Riordanopedia

Wydarzenia na Riordanopedii:

  • Został opublikowany trzeci numer naszego czasopisma. Znajdziesz go tutaj.
  • Głosowanie na one shot „Jedno opowiadanie wiosny nie czyni“. Zajrzyj tutaj.
  • Od pierwszego kwietnia ruszył nowy projekt wspierający nasze konkursy. Przeczytaj o nim tutaj.

CZYTAJ WIĘCEJ

Riordanopedia
Advertisement
Riordanopedia

Wedle ohydnego prawa jazdy, w które zaopatrzył mnie mój ojciec Zeus, kiedy przemienił mnie z fantastycznego boga Apollina w żałosnego śmiertelnika Lestera, są to moje nowe urodziny. W tym samym dniu cesarze Kaligula i Kommodus planują atak na Obóz Jupiter, ośrodek treningowy rzymskich herosów. Och, czy wspominałem, że to również dzień krwawego księżyca, kiedy na dodatek zły król zamierza wypuścić na nas armię nieumarłych? Honorowym gościem będzie Sybilla Kumańska, która chętnie zdzieliłaby mnie wałkiem po głowie. Wygląda na to, że tę imprezę każdy będzie chciał omijać szerokim łukiem. Zwłaszcza ja.

Apollo

Grobowiec Tyrana – czwarta, a zarazem przedostatnia książka z serii Apollo i Boskie Próby. Premiera książki w USA miała miejsce 24 września 2019 roku, zaś polska – 23 października 2019 roku.

Opis

W swojej przedostatniej przygodzie zdruzgotany, ale zdeterminowany Apollo podróżuje do Obozu Jupiter, gdzie musi się dowiedzieć, co to znaczy być bohaterem, lub umrzeć próbując.[1]

Nie jest łatwo być Apollinem, zwłaszcza gdy zostałeś przemieniony w człowieka i wygnany z Olimpu. Na swojej drodze do przywrócenia pięciu starożytnych wyroczni i odzyskania swych boskich mocy, Apollo (znany też jako Lester Papadopoulos) stanął w obliczu zarówno triumfów, jak i tragedii. Teraz jego podróż zabiera go do Obozu Jupiter w zatoce San Francisco, gdzie rzymscy półbogowie przygotowują się do desperackiego ostatniego stanowiska przeciwko złemu triumwiratowi rzymskich cesarzy. Hazel, Reyna, Frank, Tyson, Ella i wielu innych starych przyjaciół, będzie potrzebować pomocy Apollina, aby przetrwać atak. Niestety, odpowiedź na ich zbawienie leży w zapomnianym grobie rzymskiego władcy. . . ktoś jeszcze gorszy od cesarzy, z którymi Apollo już się zmierzył.[2]

"Grobowiec_Tyrana"_-_zapowiedź_Ricka_Riordana

"Grobowiec Tyrana" - zapowiedź Ricka Riordana

Zapowiedź Grobowca Tyrana

Po pierwsze, nazywa się Lester. Ale bycie niezręcznym śmiertelnym nastolatkiem to najmniejsze jego zmartwienie. Chociaż on i jego przyjaciele (niektórzy z nich) wyłonili się z Labiryntu Ognia, uratowali Wyrocznię i przeżyli, by walczyć następnego dnia, nie mogą uciec od tragedii, która ich spotkała, ani przed strasznymi próbami, przed którymi stają.

Tak więc, z ciężkim sercem, Apollo (OK, Lester) i Meg mają jeszcze Triumwirat do pokonania, wyrocznie do ocalenia i przepowiednie do rozszyfrowania, aby świat mógł zostać zbawiony, a Lester mógł wstąpić w niebiosa, by stać się ponownie Apollinem.

Ale teraz Kaligula płynie do San Francisco, aby osobiście poradzić sobie z Obozem Jupiter i muszą być pierwsi. Lub zaryzykować jego zniszczenie...[3]

