Ten artykuł jest jedynie nierozbudowanym zalążkiem artykułu. Oto sekcje, które wymagają uzupełnienia lub dodania: Historia, Olimpijscy Herosi.
Jeśli możesz, podejmij się misji rozbudowania go, aby Grover dostał puszkę.
Nie martw się, złotko. – Drew wytarła sobie znad wargi nadmiar fluorescencyjnej szminki. – Myślisz, że tu nie pasujesz? Masz całkowitą rację.—Drew do Piper McLean; Zagubiony Heros
Drew Tanaka – grecka półbogini, córka Afrodyty i pana Tanaki. Była grupowa domku Afrodyty, została pokonana przez Piper McLean. Uczęszcza do Brooklyńskiej Akademii Talentów, gdy nie jest w Obozie Herosów[1].
Historia[]
Olimpijscy Herosi[]
Zagubiony heros[]
Drew przejęła domek po śmierci Sileny w Ostatnim Olimpijczyku[2]. Drew była przy przybyciu Piper, Jasona i Leo. Krytykowała córkę Afrodyty i syna Hefajstosa, zaś podrywała syna Jupitera, którego oprowadzała po Obozie. Przybyła razem ze swoim Domkiem na śpiewanie przy ognisku. Myślała, że to o niej mówiła przepowiednia. Podczas ogniska, przy którym decydowano, kto wyruszy na poszukiwanie Hery, pokazała swoją zdolność do czaromowy, przekonując innych obozowiczów, że powinna pójść, będąc dzieckiem Afrodyty, ale także dlatego, że była zakochana w Jasonie. Piper użyła swojej czaromowy, aby anulować czar Drew i zmusić wszystkich innych do pozwolenia jej na wyprawę. Jason jednak wybrał Leona i Piper, (która okazała się, również córką Afrodyty, ku irytacji Drew).[3]. Po powrocie z wyprawy Drew została pokonana, przez Piper McLean. Piper zgodnie z zasadami obozowymi wyzwała Drew na pojedynek na arenie, lecz do pojedynku nie doszło, ponieważ Drew sama zrezygnowała, gdy Piper przystawiła jej Katoptris do gardła[4].
Krew Olimpu[]
Piper wspominała, że Drew nie miała już nic przeciwko jej pozycji przywódcy, ponieważ Drew mogła spędzać więcej czasu na plotkowaniu i robieniu zabiegów kosmetycznych[5].
Kroniki Rodu Kane[]
Cień węża[]
Drew chodziła razem z Lacy do Brooklyńskiej Akademii Talentów, gdzie uczęszczała również Sadie Kane i wszystkie trzy przyszły na szkolną imprezę, podczas której się spotykały. Lacy powiedziała Sadie, że "jeżdżą razem na obóz, gdzie Drew wszystkich terroryzuje" Córka Afrodyty spytała ją, czy przyjdzie z Waltem, trzepocząc przy tym rzęsami, aby rozzłościć dziewczynę i zrobić jej na złość. Magiczka nie była pewna, czy brunetka faktycznie była zakochana w Walcie, czy jedynie chciała ją zdenerwować, jednak zanim zdołała odpowiedzieć jej na pytanie, do bożka Izydy podszedł bóg Anubis, który porwał ją do tańca, ku zdumieniu córki Afrodyty i jej szkolnych przyjaciółek. Anubis oszołomił Drew i jej klikę. Sadie i Anubis zostawili Drew i jej przyjaciółki za sobą, jąkające się wielokrotnie „O mój Boże” , nieświadome, że Anubis jest w rzeczywistości egipskim bogiem[1].
