Riordanopedia

CZYTAJ WIĘCEJ

Riordanopedia
Riordanopedia
Poznaj twórczość Ricka Riordana!
1731
stron
w: Bóstwa greckie, Dzieci Kronosa, Dawne czarne charaktery,
i 5 więcej
polski

Hades

Edytuj
Zalążek artykułu
Muszla

Ten artykuł jest jedynie nierozbudowanym zalążkiem artykułu. Oto sekcje, które wymagają uzupełnienia lub dodania: Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy, Olimpijscy Herosi, Apollo i Boskie Próby.

Jeśli możesz, podejmij się misji rozbudowania go, aby Grover dostał puszkę.

Moje dzieci są tak rzadko szczęśliwe. Chciałbym… chciałbym, żebyś został wyjątkiem.
—Hades do Nica; Krew Olimpu

Hades – grecki bóg[1] zmarłych[15] i bogactwa. Jest jednym z Wielkiej Trójki[1], synem Kronosa[3] i Rei[7], mężem Persefony[2], ojcem Bianki i Nica di Angelo.[8] Jego rzymskim odpowiednikiem jest Pluton. W filmie Złodziej Pioruna zagrał go Steve Coogan.

Historia[]

Połknięcie przez Kronosa[]

Hades przyszedł na świat jako czwarte dziecko i zarazem najstarszy z synów tytanów Kronosa i Rei[16]. Kronos otrzymał przepowiednię od ojca, Uranosa, że jedno z jego dzieci go obali[17], więc żył w ciągłym strachu. Gdy okazało się, że Rea zaszła w ciążę, król tytanów był przerażony, jednak planował być dobrym ojcem. Kiedy urodziła się jego pierwsza córeczka, Hestia, Kronos wyczuł, że coś jest z nią nie tak − promieniowała siłą. Nietrudno było się domyślić, że nie była tytanidą, tylko zapoczątkowała nowe pokolenie – bogów. Kronos ze strachu pożarł ją, mając nadzieję, że inne dzieci okażą się prawdziwymi tytanami, jednak tak się nie stało, każde kolejne dziecko było potężniejsze. W końcu Kronos miał w swoim brzuchu Hestię, Demeter, Herę, Hadesa oraz Posejdona. Rea miała już dosyć władzy króla tytanów, więc nie oddała ostatniego syna, Zeusa. Zostawiła go, by opiekowały się nim nimfy[16]. Zamiast tego dała Kronosowi do połknięcia kamień[3]. Gdy Pan Nieba dorósł poprosił matkę o pomoc, dała mu kielich ze zmieszanym nektarem[18] i musztardą. Kronos zwymiotował rodzeństwo[3], w tym czasie na górze Othrys nie było żadnego tytana czy tytanidy. Cała szóstka bogów uciekła z góry i udała się na Górę Idę, gdzie była ich matka. Kiedy zobaczył matkę, ze łzami w oczach podbiegł do niej i ją przytulił, w jego ślad postąpiła reszta. Olimpijczycy przenieśli się na górę Olimp i wypowiedzieli wojnę tytanom[18].

Pierwsza Tytanomachia[]

Ponieważ tytani mieli przewagę liczebną i byli uzbrojeni, Hades wpadł na pomysł, by uwolnić sturękich i cyklopów z Tartaru. Hades był bardzo wykwalifikowany w chodzeniu do tej krainie, dzięki wielkiej sieci tunelów w Podziemiu. Kiedy Posejdon, Hades i Zeus dostali się do więźnia wujów, zobaczyli Kampe. Na początku wystraszyli się jej wielkością, jednak przezwyciężyli strach i stanęli na wysokości zadania. Znaleźli cyklopów i jeden z nich, Brontes, powiedział, że mogą im wykuć broń godną nieśmiertelnych. Dla Zeusa wykuli piorun piorunów, Posejdon zyskał trójząb, dla Hadesa wykonali hełm mroku. Posejdon i Zeus czuli dziwną, moc która biła od tej broni, ale Hades był bardzo zadowolony. Zeus, używając pioruna, zabił Kampe, Posejdon roztrzaskał łańcuchy hekatonchejrów i cyklopów, a Hades wyprowadził ich z Tartaru. W zamian za uwolnienie z Tartaru, przyłączyli się do nich w wojnie. Szóstka młodych bogów wyruszyła na Olimp, a w kulminacyjnym momencie wojny, Zeus użył pioruna piorunów i zrzucił króla tytanów z czarnego tronu[18].