Fabuła

Droga do Obozu Jupiter

Apollo i Meg jechali razem karawanem przez San Francisco, wioząc do Obozu Jupiter ciało dawnego rzymskiego pretora - Jasona Grace. W pewnym momencie coś ciężkiego wylądowało na dachu samochodu. Był to eurynomos, potwór pożerający trupy. Lester skręcił zbyt gwałtownie i samochód spadł z klifu. Na szczęście rosnące na dole drzewa przytrzymały pojazd na prośbę córki Demeter, więc karawan nie roztrzaskał się. Eurynomos także przeżył upadek. Lester zauważył, że wszystkie eurynomai powinny służyć Hadesowi. Potwór oświadczył, że ma nowego władcę, po czym zaatakował ich. Apollo domyślił się, że do gry wkroczył jakiś nowy, potężny przeciwnik, który pod swoją komendą ma nieumarłych. Na ratunek Lesterowi i Meg przybyła Lavinia Asimov, legionistka, która akurat przebywała poza Obozem. Apollo, McCaffrey, Lavinia i faun Don we czworo chwycili trumnę, po czym legionistka zaprowadziła ich do podziemnego tunelu prowadzącego do Obozu. W korytarzu napotkali centurionkę Lavinii, Hazel Levesque. W tym momencie pojawili się dwa ghule. Jeden z nich zranił dawnego boga w brzuch i chwilę później został zabity przez Hazel. Następnie Levesque zgniotła drugiego, przyzywając spod ziemi kolumnę kwarcu (jako córka Plutona potrafiła manipulować metalami szlachetnymi, kamieniami i minerałami). Wyszli z tunelu na wzgórze niedaleko Małego Tybru. Hazel zaprowadziła ich do pretorów - Reyny i Franka.

Grobowiec Tarkwiniusza

Rzymskie wyobrażenie Lupy

Apollo w obecności pretorów zaśpiewał zgromadzonym Rzymianom pieśń o bohaterstwie i śmierci Jasona Grace. Zaplanowano oficjalny pogrzeb byłego pretora, a Lester, którego wytrzymałość po zranieniu przez euronomosa właśnie się skończyła, zemdlał. Miał sen, w którym widział Kaligulę i Kommodusa płynących okrętami i rozmawiających o ataku na Obóz Jupiter. Były bóg obudził się w pokoju gościnnym nad kawiarnią w Nowym Rzymie. Jego i Meg odwiedził pretor Frank Zhang, który zabrał ich na spacer po Nowym Rzymie i opowiedział, że całkiem niedawno Obóz Jupiter został zaatakowany przez setki vrykolaków, a do tego dziesiątki nieumarłych potworów. Odwiedzili harpię Ellę i cyklopa Tysona, którzy pracowali nad zrekonstruowaniem Ksiąg Sybilli, zawierających różne przepowiednie. Ella wygłosiła dla niego proroctwo o miejscu, w którym powinni szukać grobowca dawnego rzymskiego króla Tarkwiniusza. Wieczorem odbył się apel ku czci Jasona, w trakcie którego do Obozu przybyła wilczyca Lupa - trenerka wszystkich przyszłych rzymskich herosów. Chciała rozmawiać z Apollinem. Powiedziała mu, że musi pokonać ciszę i wezwać pomoc, a pierwszym krokiem do tego będzie zbadanie grobu Tarkwiniusza. Lester domyślił się, że to właśnie Tarkwiniusz jest ich nowym wrogiem i panem nieumarłych. Po zakończeniu rozmowy usiadł na kocu razem z Meg, która opowiedziała mu o dniu spędzonym razem z Lavinią w obozie. Następnego dnia wzięli udział w naradzie senatorów w Nowym Rzymie. Apollo opowiedział Rzymianom o nadchodzącym ataku ze strony Kaliguli, Kommodusa i Tarkwinusza. Ustalono, że do przeżycia ataku trzeba wezwać pomoc jakiegoś Olimpijczyka, składając ofiarę w odpowiedni sposób. Podjęto też decyzję o tym, aby kilkoro półbogów zbadało grobowiec dawnego króla. Lavinia Asimov domyśliła się znaczenia słów Elli dotyczących położenia grobowca: mieścił się on pod karuzelą w parku Tilden. Na misję tę wyznaczono Apollina, Meg, Hazel i Lavinię. Wyruszyli w drogę nocą, a poprowadziła ich Asimov, która doskonale znała okoliczne szlaki. Kiedy doszli do karuzeli, Hazel wyczuła pod nią olbrzymią sieć korytarzy. Udało jej się otworzyć przejście do tuneli, a następnie bezpiecznie przeprowadzić przez nie członków misji. Po dłuższej drodze doszli do wrót pilnowanych przez dwóch szkieletowych wojowników. Hazel zmusiła ich, aby odeszli. Bohaterowie weszli do sali pełnej kości szkieletów, a córka Plutona poprowadziła ich przez to pomieszczenie dalej. W końcu doszli do sali grobowej, gdzie mieścił się sarkofag Tarkwiniusza, a na nim sam starożytny król, otoczone przez nieumarłych. Podsłuchali rozmowę króla z jednym ze sług, w trakcie której padła wzmianka o milczącym bogu (wcześniej wspominała go również przepowiednia oraz Lupa) i o miejscu nazwanym Sutro. Następnie zostali zauważeni, a słudzy Tarkwiniusza zaatakowali ich. W trakcie walki Tarkwiniusz pogorszył stan rany, którą Apollo otrzymał wcześniej w tunelach pod Obozem Jupiter, a Hazel i Meg wspólnie wyprowadziły ich z podziemnych korytarzy. Lavinia natomiast zabrała ich z powrotem do Obozu Jupiter.