Wygląd[]
Podeszła inna dziewczyna — wysoka, o azjatyckich rysach, z kaskadą czarnych pukli na głowie, obwieszona mnóstwem ozdób i w perfekcyjnym makijażu.—Piper opisuje Drew: Zagubiony heros
Drew jest wysoką brunetką z lokami i ciepłymi, brązowymi oczami. Z książki wiadomo, że ma azjatyckie rysy. Nosi mnóstwo biżuterii i doskonały makijaż. Jako obozowiczka w Obozie Herosów, zakłada zwykle pomarańczową koszulkę i jeansy, a mimo to nadal wygląda pięknie[6]. Jason zauważa również, że pachnie dziwną kombinacją gałką muszkatołową i sosną, porównując ten zapach do zapachu Bożego Narodzenia[7]. W Cieniu węża, Drew jest opisywana przez Sadie jako najwyższa i najbardziej olśniewająca w popularnej grupie dziewcząt, z „okropnymi” różowym różowymi cieniami i natpirowane kręcone czarne loki, które były najwyraźniej „osobistą krucjatą Drew na rzecz przywrócenia mody trwałą z lat 80.” Nosi błyszczący platynowy wisiorek z diamentowym D, prawdopodobnie jej inicjałem, a jej perfumy to „mieszanka róż i gazu łzawiącego”[1].
Charakter[]
Drew mówi do wszystkich "Kochanie", "Drogi/Droga", albo "złotko", choć nigdy nie wyraża to jej uczuć do drugiej osoby. Oprócz Piper, jest ona jedyną osobą w obozie, która za pomocą swojego głosu może zmusić innych do spełnienia swojej woli za sprawą posiadania zdolności czaromowy. Jest także nie mającym skrupułów wobec innych tyranem, który zawsze robi wszystko, aby tylko zdobyć to czego chce. Gardziła Sileną Beauregard z powodu jej związku z Charlesem Beckendorfem i była jedyną osobą w obozie, która nadal uważała ją za zdrajczynię, podczas gdy inni mieli ją za bohaterkę.
Flirtowała z Jasonem Grace'em. Na początku książki mówiła, że misje oraz wojny są głupie i są stratą czasu[8], jednak chciała wyruszyć na jedną, prawdopodobnie ze względu na chłopaka[3]. Wszyscy z domku Afrodyty się jej boją, bo może ich zmusić do wszystkiego za pomocą czaromowy. Jest sztuczną, niemiłą i mocno złośliwą dziewczyną.
Umiejętności[]
- Czaromowa – potrafi nakłaniać innych do wykonywania swoich poleceń.
- Znajomość języków – jako dziecko Afrodyty, zna płynnie język miłości – francuski.
- Amokineza – Jako córka Afrodyty, Drew ma pewną kontrolę nad wieloma aspektami miłości, pożądania, czy piękna
- Potrafi przyciągnąć ludzi, którzy czują pociąg do kobiet, gdy przechodzi obok.
- Magiczna kontrola nad wyglądem (prawdopodobnie) – możliwe, że gdy znudzi się jej własny wygląd (ubiór, makijaż), może go magicznie zmieniać.
Relacje[]
Miłosne zainteresowania[]
Jason Grace[]
Gdy Jason wraz z Piper i Leonem przybył do Obozu Herosów, od razu się nim zainteresowała. Zaproponowała mu, że oprowadzi go po Obozie i tak też zrobiła, flirtując z nim po drodze do Chejrona[6]. Podczas ogniska, kiedy Jason poszukiwał towarzyszy wyprawy, zgłosiła się na ochotniczkę. Mimo jej chęci, Grace grzecznie odmówił i podziękował. Córka Afrodyty wściekła się gdy heros wybrał jej siostrę, Piper[3].
Drew później ogłosiła całemu domkowi Afrodyty, że nigdy nie chciała iść na misję i że misje są stratą czasu, mimo że Lacy wskazała, że chciała iść na misję Jasona[8]. Jednak mało prawdopodobne jest, aby ten związek pojawił się ponownie, ponieważ Piper ostrzegła Drew, żeby nie ważyła się nawet na niego spojrzeć, a Jason jest „jej” (pomimo faktu, że Piper nie miała żadnych prawdziwych praw do Jasona)[4].
