski


Paweł "Paul" Wiśniewski — jeden z Wojowników Odyna polskiego pochodzenia, a także wnuczek nordyckiego boga wojny i sprawiedliwości Tyra. Zamieszkuje XXV piętro w Hotelu Walhalla.

Lata jego życia przypadły na czasy dwudziestolecia międzywojennego i II Wojny Światowej. Był członkiem Polskiego Państwa Podziemnego, a także czynnym uczestnikiem akcji Małego Sabotażu i Kedywu. Zmarł podczas jednej z akcji dywersyjnych w kwietniu 1943 roku.

Wygląd

Paweł jest dorosłym, wysokim i bardzo dobrze zbudowanym mężczyzną, ma posturę żołnierza. Jego jasna karnacja i wiecznie podkrążone oczy, znak wielu zarwanych na malowaniu nocy, są wręcz charakterystyczne dla Pawła. Oczy Wiśniewskiego mają ciepłą, intensywną, brązowo-miodową barwę. Chłopak jest szatynem, choć jego włosy mają bardzo ciemną barwę i często są brane za czarne; odgarnia je niedbale do tyłu głowy, ale i tak do jego prawego oka wpadają luźne kosmyki. Twarz Polaka zdobi zadbany, dokładnie przystrzyżony zarost. Nigdy nie rozstaje się z krzyżykiem, który nosi zawieszony na łańcuszku, na szyi jako pamiątką po ojcu.

Charakter

Paweł na co dzień jest pogodną i nieco złośliwą, jednak obdarzoną wyjątkowo ciepłą naturą osobą. To spokojny i zdystansowany mężczyzna, a także pełen empatii i wrażliwości człowiek. Jest znakomitym obserwatorem, który niejednokrotnie wykazuje się wielkim zrozumieniem. To dobry i oddany przyjaciel, zawsze potrafi znaleźć czas dla osoby bliskiej. Poproszony o pomoc rzadko pozostaje obojętny, niejednokrotnie sam wyciąga pomocną dłoń. To właśnie jego zdolność obserwacji, wrodzona wrażliwość oraz cierpliwość czynią z niego dobrego rozmówcę, z którym można prowadzić długie, szczere rozmowy.

Jednak choć potrafi zrozumieć emocje i zachowanie innych ludzi, sam często nie obnosi się z własnymi emocjami i pozostaje zamknięty w sobie; nie mówi ani o swoich uczuciach, ani o swojej historii i trudno mu się przełamać. Również nie lubi przyjmować pomocy od innych ludzi, nawet najbliższych. Dążąc do celu jest uparty, wciąż stara się "przeskoczyć samego siebie" i coraz wyżej zawiesza poprzeczkę. Najważniejszą nagrodą dla Pawła jest satysfakcja z sukcesu, jednak zależy mu na tym, żeby jego praca została doceniona. Bliscy są dla niego ważni, ich samopoczucie i zdanie, w kontaktach z nimi widać całą ciepłą naturę Pawła. Czas spędzony z przyjaciółmi jest dla niego cenny, ale chwilami wycofuje się z towarzystwa wybierając samotność i cztery ściany własnego pokoju.

Historia

Wczesne lata

Paweł urodził się 30 kwietnia 1920 roku, tym samym należąc do pokolenia kolumbów. Mieszkał w Warszawie, razem z babcią, rodzicami i starszym bratem, wychowywany w duchu patriotyzmu i miłości do ojczyzny. Był uczniem jednej z warszawskich szkół, a także harcerzem, podobnie jak starszy brat. Od najmłodszych lat szczególną przywiązywał uwagę do nauki historii i języka polskiego oraz rozwijał się twórczo, prędko okazało się, że ma duszę i talent artysty.

Wybuch II Wojny Światowej

Paweł nigdy nie angażował się w politykę i zdawałoby się, że sytuacja panująca na arenie międzynarodowej niewiele go interesuje. Jednak bacznie przysłuchiwał się rozmowom rodziny i harcerzy o rosnącym zagrożeniu ze strony hitlerowskich Niemiec. Kiedy wybuchła II Wojna Światowa był krótko po zdaniu matury i ukończeniu szkoły. Już 1939 rok przyniósł jego rodzinie dotkliwą stratę; ojciec Pawła, Stanisław Wiśniewski zginął podczas Kampanii Wrześniowej, w obronie Warszawy.