Wieża Sutro

Apollinem zajął się uzdrowiciel Prandźel, jednak nie mógł on uleczyć jego rany, a jedynie spowolnić jej działanie - wskutek pogorszenia stanu zranienia Apollo powoli zaczął zmieniać się w nieumarłego. Potem były bóg spotkał się z Reyną i Frankiem, którzy, jak się okazało, pracowali nad rozszyfrowaniem dalszego ciągu przepowiedni. Do wezwania bogów i otrzymania ich pomocy należało złożyć ofiarę z ostatniego tchnienia boga, który nie mówi, oraz roztrzaskanego szkła. Domyślili się, że miejscem, w którym należy szukać ingrediencji, jest wspomniana w grobowcu Tarkwiniusza wieża radiowo-telewizyjna Sutro. Frank ustalił, że wyruszą tam Reyna, Meg i Apollo, a w tym czasie legioniści i centurioni przygotują się do obrony Obozu Jupiter przed wojskami cesarzy. W nocy Lester miał sen, w którym dowiedział się, że Kaligula dysponuje olbrzymią flotą z działami strzelającymi greckim ogniem. Rano opowiedział o tym rzymskim herosom. Poprowadził również dla nich zajęcia z łucznictwa. Kiedy wracał z Pola Marsowego, natrafił na Lavinię i Dona, którzy wyprowadzili go z Obozu i przedstawili pobliskim driadom oraz satyrom. Razem z nimi przebywał tam przyjaciel Meg, karpos Śliwka. Lavinia dała mu jego ukulele (które niedługo wcześniej uległo zniszczeniu), naprawione przez legionistkę Marylin, córkę Euterpe. Apollo zaśpiewał duchom natury pieśń o zniszczeniu natury w Południowej Kalifornii oraz o tym, ile driad poniosło tam śmierć. Driady i faunowie uwierzyli w jego słowa i zaczęli naradzać się, jak powinni postąpić, aby ocalić przyrodę w pobliżu Obozu Jupiter. Asimov odprowadziła Apollina z powrotem do Obozu i oświadczyła mu, że ona sama nie zamierza wziąć udziału w bitwie i zginąć. Następnie Lester, Meg, Reyna oraz psy pretorki, Aurum i Argentum wsiedli do obozowego samochodu i wyruszyli w stronę wieży Sutro w San Francisco. W trakcie jazdy Reyna powiedziała, że jest prawie pewna, iż ich celem jest właśnie wieża Sutro, gdyż znajdowała się ona na liście niebezpiecznych miejsc, którą dostała od poruczniczki Łowczyń Artemidy - Thalii Grace. Członkowie misji zaparkowali u stóp wzgórza, na którym mieściła się wieża, i rozpoczęli wspinaczkę. W trakcie wędrówki Apollo zaproponował, że Reyna mogłaby zostać jego dziewczyną (jako człowieka Lestera, gdyż jako bóg Apollo otrzymał od Wenus zakaz romantycznych relacji z pretorką). Dziewczyna wybuchnęła długim, radosnym śmiechem i odmówiła mu. Kiedy już się opanowała, podziękowała Lesterowi i powiedziała, że potrzebowała tego śmiechu. Dotarli do podnóża wieży i zaczęli wchodzić na górę po jej szczeblach. W trakcie wspinania się Meg poczuła zapach róż, jednak inni nie wiedzieli, o czym mówi. Dotarli na pierwszy poziom, odbyli krótką rozmowę i rozpoczęli dalsza wspinaczkę. Nagle zaatakowały ich olbrzymie kruki. Apollo przyznał, że to, iż ptaki ich atakują, to jego wina - on je stworzył, z zemsty za to, że doniosły u o zdradzie kochanki. Od