Rodzina[]
Piper McLean, przyrodnia siostra oraz rywalka Drew.
Piper McLean[]
Drew i Piper poznały się w Zagubionym Herosie, gdzie Drew flirtowała z Jasonem, co nie podobało się jej przyrodniej siostrze, ponieważ za sprawą Mgły myślała, że syn Jupitera był jej chłopakiem z czasów Szkoły Dziczy. Po tym jak Rachel wypowiedziała przepowiednie myśląc, że to właśnie jej dotyczyła, Drew od razu zgodziła się uczestniczyć w misji twierdząc, że żadne z jej rodzeństwa nie nadawało się do tego. Dziewczyna była zszokowana, gdy Piper okazała się córką Afrodyty[3] i była dla niej wredna podczas jej pobytu w Domku 10, dotkliwie karząc każdego, kto tylko pomagał Piper, a sama ciągle dawała jej do zrozumienia, że nie pasowała do innych[8]. Po tym jak Piper powróciła do obozu cała z wyprawy ocalenia Hery/Junony Drew wycofała się z walki o przywództwo nad domkiem Afrodyty, czym oddała przyrodniej siostrze stanowisko grupowej[4].
Lacy[]
Drew i Lacy można powiedzieć, że są "najbliżej", ponieważ podczas roku szkolnego chodziły razem do szkoły w Bostonie. Podczas roku szkolnego, razem ze swoimi przyjaciółkami, (które pewnie zdobyła i została ich przywódczynią, dzięki czaromowie), dręczyła Lacy. W Obozie Herosów była dla niej bardzo niemiła i rozkazuje jej za pomocą czaromowy. Prawdopodobnie przysporzyła jej i Mitchelowi więcej pracy, ponieważ pomagali Piper[8].
Mitchell[]
Drew jako grupowa bardzo gardziła Mitchellem. Zdenerwowała się na niego, gdy ten powiedział, że Piper "nie jest taka zła". Prawdopodobnie razem z Lacy miał kłopoty ze strony grupowej za to, że pomógł się spakować i umyć Piper[8].
Rywale[]
Annabeth Chase[]
Córka Ateny jest rywalką Drew. Annabeth jako jedna z niewielu osób może w pewnym stopniu kontrolować wybuchy Tanaki i zwracać jej na to skutecznie uwagę. Takie zachowanie bardzo denerwuje Drew[6].
Leo Valdez[]
Leo od początku irytował Drew. Od początku uważała go za osobę, którą może wykorzystać i manipulować. Gdy się z nim spotkała skrytykowała go. Annabeth jednak obroniła Valdeza mówiąc, że każdy ma jakiś talent i że każdemu należy pomóc w potrzebie. Po chwili Drew powiedziała, patrząc na Leona, że ktoś musi sobie pobrudzić ręce[6].
Sadie Kane[]
Drew nie lubi Sadie. Podczas pobytu w Brooklynskiej Akademii Talentów, zakpiła z Walta co rozzłościło Kane. Od tamtej pory każda z dziewczyn czuła do drugiej niechęć. Drew często wyśmiewa Sadie wraz z resztą jej kliki, wyśmiewając Walta Stone'a za to, że jest chory. W zamian Sadie absolutnie gardzi córką Afrodyty i twierdzi, że jest ona „jedną mniej lubianych przez nią śmiertelniczek”. Żadna z dziewcząt nie zdaje sobie sprawy z faktu, że druga jest również związana z panteonem bogów spoza ich własnego. Kiedy Anubis przybywa na bal i pozostawia Drew bez słowa, Sadie jest bardzo rozbawiona[1].
Etymologia[]
- Drew to imię uniseksowe, pochodzące od miejscowości Dreux, gminy w północnej Francji.
- Tanaka to popularne nazwisko pochodzenia japońskiego.
Ciekawostki[]
Drew Tanaka w opowieści graficznej.
- Często nosi różowy eyeliner.
- Próbowała poderwać Jasona, co Piper bardzo się nie spodobało.