Podział świata[]

Po tytanomachii cyklopi stworzyli pałace na Olimpie dla każdego z nich (łącznie z pomniejszymi). Hades, Posejdon i Zeus zebrali się w pałacu bogów. Postanowili, że podzielą świat na trzy części. Hades uważał, że jako najstarszy z braci i pierworodny syn Kronosa, powinien stać się królem i odziedziczyć po swoim ojcu, jednak ustąpił miejsca Zeusowi. Posejdon stał się królem mórz, Zeus zyskał niebo, Hades został królem Podziemia. Od tamtej pory Zeusa, Hadesa i Posejdona nazywano się Wielką Trójką. Jednak Zeus wkrótce zyskał miano Króla Olimpu i Króla Bogów[1].

Samotnik[]

Rodzeństwo Hadesa i ich dzieci obawiali się Króla Podziemia, dlatego bywał tam tylko na narady bogów podczas przesilenia zimowego. Resztę roku spędzał w swoim królestwie. Z czasem odkrył u siebie moce do kontroli nad metalami szlachetnymi i drogimi kruszcami. Śmiertelni Grecy obawiali się jego, a sami półbogowie bardzo bali się spotkania z nim[9].

Urządzenie Podziemia[]

Hades z Cerberem na grafice na

Hades z Cerberem na grafice na ReadRiordan

Kiedy Hades przybył do Erebu, swojego nowego domu, zastał tam spory bałagan. Przed nim nikt bowiem nie zajmował się duszami zmarłych. Sąd ostateczny odbywał się za życia ludzi i nie był do końcu sprawiedliwy. Ludzi przekupywali sędziów. Oburzony Hades postanowił zaprowadzić porządki. Udał się do Zeusa. Przedstawił mu swój plan, dotyczący sądu nad duszą po jej śmierci. Uzyskał zgodę króla wszechświata na działanie, który postawił jeden warunek: sędziowie mieli być dziećmi Zeusa. Hades przystał na to, choć nie bardzo mu się to podobało. Powrócił do siebie i wybrał trzech zmarłych królów: Minosa, Ajakosa i Radamantysa. Byli oni pierwszymi sędziami Podziemia. Decydowali nad losem dusz. Zadowolony Hades zajął się kolejnymi sprawami. Sprowadził z Tartaru Cerbera, który miał pilnować, by żadna żywa istota nie przedostała się do Podziemia i, aby żadna zmarła, nie dostała się na zewnątrz. Bóg wezwał również Erynie, duchy zemsty. Miały pilnować odbywanych kar na Równinie Kar, a także na Łąkach Asfodelowych. Utrzymywały one także porządek wśród umarłych. Hades nie poprzestał na tym. Zmusił Charona, aby pobierał od zmarłych tę samą opłatę za przepłynięcie przez Styks oraz poprosił Hermesa, by pomagał zagubionym duszom trafiać do Erebu[9].

Porwanie Persefony[]