tamtej pory kruki go nienawidziły. Kruki wciąż na nich napadały, a odpieranie ich ataków było coraz trudniejsze. W końcu Lester odstraszył je, śpiewając na cały głos. Dotarli do kolejnej platformy, a Meg opatrzyła Apollina i Reynę. Na jednym końcu kładki stał czerwony kontener. Kiedy McCaffrey do niego podeszła, były bóg i pretorka słyszeli ja coraz słabiej. Kontener otoczony był aurą ciszy. Lester domyślił się, że bóg, którego mają spotkać, nie jest ani grecki, ani rzymski, lecz grecko-egipski. Zapytał się o to swojej zaczarowanej Strzały, a ta w odpowiedzi zadała mu zagadkę. Jej rozwiązaniem było imię Harpokrates. Apollo zaniepokoił się, że mają spotkać właśnie Harpokratesa, gdyż znęcał się nad nim na Olimpie, kiedy jeszcze był bogiem. W międzyczasie półbogowie domyślili się, że to właśnie moc tego boga jest odpowiedzialna za problemy z komunikacją wśród herosów. Kontener zabezpieczały łańcuchy, ale Reyna jako córka Bellony podzieliła się z byłym bogiem magiczną siłą - była to jej wrodzona umiejętność. Lester zerwał więzy i weszli do środka. Wewnątrz kontenera przygniotła go aura otaczającego go milczenia. Czekał tam na niego bóg Harpokrates. Był uwięziony dzięki mocy fasces - cesarskich toporów symbolizujących rzymską dominację, połączonych z energią życiową Kaliguli i Kommodusa. Nie dało się tam mówić, a jedynie porozumiewać się dzięki mentalnym obrazom wysyłanym za pomocą myśli i siły woli. Początkowo Harpokrates zamierzał bezwzględnie zabić Apollina i zemścić się za wyrządzone mu krzywdy. Lester dowiedział się, że Harpokrates nie był wspólnikiem cesarzy, lecz ich więźniem. Meg, Reyna i Apollo walczyli z nim za pomocą swoich wspomnień, aby mu pokazać, że nie chcą być jego wrogami. Zaproponowali mu również zniszczenie fasces Kaliguli i Kommodusa, a bóg się na to zgodził. Fasces zostały zniszczone, ale okazało się, że Harpokrates chciał odzyskać wolność po to, aby zabić Apollina. Powiedział, że razem z nim uwięziony jest słój z duchem i resztkami dawnej wyroczni boga, Sybilli. Bóg milczenia i duch wyroczni byli w sobie... zakochani. Tymczasem Reyna i Meg pokazały Harpokratesowi, że Apollo się zmienił, i nie jest już tym samym pewnym siebie, zarozumiałym bogiem, co kiedyś. Duch Sybilli kazał im przerwać kłótnię i powiedziała, że ona i Harpokrates mogą wreszcie odpocząć. Przebaczyła Apollinowi, po czym razem z ukochanym zakończyła swoje życie. Członkowie misji zdobyli to, po co przyszli. Opuścili kontener i zostali ponownie zaatakowani przez kruki, lecz Apollo wystrzelał kilka z nich z łuku, a pozostałe postanowiły dać im spokój. Meg wymyśliła sposób zejścia z wieży: zrzuciła na ziemię nasiona, które urosły do gigantycznych rozmiarów. Bohaterowie po kolei skakali na roślinny słup, a rośliny stopniowo upuszczały ich coraz niżej. Weszli do samochodu i od razu ruszyli do Obozu Jupiter, aby złożyć ofiarę z ostatniego tchnienia Harpokratesa i otrzymać pomoc od bogów.

