Riordanopedia

CZYTAJ WIĘCEJ

Riordanopedia
Riordanopedia
Zalążek artykułu
Muszla

Ten artykuł jest jedynie nierozbudowanym zalążkiem artykułu. Oto sekcje, które wymagają uzupełnienia lub dodania: Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy, Olimpijscy Herosi, Apollo i Boskie Próby, Wygląd, Umiejętności.

Jeśli możesz, podejmij się misji rozbudowania go, aby Grover dostał puszkę.

Erynie (ang. Erinyes) – dajmony, boginie i uosobienia zemsty za wszelką nieprawość oraz wyrzutów sumienia. W mitologii zrodziły się ze spadłej na Gaję krwi okaleczonego Uranosa. W książce Erynią była m.in. Alekto. Ich rzymskimi odpowiednikami są Furie.

Historia[]

Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy[]

Złodziej pioruna[]

Alekto przebrała się za panią Dodds, nauczycielkę matematyki w Yancy Academy. Nie lubiła Percy'ego Jacksona i zawsze wydawała się faworyzować Nancy Bobofit, klasową łobuzkę. Później okazało się, że była jedną z Eryni, a zatem nie była człowiekiem. Podczas wycieczki do Metropolitan Museum of Art ujawniła swoją prawdziwą postać i próbowała zabić Percy'ego. Jednak Percy'emu udało się ją zabić Orkanem (choć jeszcze nie zdawał sobie sprawy, że to Orkan; myślał, że wszystko, co się wydarzyło, było halucynacją, łącznie z tym, że pan Brunner rzucił mu długopis). Potwór rozpadł się w pył.

Percy później walczył z Alekto (wraz z dwoma innymi Eryniami) ponownie w autobusie, tuż przed wyruszeniem na swoją wyprawę, i wygrał z pomocą Grovera i Annabeth.

Percy spotkał Erynie w Podziemiu, po spotkaniu z Hadesem. Po tym, jak dowiedział się, co naprawdę wydarzyło się podczas hei=go walki z Aresem, gdy ten kradł piorun Zeusa i hełm mroku Hadesa, Erynie przybyły po zakończeniu bitwy, a Percy dał im hełm, aby mogły wrócić do Hadesa.

Archiwum herosów[]

Percy Jackson i miecz Hadesa[]

Nico di Angelo przywołał trzy Erynie, aby zabrały go, Boba, Percy'ego i Thalię Grace z powrotem do Pałacu Hadesa.

Ostatni Olimpijczyk[]

Okazuje się, że Alekto była „prawniczką”, która na rozkaz Hadesa sprowadziła Nico i Biancę di Angelo do kasyna i hotelu Lotos. Po około 70 latach Hades nakazał Erynii wyprowadzić swoje dzieci, mając nadzieję, że jedno z nich będzie dzieckiem z Wielkiej Przepowiedni. Erynie zdawały się również zanosić Nico i Percy'ego do sali tronowej Hadesa, zanim Percy wykąpał się w Styksie.

Wygląd[]

Opis Łaskawych przebranych za śmiertelników:

Do autobusu weszła starsza kobieta. Miała na sobie wymiętą aksamitną suknię, koronkowe rękawiczki i bezkształtny pomarańczowy kapelusz, który zasłaniał jej twarz. W ręce trzymała dużą prążkowaną torebkę. [...] Za nią do autobusu wsiadały dwie inne kobiety: jedna w zielonym, druga w fioletowym kapeluszu. Gdyby nie to, wyglądałyby wszystkie jak pani Dodds: te same sękate ręce, takie same torebki i wymięte suknie z aksamitu.

Opis po zmianie:

Staruszki nie były już staruszkami. Twarze pozostały takie same – chyba nie były już w stanie bardziej zbrzydnąć – ale ciała skurczyły się w te skórzaste brązowe wiedźmy o skrzydłach nietoperzy i rękach oraz stopach zakończonych groteskowymi szponami. Torebki zamieniły się w ogniste bicze.

Erynie w mitologii[]

Ponieważ Grecy uważali, że nie należy wymieniać ich imion, nazywali je również Eumenides "Łaskawymi”, Semnaj "Czcigodnymi” lub Araj "Klątwami”.

W mitologii były 3 Erynie:

  • Alekto – (gr. Ἀληκτώ Alēktṓ) – niestrudzona,
  • Tyzyfone – (gr. Τισιφόνη Tisiphónē) – mścicielka, wymierzająca karę (szczególnie prześladowała zabójców),
  • Megajra – (gr. Μέγαιρα Mégaira) – wroga, zawistna.

Erynie zamieszkiwały Równinę Kar w Podziemiu i pilnowały dusz, które były karane. Hades zezwolił im wymyślać coraz to nowe kary.

Występowanie w książkach Ricka Riordana[]

Wszystkie trzy Erynie występują w pierwszej części serii Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy, gdy Percy, Annabeth i Grover jadą autobusem, ale tylko Akekto odgrywa w serii znaczącą rolę, ponieważ udawała nauczycielkę matematyki, Panią Dodds w szkole Yancy Academy oraz wyprowadziła Nica i Biancę di Angelo z Kasyna Lotos.

W Ostatnim Olimpijczyku przenoszą Percy'ego oraz Nica do Pałacu Hadesa.

Występowanie[]

Książki[]

Adaptacje[]

Przypisy[]

  1. Greccy herosi według Percy'ego Jacksona, Orfeusz gra solówkę