Samotny i przygnębiony Hades chciał mieć żonę. Ze swoich komnat zobaczył młodą boginię, Persefonę, córkę Demeter i Zeusa. Zakochał się w niej. Zaniedbał swoje obowiązki. Wiedział, że Demeter nie pozwoli mu się zbliżyć do swojej córki, a nawet gdyby udało mu się z nią porozmawiać, to dziewczyna i tak go nie zechce. Bóg umarłych usiłował się z tym pogodzić, ale czuł się coraz bardziej samotny w Podziemiu. Nosił w kieszeni naszkicowany portrecik Persefony. Wyrył jej imię na swoim obsydianowym stole. Śnił o niej całymi nocami i w wyobraźni tworzył sobie sceny, w którym on wyznaje jej miłość, a bogini odpowiada, że też go kocha. Czasem Hades nawet zakładał swój Hełm mroku i wychodził na powierzchnię. Odnajdywał ją i podglądał , jak się przechadzała po lesie lub bawiła z przyjaciółkami nimfami na łące. W końcu bóg uznał, że już dłużej nie wytrzyma, poszedł więc do ojca dziewczyny, Zeusa. Opowiedział mu swoją sytuację i poprosił o pozwolenie na małżeństwo i radę, co ma zrobić. Zeusowi zrobiło się trochę żal Hadesa. Rozumiał też doskonale, że można mieć obsesję na punkcie kobiety. Obiecał bratu pomoc i poradził, że najlepiej by było, gdyby porwał ją. Hades był nieco tym zaskoczony, ale zgodził się. Poczekali, aż Demeter zajmie się swoimi sprawami i zostawi córkę w towarzystwie nimf. Dziewczyny udały się na łąkę. Chodziły po wzgórzach, chlapały się w strumieniach. Nimfy zmęczyły się i położyły się na krótką drzemkę. W tym czasie Persefona poszła pozbierać trochę kwiatów. Gdy schyliła się po następny kwiatek, ziemia pod nią otwarła się i wyskoczył stamtąd ogromny rydwan zaprzężony w cztery straszliwe konie. Woźnicą był oczywiście Hades. Ubrany był w czarne szaty, a na głowie miał swój Hełm mroku, który jeszcze bardziej przestraszył dziewczynę. Persefona była przerażona. Hades przedstawił się i wyznał jej miłość. Wciągnął dziewczynę do rydwanu i znikł pod ziemią. Całe to zdarzenie widział tytan słońca, Helios[9].

Gdy Demeter zobaczyła, że jej córka zniknęła, wpadła w rozpacz. Chodziła od miasta do miasta i szukała swojej córki, w dzień pomagał jej Triptolemos – śmiertelnik, którego bogini zamieniła w boga rolnictwa, a w nocy Hekate używała swoich pochodni, by oświetlać jej drogę. W końcu, plony przestały przez nią rosnąć. W końcu trafiła na Heliosa, który niechętnie opowiedział jej, co zobaczył. W tym czasie Hermes wydał ogłoszenie, że Hades potrzebuje ogrodnika, by urządzić ogród w Podziemiu. Demeter była oburzona zachowaniem brata Hadesa. Wyruszyła do Zeusa i poprosiła go o pomoc. Ten niestety niewiele mógł poradzić, bo sam zaproponował bratu takie rozwiązanie. Wściekła bogini zbóż sprawiła, że ziemia przestała wydawać plony[9].

Persefona z czasem zakochała się w Hadesie. Temu bardzo zależało na uczuciach młodej bogini. Gdy tylko kończył pracę, wracał uradowany do swojego pałacu i zatrudnił ogrodnika, by ten stworzył dla niej piękny ogród. Po jakimś czasie przestał chodzić do „pracy” i spędzał cały dzień z Persefoną. Ostatecznie Zeus, który miał dość jęków wygłodniałych ludzi i lamentów siostry, kazał Hadesowi zwrócić córkę. Kiedy Hermes przybył po nią do Podziemia, okazało się, że Persefona zjadła jedną trzecią granatu. Nie mogła już wrócić na powierzchnię. Zakochała się również w Hadesie i musiała zostać w Podziemiu. Demeter nigdy nie wybaczyła córce, że ją zostawiła i nie zaakceptowała związku córki. Nie chciała się pogodzić z tym, że musi oddać córkę. Ostatecznie Hestia obmyśliła sposób na pogodzenie wszystkich i przekazała go Zeusowi. Persefona zaczęła spędzać w Podziemiu jedną trzecią roku (zimę), a pozostałe ze swoją matką na powierzchni[9].

Nieudane romanse[]

Steve Coogan jako Hades w filmie

Steve Coogan jako Hades w filmie Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy: Złodziej Pioruna

Małżeństwo Persefony i Hadesa nie należało do szczególnie udanych, zwłaszcza że byli co roku rozdzielani na długi czas. Hades kochał swoją żonę mocno, ale czasami czuł się samotny. Któregoś dnia odwiedzał Okeanosa i zakochał się w jednej z jego córek, piękną, smukłą i bladą Leuke. Porwał ją do siebie. Kiedy Persefona się dowiedziała postawiła mu ultimatum, każąc małżonkowi wybrać jedną z nich. Hades wiedział, że nie ma wyboru. Musiał odesłać dziewczynę. Niestety, Persefonie to nie wystarczyło. Zażądała jej śmierci okeanidy. Hades nie był zadowolony i wymyślił inne rozwiązanie. Spotkał się z Leuke na łąkach Asfodelowych i zamienił ją w smukłą topolę. Od tamtego czasu Łąki są pełne topoli. Niektóre rosną również na brzegach podziemnych rzek[9].