Bitwa

Podczas drogi powrotnej Reyna użyła zwoju komunikacyjnego, aby porozumieć się z Frankiem. Pretorka ostrzegła go, że flota cesarzy już nadpływa, a Zhang odparł, że wie, i że już szykuje obronę. Reyna rozkazała również, aby Ella przygotowała wszystko do rytuału złożenia ofiary. Zwój komunikacyjny przegrzał się i spłonął. Nagle na dachu auta wylądował eurynomos - dokładnie tak samo, jak podczas podróży Apollina z karawanem. Apollo chwycił kierownicę i usiłował prowadzić, ale ręka mu się z niej ześlizgnęła. Meg przycisnęła pedał gazu i samochód wypadł przez rampę. Apollo doznał fizycznego szoku, a Reyna została ciężko ranna. Nagle na pomoc przybyła im Lavinia, a wraz z nią nimfy i faunowie. Legionistka powiedziała, że wykonuje tajną misję, i kazała duchom natury zająć się poszkodowanymi. Reyna nazwała ją dezerterką, ale Lavinia poleciła jednemu z faunów ją uśpić i razem z nią odeszła. Apollo i Meg pojechali w dalszą drogę do Obozu Jupiter na rowerach miejskich. W pobliżu Obozu wjechali na wzgórze i obserwowali z niego przemarsz wojsk cesarzy. Ich armie składały się z rozmaitych potworów, takich jak blemmjowie czy pandai. Bohaterowie przedostali się do obrońców dzięki McCaffrey, która znała różne tajne wejścia i tunele. Przejechali podziemnym korytarzem, którego wejście znajdowało się przy stacji generatorów obok słupa wysokiego napięcia. Dostali się na pole bitwy i od razu zostali zaatakowani przez chromandów. Udało im się jednak ich pokonać. W końcu dotarli do miejsca, w którym walczyła Trzecia Kohorta. Jej centurion rozkazał dwojgu legionistów, Carlowi i Rezie, żeby zabrali Apollina i heroskę do pretora. Legioniści zaprowadzili ich do Franka i Hazel. Apollo w skrócie opowiedział im, co się stało z Reyną. Levesque podwiozła go na swoim koniu Arionie do Świątynnego Wzgórza, gdzie czekali na niego Ella i Tyson. Papadopoulos zadecydował, że bogiem, którego poprosi o pomoc, będzie jego siostra Diana. Lester złożył jej ofiarę i odczytał całe wezwanie, ale Ella zaniepokoiła się, czy nie popełnił żadnego błędu. Po zakończeniu rytuału Apollo odbiegł, aby włączyć się do walki. Ujrzał Kaligulę i Kommodusa, którzy przyjechali, aby rozpocząć pertraktacje z Obozem Jupiter. Lestera przeraziło to, że ich rydwan był prowadzony przez pegazy z obciętymi skrzydłami. Pretor Frank Zhang zaproponował cesarzom rozwiązanie bitwy: pojedynek między nim a Kaligulą i Kommodusem. Apollo pomyślał, że ciężko ranny Frank miałby niewielkie szanse w walce, więc postanowił dołączyć do pojedynku. Zhang wyszeptał byłemu bogowi do ucha, że kiedy powie już, to Apollo ma uciec. Lester był zaskoczony tym rozkazem. Chwilę później rozpoczęła się walka. Pretor pojedynkował się z Kaligulą, a Papadopoulos z Kommodusem. Pomimo tego, że cesarz z Indianapolis był oślepiony, wciąż polegał na pozostałych zmysłach i poruszał się wyjątkowo szybko. W takiej sytuacji Lester wbiegł do tunelu, aby odbijające się od ścian echo utrudniło orientację niewidzącemu Kommodusowi. W trakcie walki ukulele Apollina, często wykorzystywane w charakterze broni, zostało zniszczone przez cesarza i były bóg stał się bezbronny. Kommodus uderzył go pięścią w brzuch, i odwrócił się, aby zebrać pochwały tłumu. W pochwie po wewnętrznej stronie jego łydki znajdował się sztylet. Apollo wyjął go i zranił mężczyznę w nogi. Chwilę później Frank kazał Lesterowi uciekać. Pretor wyciągnął swoje drewienko, które było powiązane z jego życiem (spłonięcie drewienka oznaczało śmierć Zhanga), po czym siłą woli je zapalił. Okazało się, że po obu stronach tunelu znajdował się grecki ogień. Zhang wywołał pożar. Kaligula spłonął, Frank - jak się wszystkim wydawało - zginął, natomiast Kommodus i Papadopoulos ocaleli z pożaru. Cesarz z Indiany zdążył wydać rozkaz, aby okręty zbombardowały Obóz Jupiter, po czym Apollo zabił go, wydając z siebie krzyk wściekłości.