Życie pod okupacją niemiecką

W rodzinie Pawła oczywistym była walka z okupantem, dlatego młody Wiśniewski, choć nigdy nie chciał chwytać za broń, również dołączył do walki z nazistami. Po stracie ojca razem z bratem starał się zapewnić rodzinie godne życie podejmując się różnych zawodów. To był również czas akcji Małego Sabotażu, podczas których Paweł wykazał się swoim talentem artystycznym malując na murach kotwice, żółwie i świnie w fotelach kinowych. Rok po wybuchu wojny Mateusz Wiśniewski, starszy brat Pawła opuścił kraj udając się do Anglii, gdzie pracował jako członek służby naziemnej Dywizjonu 303; pożegnanie braci było zarazem ich ostatnim spotkaniem. W 1942 roku wojna odebrała mu kolejnego członka rodziny. Krystyna Szewczyk-Wiśniewska została pojmana przez niemiecką policję, po serii przesłuchań na alei Szucha została rozstrzelana w Palmirach. Paweł pozostał w Polsce sam, razem z babką Teresą Szewczyk oraz swoją dziewczyną, której chciał się oświadczyć. Do oświadczyn nigdy nie doszło, słuch o dziewczynie zaginął po łapance zorganizowanej w lipcu 1942 roku. Po tym wydarzeniu boleśnie odczuł ogrom strat, których doznał zaledwie w ciągu trzech lat. Stał się wrakiem człowieka, a zarazem bardzo mściwą osobą, gotową zabić bez mrugnięcia okiem.

Śmierć – czerwiec 1943 roku

Po wszystkich wyżej wspomnianych startach, w życiu Pawła do głosu doszło dziedzictwo Tyra. Brał czynny udział w licznych akcjach dywersyjnych. Chłopak o duszy artysty okazał się dobrym żołnierzem i świetnym strategiem; piął się coraz wyżej w hierarchii Polskiego Państwa Podziemnego. Wśród członków Polskiego Państwa Podziemnego Paweł Wiśniewski ps. Manet był znany jako szczególnie poświęcony sprawie. Zginął w strzelaninie, podczas nieudanej próby wysadzenia przystanku kolejowego, a zarazem torów, gdzie zatrzymał się pociąg wiozący broń oraz żołnierzy niemieckich na wschód.

Życie w Walhalli

Przez pierwsze lata pobytu w Walhalli dręczyły go nocne koszmary; zarywał noc za nocą. Przez długie lata nie wziął do dłoni pędzla, podczas swoich pierwszych miesięcy w Walhalli popadł w alkoholizm. Bardzo długo starał się podnieść z pozycji przegranego, szorstkiego żołnierza i wraku człowieka. Udało mu się to dzięki współlokatorom z piętra i nielicznym mieszkańcom Hotelu Walhalla. Poza braniem udziału w codziennych walkach i wieczornych biesiadach dużo czasu spędza zajmując się malarstwem. Często można zastać go w jego pokoju pochylonego nad płótnem lub z książką w dłoni.

Pokój Pawła na XXV piętrze

Wnętrze pokoju Wiśniewskiego przywodzi na myśl wnętrze starej, choć zadbanej kamienicy. Często panuje tu chaos typowy dla artystycznej pracowni, w którym jedynie Paweł potrafi się odnaleźć. Ciężkie meble są nieco podniszczone i stylizowane na stare, podłoga jest wyłożona panelami, a sufit wysoko sklepiony. Pokój posiada tylko dwa łukowate okna z szerokimi parapetami, po reszcie okien pozostały jedynie zamurowane wnęki. Część ścian to goła, czerwona cegła, na pozostałych fragmentach ściany niejednokrotnie widnieją stare malunki, wykonane przed laty przez Wiśniewskiego. Nie brakuje tu również sztalugi i potężnego stojaka na obrazy, na którym są ułożone zamalowane płótna. Pod ścianami stoją regały pełne książek; tomiki poezji, polska literatura, a także wiele innych światowych klasyków.

Umiejętności

  • Wojownik Odyna - będąc jednym z Einherjarów Paweł jest szybszy, silniejszy i znacznie wytrzymalszy od przeciętnego ludzkiego żołnierza.
  • Talent artystyczny - Paweł jest bardzo uzdolnionym artystą. Malowaniu poświęca sporą część swojego wolnego czasu. Ma również pewne pojęcie o historii sztuki.
  • Zainteresowania humanistyczne - jako humanista całkiem dobrze zna historię Polski i świata, jest bardzo oczytanym człowiekiem. Interesuje się literaturą.
  • Umiejętności strzeleckie - przez udział w akcjach dywersyjnych opanował posługiwanie się karabinem. Lata wprawy uczyniły z niego bardzo dobrego strzelca, o celnym oku.