Jakiś czas później Hades trafił nad rzeką Kokytos na pięknie pachnącą i niezwykle śliczną nimfę Minthe. Zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia. Była ona najadą podziemnej rzeki i marzyła o tym, by wyjść na powierzchnię. Hades obiecał, że ją tam zabierze, za pocałunek. Dziewczyna zgodziła się i pocałowała go. Bóg przeniósł ich na powierzchnię. Przez chwilę czuł się naprawdę zakochany. Była wówczas wiosna i Persefona przebywała u swojej matki. Hades wystraszył się, że może ich razem zobaczyć i uciekł do Podziemia zostawiając Minthe samą. Nimfa poczuła się niezwykle ważna, bo udało jej się owinąć boga wokół palca. Wykrzyczała to z radości. Persefona ją usłyszała i przyszła do niej w postaci olbrzymiego kolosa. Rozgniotła ją w zazdrości i furii. W miejscach, gdzie się to stało wyrosła roślina, która dostała nazwę mięta – od imienia najady. Te dwie sytuacje sprawiły, że Hades stracił zainteresowanie kobietami się romansów na jakiś czas[9].

Asklepios[]

Asklepios był synem Apollina, po ojcu odziedziczył zdolności do medycyny. Po wielu latach nauki potrafił uzdrawiać ludzi, aż w końcu nauczył się wskrzeszać umarłych. Hades zauważył, że ubyło mu kilka dusz. Dowiedział się, że to wina Asklepiosa. Poszedł więc do Zeusa i powiedział, że jego bratanek kpi sobie z praw życia i śmierci. Zeus spytał się półboga czy to prawda, on powiedział, że tak. Apollo chciał przeprosić wuja za incydent, ale Hades nie dał się namówić, mówiąc, by Zeus zabił młodego. Zeus z wielkim bólem serca zrobił to, a Hades wrócił do swojego królestwa[19].

Złożenie przysięgi i kradzież hełmu mroku[]

Hades składający z braćmi przysięgę na rzekę Styks

Hades składający z braćmi przysięgę na rzekę Styks

W dwudziestym wieku rozpoczęła się w świecie śmiertelników Druga Wojna Światowa, zapoczątkowana przez dzieci Hadesa. Po drugiej stronie stanęły dzieci Posejdona i Zeusa. Wojna ta zakończyła się zwycięstwem strony, po której stanęło potomstwo Wstrząsającego Ziemią i Gromowładnego. Po tym wydarzeniu Posejdon i Zeus zmusili Hadesa do złożenia przysięgi na Styks – żaden z Wielkiej Trójki nie mógł mieć półboskich dzieci, ponieważ powodują zbyt wiele zamieszania[1].

Problemem było to, że Hades miał już dwójkę − Biancę i Nica di Angelo. Chciał ich uchronić przed Zeusem, prosząc ich matkę, Marię di Angelo, by poszła z nim do Podziemia, ta jednak odmówiła. Zeus cisnął piorunem w hotel, gdzie się znajdowali, ale Hades stworzył pole siłowe, by uchronić dzieci, jednak nie udało mu się uratować Marii. Poprosił Erynie, by wykąpały Nica i Biancę w Lete, a następnie zaniosły ich do kasyna Lotos. Wkrótce po tym wydarzeniu przeklął Wyrocznię Delficką, by nigdy nie miała kolejnego ciała[20].