Zwycięstwo

Bogini łowów

Znajdujące się na okrętach działa z wystrzeliły, jednak kule greckiego ognia wyleciały w górę pod kątem prostym, po czym spadły z powrotem na flotę i zniszczyły ją. Lester udał, że zniszczenie okrętów to jego dzieło, i samym krzykiem przestraszył stojące naprzeciwko niego wrogie wojska potworów. Następnie uwolnił dwa okaleczone przez cesarzy pegazy, a po czym podjechał na jednym z nich do Nowego Rzymu, który był atakowany przez armię Tarkwiniusza. Wezwane za pomocą ofiary wsparcie od Diany wciąż nie nadchodziło. W Nowym Rzymie Lester spotkał Meg dowodzącą wyszkolonymi przez nią jednorożcami bojowymi. Apollo odgadł, że nieumarli przeszukują miasto z nadzieją znalezienia Ksiąg Sybilli, i razem z McCaffrey udał się do księgarni. Po drodze pomogli Hazel, która była w trakcie walki z oddziałem nieumarłych. Wejścia do księgarni pilnowało dwóch eurynomai, ale Levesque zabiła potwory za pomocą przyzwanych przez siebie kamieni szlachetnych. Wewnątrz pomieszczenia znajdowało się wielu nieumarłych podległych Tarkwiniusza, a także sam starożytny król, który starał się dowiedzieć czegoś od księgarnianego kota Arystofanesa i zagroził mu, że go zabije. Lester stanął w obronie zwierzęcia i wówczas Tarkwniusz dostrzegł byłego boga. Król spytał się Apollina o kilka spraw, a Papadopoulos nie umiał mu odmówić odpowiedzi, ponieważ wskutek rany zadanej mu niegdyś przez eurynomosa niewiele czasu dzieliło go od całkowitej przemiany w nieumarłego sługę rzymskiego władcy. Mimowolnie wyznał również Tarkwiniuszowi, że przepowiednie z Ksiąg Sybilli wypisane są na skórze cyklopa Tysona. Chwilę później Arystofanes, Hazel i Meg rzucili się do walki z królem i jego służącymi w księgarni. Natomiast Strzała z Dodony wciąż motywowała Lestera, aby się nie poddawał i starał się siłą woli powstrzymać swoją przemianę w potwora. Nagle do księgarni weszła młoda dziewczyna w towarzystwie wilków. Za zgodą Hazel dziewczyna dobiła Tarkwiniusza, a Apollo zrozumiał, że spotkał swoją siostrę Dianę. Moment potem zemdlał na kilka sekund. Kiedy się obudził, trucizna po zranieniu eurynomosa całkowicie zniknęła z jego organizmu. Obóz Jupiter z pomocą Diany i jej Łowczyń wygrał bitwę. Okazało się, że razem z boginią do Obozu przyjechała Lavinia, która, jak dowiedział się Apollo, odpowiadała za przestawienie moździerzy z greckim ogniem i zniszczenie floty Kaliguli. Zrobiła to, aby ocalić Obóz Jupiter i zdobyć znajdujące się na jednym ze statków Baletki Terpsychory - rzadkie buty do tańca. W misji pomogły jej pobliskie driady, fauny i nereidy. Wspomogła ich Reyna, która po zrozumieniu ich planu pomogła członkom misji, dzieląc się z nimi siłą. Okazało się także, że Frank Zhang przeżył pożar. Herosi zastanawiali się, jak to się stało, skoro jego drewienko spłonęło. Apollo domyślił się jednak, że pretor dokonał tego dzięki temu, że wziął przeznaczenie w swoje ręce i dzięki temu wyzwolił się od niego. Później Lester odwiedzał rannych i umierających, między innymi pożegnał się z faunim przyjacielem Lavinii, Donem, który został ciężko ranny podczas wykonywania misji na jachtach. Po śmierci Don odrodził się jako wawrzyn, a jego roślina została posadzona w Obozie Jupiter. Kilka dni później odbyło się posiedzenie senatu, w trakcie którego Reyna zrezygnowała ze swojej pozycji pretorki i dołączyła do Łowczyń Artemidy, natomiast na jej miejsce wybrano Hazel. Z kolei nową centurionką Piątej Kohorty została Lavinia Asimov. Lester otrzymał nieco spóźniony prezent urodzinowy - swój dawny łuk, natomiast McCaffrey dostała nasiona. Apollo i Meg postanowili wyjechać następnego dnia rano, aby w Nowym Jorku stawić czoła Neronowi i Pytonowi. Pożegnali się z przyjaciółmi, a od Elli i Tysona otrzymali kolejne proroctwo. Przepowiednia miała formę tercyny - wiersza, w którym środkowy wers każdej zwrotki rymował się z pierwszym i trzecim wersem kolejnej strofy. Apollo zrozumiał, że w trakcie dalszej podróży będą musieli znaleźć kolejne fragmenty przepowiedni.

Rozwój

W swoim wywiadzie Rick Riordan potwierdził, że w książce wystąpią obozowicze z Obozu Jupiter m.in.: Hazel Levesque, Franka Zhanga i Reyna Ramírez-Arellano[4]. Redaktorka Stephanie Lurie potwierdziła, że Strzała z Dodony także pojawi się w książce[5]. Przedpremierowo zostały wydane także dwa pierwsze rozdziały w języku angielskim[6]. 16 maja Rick Riordan ujawnił, że skończył pracę nad swoją książką 1 kwietnia, jednak ze względu na jej przygotowanie, wydruk, promocję i dystrybucję, nie zostanie ona wydana, aż do 24 września[7].