Paweł nie odziedziczył szczególnie wielu umiejętności po swoim dziadku, Tyrze, a przynajmniej nie tyle ile odziedziczyła po bogu jego matka.

  • Poczucie sprawiedliwości - Wiśniewski został wychowany w duchu sprawiedliwości i honoru, gardzi kłamstwem i poniżaniem słabszych, a także nie strzeliłby do człowieka odwróconego do niego plecami.[1]
  • Umiejętności bojowe i strategiczne - walka przychodzi mu bardzo naturalnie, jest również utalentowanym strategiem.

Cytaty

Arktur: Musiałem się przekonać, przecież nie mogłem ci uwierzyć na słowo.

Paweł: Oczywiście, bo w końcu jestem tak zakłamanym i obłudnym człowiekiem.

– Paweł i jego serdeczny przyjaciel, Arktur Rinnan[2]


Szukasz w moim pokoju sensu nieżycia, Arktur?

– Paweł do Arktura


Paweł: Czekam na sądny dzień, gdy przy rzeźbieniu odetniesz sobie palec.

Arktur: To jest tak prawdopodobne jak to, że poprosisz mnie o pozowanie nago do twojego obrazu.

Paweł: Przeżyję wszystko, ale nie akty.

Arktur: Tak sądziłem.

– Paweł i Arktur


- Malujesz?

- Niech zgadnę, mam farbę na rękach lub koszuli?

– rozmowa Pawła z nowo poznanym człowiekiem


W życiu widziałem wystarczająco dużo Niemców, nie muszę dodatkowo siedzieć z nimi zbyt długo przy stole.

–- Paweł Wiśniewski

Ciekawostki

  • Jeden z jego pseudonimów w Szarych Szeregach brzmiał "Manet", od nazwiska Édouarda Maneta – prekursora impresjonizmu. Ten pseudonim jest nawiązaniem do artystycznego talentu Pawła.
  • Do jego ulubionych farb należą akwarele. Bardzo wiele jego obrazów przedstawia miejski krajobraz piękniejszych miast Europy.
  • Jego przyjaciele doradzają mu żeby oddał część swoich obrazów Helgiemu, by ten powiesił je na korytarzach Walhalli. Wiśniewski z uporem odmawia, nie wystawiając swoich prac na światło dzienne.
  • Jedną z osób, które pomogły zacząć Pawłowi nowe życie w Walhalli był Einherji z jego piętra; Arktur Rinnan. Syn Norn pomagał mu z nękającymi go nocnymi koszmarami.
  • Dużą rolę w kreowaniu postaci Pawła odegrała książka Aleksandra Kamińskiego pt. "Kamienie na szaniec", a także polska poezja patriotyczna m.in. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego.
  • Imię Paweł pochodzi od łacińskiego słowa paulus, które oznacza drobny, mały. Starszy brat Pawła często nazywał go "swoim małym braciszkiem", choć sam jest od niego niższy o głowę.
  • Jego starszy brat, Mateusz Wiśniewski, po śmierci również trafił do Walhalli, jednak bracia nigdy nie spotkali się na korytarzach Hotelu. Z resztą, Mateusz nie zabawił tam długo; za zgodą Odyna przeniósł się do Nidawelliru gdzie ma swój warsztat.
  • W Walhalli zaczął używać angielskiego odpowiednika imienia Paweł - Paul. Einherjarzy miewali problem z wymówieniem jego imienia.
  • W myśl zasady "Język wroga trzeba znać" biegle zna język niemiecki oraz rosyjski. Natomiast na co dzień posługuje się językiem angielskim.
  • Z wszystkich miejsc w Walhalli najbardziej nie przepada za tamtejszą strzelnicą; choć jest dobrym strzelcem nienawidzi dźwięku wystrzału. Miejsce również przypomina mu o sposobie w jaki zginęła jego matka.
  • Paweł jest humanistą, w przeciwieństwie do swojego starszego brata, który od zawsze uważał się za ścisłowca.
  • Jego typem osobowości jest ISFJ (ang. Introverted Sensing Feeling Judging – Introwertyk Percepcjonista Uczuciowiec Sędzia) nazywany "Obrońcą".
  • Jego znak zodiaku to byk.
  • Paweł był wychowywany w katolickiej rodzinie, pomimo styczności z mitologią nordycką i bóstwami Skandynawów nie porzuca wiary chrześcijańskiej.

Przypisy

  1. Był czas w jego życiu (po utracie najbliżej rodziny) gdy zupełnie porzucił honorowe postępowanie utrzymując, że honor prowadzi żołnierza do zguby
  2. OC użytkowniczki NoxiVentus, a także przyjaciółki autorki
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.