Niedługo po tym, jak Luke Castellan, Thalia Grace i Annabeth Chase natknęli się na satyra Grovera Underwooda, Hades w jakiś sposób odkrył, że Thalia jest półboską córką Zeusa. Wciąż bardzo rozgoryczony na swojego brata za zamordowanie Marii, Hades wysłał najbardziej przerażające potwory (w tym piekelne ogary i wszystkie trzy Erynie), aby te ją zabiły[1]. Kwartet mógł uciec przed potworami, gdyby nie fakt, że krwiożerczy cyklop z Brooklynu zatrzymał ich i schwytał, aby armia potworów mogła ich dogonić. Cyklop związał Thalię, Luke'a i Grovera, ale Annabeth zdołała ich uratować, dźgając potwora w stopę[21]. Gdy kwartet dotarł doObozu Herosów, armia Hadesa w końcu ich dogoniła. Thalia kazała swoim przyjaciołom uciekać w bezpieczne miejsce, podczas gdy sama, w akcie bezinteresownego bohaterstwa, walczyła z armią Hadesa. Zeus zlitował się nad swoją córką i aby zapobiec śmierci Grace, przekształcił Thalię w sosnę[1], tak jak przepowiedział jej Halcyon Green[22].

Hades brał udział, tak jak co roku, w naradzie bogów w zimowe przesilenie[23]. Wtedy też jeden z herosów, którzy odwiedzili Olimp, Luke Castellan ukradł hełm mroku[24]. Bóg umarłych wysłał na poszukiwanie atrybutu Erynie, w tym Alekto, która zaczęła pracować jako nauczycielka w Yancy Academy w stanie Nowy Jork[25], gdzie odnalazła syna Posejdona, Percy'ego Jacksona, który w trakcie jej ataku ją zabił[3].

Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy[]

Złodziej pioruna[]

Hades w

Hades w Percym Jacksonie. Książce do kolorowania

Gdy Percy Jackson otrzymał misje odnalezienia skradzionego pioruna piorunów, półbóg sam udał się do Królestwa Umarłych, a Hades wstrzymał próby sprowadzenia herosa i poczekał na niego, nie przeszkadzając mu w podróży do jego królestwa. Wysłał jedynie 11 czerwca wszystkie trzy Erynie, by odzyskały hełm mroku, jednak te poległy.

Nie ma żadnych pomyłek. Wiem, po co przyszedłeś… znam prawdziwy powód, dla którego przyniosłeś piorun. Chcesz się targować o nią. […] Porwałem ją. Wiedziałem, Percy Jacksonie, że w końcu będziesz chciał ubić ze mną interes. Zwróć mi mój hełm, a może pozwolę jej odejść. Ona nie jest martwa, rozumiesz? Jeszcze nie. Jeśli mnie zawiedziesz, to się zmieni.
—Hades do Percy'ego po tym, jak ten przybył do jego pałacu; W pewnym sensie dowiadujemy się prawdy

Kiedy 20 czerwca Percy, Grover i Annabeth dotarli do Królestwa Umarłych, Hades powitał ich w swojej własnej sali tronowej. Jackson wierzył, że Król Podziemia ukradł piorun piorunów, więc poprosił boga o zwrócenie broni Zeusa. Oskarżenia Percy'ego oburzyły Hadesa. Wyjaśnił młodemu herosowi, że nie ukradł nic Królowi Olimpu i przyznał się do utraty swojej najpotężniejszej broni. Zagroził młodemu półbogowi, że jeśli nie odda jego hełmu, wstrzyma śmierć, a na świat wypuści armie zmarłych, których poprowadzi sam trup Percy'ego Jacksona. Heros poczuł się urażony i chciał przekonać boga umarłych, że nic nie ukradł. Niestety podczas jego podróży do Królestwa Umarłych, Ares podrzucił mu skradzioną Zeusowi rzecz, a półbóg przyniósł piorun piorunów prosto do samego Hadesa. Bóg podziemia wściekł się, ale zamierzał zmusić Percy'ego do wymiany pioruna za życie Sally Jackson. Półbóg po naradzie z Annabeth i Groverem zrozumiał wers przepowiedni: „Tego, co najważniejsze, ocalić nie zdołasz”. Obiecał Hadesowi, że znajdzie jego hełm i wraz z towarzyszami używając pereł Posejdona, uciekł, pozostawiając swoją mamę w Podziemiu. Wściekłość Hadesa na zaistniałą sytuacja była tak wielka, że spowodował trzęsienie ziemi w Los Angeles. Herosi zostali przeniesieni na sam środek zatoki Santa Monica, gdy dopłynęli do brzegu, spotkali Aresa. Bóg wojny został zmanipulowany, gdy przyłapał Luke'a Castellana na kradzieży pioruna piorunów oraz hełmu mroku, przywłaszczył owe zguby. Percy wyzwał Aresa na pojedynek. Gdy pokonał boga wojny, półbóg odzyskał hełm Hadesa, który następnie przekazał Eryniom, by te zwróciły go właścicielowi. Na Olimpie Percy Jackson oczyścił Hadesa z zarzutów kradzieży. Bóg umarłych spłacił swój dług, odsyłając Sally do świata żywych dzień później.