Wydawnictwo książek Barnes & Noble ogłosiło, że ich wydanie książki zawiera dodatkowe ekskluzywne treści, takie jak pełny plakat jednej ze scen rozgrywającej się w książce, a także wpisy do pamiętnika autorstwa dziewczyny z „probatio” Obozu Jupiter, która bada starożytną rzymską tajemnicę[8]. ReadRiordan opublikowało film przedstawiający Ricka Riordana z podglądem książki. Autor ujawnił w nim, że Obóz Jupiter miał wielki „wstrząs” w strukturach swojej władzy[9].

Sam Rick Riordan często w oczekiwaniu na wydanie książkę publikował często o niej posty na swoim Instagrama. Cztery z nich były wybranymi fragmentami książki:

  • moment, kiedy Apollo uświadamia sobie, że Frank go podziwia[10];
  • scena, kiedy Reyna zauważając Lavinię żującą gumę zapytała ją, czy ma wystarczająco dużo dla całego senatu[11];
  • kawałek, kiedy Frank puka do księgarni, a Tyson mówi mu, że robi tatuaż[12];
  • kawałek dialogu Apollina i Lavinii, kiedy to córka Terpsychory mówi byłemu Olimpijczykowi, że wie wszystko o niezręczności[13].

Oprócz tego często dodawał posty z oficjalnymi grafikami Viktorii Ridzel. W ten sposób ujawnił, że w Grobowcu Tyrana pojawi się Kaligula[14].

Lista rozdziałów

Nie ma tu nic do jedzenia

Meg zjadła wszystkie kukułki

Złaź z mojego karawanu

— Rozdział 1.

Ziomie, to nie jest wporzo

Ten ziom próbował zjeść mojego zioma

To jest mój martwy ziom, ziomie

— Rozdział 2.

No niestety: nie mogę

Żuć gumy i uciekać z trumną

W tej samej chwili

— Rozdział 3.

Może piosenkę na ukulele?

Po co od razu usuwać mi wnętrzności!

Wystarczy zwykłe „Nie”

— Rozdział 4.

Heja wszystkim

Oto melodyjka zwana

„Jestem totalną ofermą”

— Rozdział 5.

Rejs na północ, ku wojnie

Z moją Shirley Temple oraz

Trzema wisienkami. Drżyjcie ze strachu

— Rozdział 6.

Miła przechadzka po mieście

Wszystkiego najlepszego, Lester

Masz w prezencie trochę bólu

— Rozdział 7.

Zrób sobie tatuaż!

Za darmo, tam gdzie sprzedaż książek

A poza tym duży kot

— Rozdział 8.

Bracia i siostry,

Zebraliśmy się tutaj, ponieważ

Hera jest zołzą. Amen

— Rozdział 9.

Śpiewajmy razem:

Dobra Lupa mocno śpi, dobra Lupa mocno śpi!

My się jej boimy... znaczy ja na pewno

— Rozdział 10.

Brud i guma do żucia

Lavinia przyniosła zapasy

Dla całego legionu

— Rozdział 11.

A teraz mam plan

Żeby ułożyć jakiś plan

Plan dla mojego planu

— Rozdział 12.

Romansowa katastrofa

Jestem trucizną dla chłopaków i dziewczyn

Masz ochotę na randkę?

— Rozdział 13.

O strzało niechętna

Łaskę mi uczyń

Pozwól, bym zemknął

— Rozdział 14.

Karuzela koszmarela

Super, poślij na nią dzieci

Nic im się nie stanie, spoko!

— Rozdział 15.

Poznajcie nowego Tarkwiniusza

Takiego samego jak stary, aczkolwiek

Znacznie chudszego niż tamten

— Rozdział 16.

Meg, nawet o tym nie myśl... MEG!

Możesz pozabijać nas wszystkich

Ta, pewnie, zadziałało

— Rozdział 17.

Gotuj z Prandźelem

Weź gwiazdnicę i róg jednorożca

Ugotuj zombi na wolnym ogniu

— Rozdział 18.

O księgo, czym mój los?

Czym jest tajemnica życia?

Zob. dodatek F.

— Rozdział 19.

Mordercza kulo dla chomika,

Och, oszczędź mnie od śmierci w ogniu!

Jakoś mi się do niej nie pali

— Rozdział 20.

Widzicie to, dzieciaki?

Oto jak tego nie robić

Jakieś pytania? To do widzenia

— Rozdział 21.

Opiewam martwe rośliny

I bohaterstwo krzewów

Jakież to inspirujące!

— Rozdział 22.

Jadę mym pick-upem

Z bronią i chartami,

I łajzą Lesterem

— Rozdział 23.