- Mimo, że jest drugim najstarszym członkiem domku Afrodyty po Silenie, nigdy nie została wymieniona w pierwszej serii przygód o herosach.
- Nazwisko Tanaka jest pochodzenia japońskiego, więc można by wnioskować, że jej ojciec jest/był Japończykiem.
- Dlatego Drew, Ethan Nakamura i Alice Miyazawa są jedynymi znanymi półbogami pochodzenia japońskiego.
- Jej nazwisko oznacza środek pola ryżowego.
- Tanaka to także inna nazwa Limonii crenulaty, a proszek ze startego drzewa limonii (po odpowiednim przygotowaniu) jest używany zamiast emulsji i olejków.
- Drew wciąż uważa Silenę za zdrajczynię, podczas gdy inni postrzegają ją jako bohaterkę.
- W Cieniu Węża miała na szyi naszyjnik z zawieszką w kształcie litery D co dla Sadie oznaczało pierwszą literę jej imienia lub cyfry dwa jako średnią ocen dziewczyny.
- Zarówno ona, jak i Piper McLean posiadają rzadką moc czaromowy, jak powiedziano w Zaginionym herosie.
- Drew i Sadie Kane chodzą do tej samej szkoły i nienawidzą się nawzajem, choć prawdopodobnie żadne z nich nie wie o powiązaniach drugiego ze swoimi panteonami.
- W Cieniu węża Drew jest pierwszym znanym greckim półbogiem, który zobaczył egipskiego boga, choć wówczas o tym nie wiedziała.
- Nigdy nie była na żadnej wyprawie.
- Jej nazwisko zostaje ujawnione w Cieniu Węża.
- W artykule ReadRiordan poświęconym Drew błędnie wspomniano, że przejęła ona rolę grupowej w Domku 10 po tym, jak Silena Beauregard przeszła na stronę tytanów. Poza faktem, że Silena nigdy w pełni nie przeszła na stronę tytanów, inna sugestia, że Drew została grupową po tym, jak Silena zaczęła szpiegować dla tytanów, oznaczałaby, że Drew pełniłby obowiązki grupowej zamiast Sileny przez większość oryginalnej serii Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy.
- Tanaka ma japońskie pochodzenie. Biorąc pod uwagę, że Drew została opisana jako Azjatka, może to wskazywać, że jest Japonką ze strony ojca.
- Po śmierci Sileny Drew została najstarszym mieszkańcem Domku Afrodyty.
- Drew i Lacy są pierwszymi greckimi półbogami, którzy pojawili się poza serią Obóz Herosów.
- Wiek Drew jest raczej niespójny. W Zagubiony heros sugeruje się, że jest w wieku Sadie (trzynaście lat), ale jej starszeństwo w Domku Afrodyty mniej więcej w tym samym czasie sugeruje, że jest starsza. Jednak Drew zauroczona Waltem ma o wiele więcej sensu, jeśli jej kanoniczny wiek wynosi 16 lub 17 lat, ponieważ kanoniczny wiek Walta jest mniej więcej taki sam.
- Dodatkowo, status Drew jako całorocznej obozowiczki jest również niespójny; jej pojawienie się w szkole Sadie w Cieniu Węża kłóci się z jej pojawieniem się zimą w Zaginionym herosie, chociaż mogła po prostu dojeżdżać ze szkoły na Obóz, zamiast uczestniczyć w zajęciach z Chejronem.
Występowanie[]
- Zagubiony heros,
- Cień węża,
- Dom Hadesa (wspomniana),
- Krew Olimpu (wspomniana).
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Cień węża, Taniec ze śmiercią
- ↑ Ostatni Olimpijczyk, Latające świnie
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Zagubiony heros, Rozdział X
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Zagubiony heros, Rozdział LII
- ↑ Krew Olimpu, Rozdział XLI
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 Zagubiony heros, Rozdział III
- ↑ Zagubiony heros, Rozdział VII
- ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 Zagubiony heros, Rozdział XV