Uwolnienie swoich dzieci[]

Mniej więcej w tym samym czasie Hades zaaranżował, aby Alekto, przebrana za prawniczkę, wyciągnęła jego dzieci, Biancę i Nico, z hotelu Lotos, gdzie były uwięzione przez około 70 lat. Hades miał nadzieję, że jedno z nich okaże się „herosem, który od bogów najstarszych pochodzi” z [[Przepowiednie#Wielka Przepowiednia|Wielkiej Przepowiedni]. Oboje herosi zostali natychmiast wysłani do Westover Hall, szkoły wojskowej w stanie Maine.

Klątwa tytana[]

Dzieci Hadesa, Bianca i Nico di Angelo, zostały odkryte przez Grovera. Wezwał on Percy’ego, Thalię i Annabeth na pomoc po wykryciu silnego potwora – mantikory, znanego również jako Pan Cierniak. Później, na złomowisku bogów, Bianca znalazła figurkę z gry Magia i Mit przedstawiającą Hadesa, była to jedyna figurka, której Nico nie miał. Zgodnie z życzeniem Bianci, Percy przekazał figurkę jej bratu. Po dowiedzeniu się o śmierci siostry, Nico odkrył, że jest synem Hadesa i uciekł z Obozu Herosów. Percy również to sobie uświadomił i namawiał przyjaciół, by zachowali tożsamość boskiego rodzica chłopca w tajemnicy.

Percy Jackson i miecz Hadesa[]

Dla Hadesa tworzono nowy symbol mocy – miecz, który zawierał Klucze do otwierania i zamykania wrót Podziemia za pomocą samego dotyku ostrza. Broń została wykonana przez Persefonę bez jego wiedzy. Miecz został skradziony przez Ethana Nakamurę, a odzyskali go Thalia, Percy i Nico. W zamian za zwrot miecza Percy zaproponował, by Hades przysiągł na rzekę Styks, iż nie użyje broni przeciwko bogom. Pan Podziemia zgodził się i odszedł w gniewie, zdając sobie sprawę, że Persefona była mu nieposłuszna i stworzyła miecz wbrew jego woli.

Ostatni Olimpijczyk[]

Bóg po raz pierwszy pojawił się w retrospekcji, w której ukazano, jak zginęła Maria di Angelo i jak zdruzgotany Hades w konsekwencji przeklął Wyrocznię Delficką. Okazało się, że Hades był bardzo opiekuńczy wobec swojej rodziny, wspominając, że zbudowałby złoty pałac nad rzeką Styks dla swojej ukochanej Marii. Kiedy Nico postanowił zabrać Percy'ego do Podziemia, aby ten mógł wykąpać się w rzece Styks i walczyć z siłami Kronosa, Hades zawarł z nim układ. W zamian za informacje o matce Nico Hades miał sprowadzić Percy'ego do siebie na „rozmowę”. Kiedy Nico i Erynie przyprowadzili Percy'ego do Hadesa, ci odbyli krótką konwersację. Hades powiedział Nico, dlaczego umieścił jego i jego siostrę w hotelu Lotos i że kazał Alekto ich wypuścić, ponieważ nie chciał, aby Percy został zbawcą Olimpu. Następnie poinformował Percy'ego, że ponieważ jego rodzina nigdy nie okazywała mu szacunku ani nie uznała żadnego z jego dzieci za bohatera, nie pomoże Olimpijczykom podczas bitwy o Manhattan. Zamiast tego wybrał, pozostanie w Podziemiu, wraz z Demeter i Persefoną oraz wyszkolenie Nico na bohatera przepowiedni, gdy ten skończy 16 lat, aby mógł zostać królem bogów. Następnie natychmiast uwięził Percy'ego, aby uniemożliwić mu ingerencję, a Nico wysłał do jego pokoju. Później Nico uwolnił Percy'ego i Hades nie był już w stanie powstrzymać syna Posejdona przed kąpielą w Rzece Styks. Percy następnie wykorzystał swoją nową niewrażliwość i kontrolę nad wodami rzeki, aby rozproszyć armię Hadesa, zmuszając Hadesa do odwrotu.