Pcham się z boską gębą,

Gdzie mnie nie proszono

Och, Wenus, ty zołzo!

— Rozdział 24.

Zamarłem w przerażeniu

Jak bóg nocą w długich światłach

Czemu przyspieszasz?

— Rozdział 25.

Ja złoty przebój

Wam teraz zaśpiewam

Tylko mnie nie dźgajcie!

— Rozdział 26.

Zagrajmy w zgadywanki

Bóstwo na H chce mnie zabić

(Nie, nie moja macocha)

— Rozdział 27.

Trzeba dłoni nam pomocnej

Na ramieniu, by móc przegryźć

Grubą stal i liczne zamki

— Rozdział 28.

Czy słyszałeś kiedyś

Termin „Cisza ogłusza”?

No więc – zdarza się jej

— Rozdział 29.

Głos i sza

Widziałem dziwniejsze pary

Zaraz. Nie, nie widziałem

— Rozdział 30.

O krwawy Księżycu

Prognoza pogody na dzień ostateczny

Utknąłem w korku

— Rozdział 31.

Wielka promocja

Dziś na lekko zużyte ciężarówki

Dziękujemy, drodzy klienci

— Rozdział 32.

Witamy na wojnie

Umrzecie, będzie fajnie!

Zapraszamy ponownie!

— Rozdział 33.

O, tu wstaw imię

Wysłuchaj nas (i uzupełnij słowa)

Co to ma być, gra słowna?

— Rozdział 34.

Super oferta!

Pojedynek jeden na dwóch!

Zabij nas obu za cenę jednego!

— Rozdział 35.

O nie. Moje serce

Ile sylab ma

„Kompletna desperacja”?

— Rozdział 36.

To nie przeze mnie

Eksplozja? Nie znam laski

Chyba wszystko przez Grega

— Rozdział 37.

Mam dla was dwa słowa:

Wielozadaniowe szwajcarskie jednorożce, ludzie

No dobra, to cztery słowa

— Rozdział 38.

Kapitan Majtas

Nie występuje w tej książce

Nie mamy praw

— Rozdział 39.

Dajcie mi nowe

Kanaliki łzowe

Stare się posypały

— Rozdział 40.

Nienawidzisz mnie, spoko

Ale nie wal mnie pięścią w brzuch

Albo, po prawdzie, w ogóle

— Rozdział 41.

Życie jest niepewne

Akceptuj teraźniejszość i zawsze

Zjadaj swój tort urodzinowy

— Rozdział 42.

Nasze Wielkie Otwarcie!

Wygraj darmową wycieczkę do Piekieł!

Nie zapomnij o ciasteczku!

— Rozdział 43.



Bohaterowie

Wspomniani

Przepowiednia

W Grobowcu Tyrana wszystkie przepowiednie zostały odczytane z Ksiąg Sybillińskich, których treści zostały wypalone na skórze cyklopa Tysona.

Pierwsza przepowiednia

Żbik, a przy nim wirujące ognie

Grób Tarkwiniusza, jego jasne konie

Dwa pięć cztery drzwi otwiera

Druga przepowiednia

Syn Zeusa przyjmie ostatnie wyzwanie:

Nim bestię z miejsca swojego wykurzy,

W wieży Nerona dwójka tylko stanie

Ciekawostki

  • Już w trasie Statku Umarłych Rick Riordan ogłosił, że w tej książce pojawi się Obóz Jupiter.
  • Czas dzielący wydania książek pomiędzy Grobowcem Tyrana a Labiryntem Ognia jest znacznie dłuższy, niż między pozostałymi książkami ze wszystkich serii – książka Grobowiec Tyrana wydana jest po 18 miesiącach (1,5 roku) od Labiryntu Ognia podczas, gdy między pozostałymi książkami czas ich wydania przypadał zwykle na okres 12 miesięcy (całego roku).
  • Już w przedpremierowo opublikowanych dwóch pierwszych rozdziałach pojawiła się nowa bohaterka, Lavinia Asimov.
  • Jest to pierwsza polsko-amerykańska okładka wszystkich książek Ricka Riordana, na której występuje Reyna.
  • W pewnym momencie Reyna mówi: "Przez wiele lat musiałam być dobrą siostrzyczką dla Hylli z powodu trudnej sytuacji rodzinnej. Potem na wyspie Kalipso widziano we mnie posłuszną sługę." Tyle że Reyna nigdy nie była na wyspie Kalipso, tylko na wyspie Kirke. Co ciekawe, ten błąd występuje również w angielskiej wersji.

Okładki

Przypisy

Advertisement