Jednakże ostatecznie został przekonany przez swojego syna, aby pomóc Olimpijczykom, ponieważ było to jedyna droga, aby jego rodzina go doceniła. Hades przybył w samą porę, aby uratować Olimp i odeprzeć swojego ojca, Kronosa, wraz ze swoim synem, żoną i Demeter. Udało mu się przerazić całą armię Kronosa swoim hełmem, niemal rozpędzając ją w cztery strony świata, a także wezwał szkielety do ataku. Hades wyzwał swojego ojca Kronosa na pojedynek, ale Kronos szybko odciął się od sił Hadesa polem energetycznym, co sugerowało, że nawet on obawiał się walki z panem Podziemia. Kronos został jednak powstrzymany dzięki wysiłkom Percy'ego, Annabeth i Grovera Underwooda. Hades został później powitany wśród bogów jako zbawca Olimpu za swoją wielką odwagę w bitwie, dzięki temu poczuł się doceniony. Zasiadł również w sali tronowej, pomimo faktu, że wolno mu było tam przebywać tylko podczas przesilenia zimowego. Hades rozgniewał się na Percy'ego, gdy bohater zasugerował, że był pomniejszym bogiem, co Percy szybko zanegował i powiedział, że on również powinien otrzymać domek w Obozie Herosów. Po namowie ze strony Artemidy Hades zgodził się również „uprościć proces podań” Łowczyń, które zginęły w bitwie, wysyłając je prosto na Elizjum, zamiast czekać w kolejce.

Opowieść o Nicu di Angelo[]

Słońce i Gwiazda. Opowieść o Nicu di Angelo[]

Wymagane uzupełnienie.

Trybunał umarłych. Opowieść o Nicu di Angelo[]

Hades został wspomniany jako ojciec Nica.

Charakter[]

Idź tam, gdzie prowadzi cię serce, inaczej utracisz wszystko. Hades karmi się wątpliwościami i bezradnością. Będzie się starał cię oszukać, sprawić, byś stracił ufność we własny osąd. Kiedy znajdziesz się w jego królestwie, nie wypuści cię z własnej woli. Miej wiarę. Powodzenia, Percy Jacksonie.
—Eudora o Hadesie; Złodziej pioruna

Hades jest honorowy. Szanuje przysięgi i prawa moralne. Jak na ironię Hades nikogo nie zabił przed próbą uśmiercenia Thalii. Nigdy nie złamał Przysięgi Wielkiej Trójki odnośnie narodzin kolejnych półbogów[8]. Dobrowolnie wypuścił Sally Jackson, gdy odzyskał swój hełm mroku[26]. Hades ma wielki szacunek do prawa zmarłych. Jest sędzią wszystkich umarłych przybyłych do Hadesu. Hades jest bardzo zajętym i pracowitym bogiem[2], w odróżnieniu od innych, którzy biorą swoje obowiązki lekceważąco, tak jak Apollo[27] czy Dionizos[28]. Można powiedzieć, że jest najmądrzejszy z bogów (za wyjątkiem Ateny), przedstawia to w coraz to różnych i wymyślnych sposobów kary dla grzeszników, dobrym przykładem jest Tantal. Pomimo swojej ciemnej strony, Hades może też być dobrym bogiem. Poszedł na kompromis, gdy Demeter poprosiła, by ten oddał jej córkę. Zgodził się, ale tylko na dwie trzecie roku.

Hades jest ucieleśnieniem większości cech swojego ojca Kronosa, takich jak spryt, złośliwość i przebiegłość. Hades trzyma głęboko schowaną urazę do swojego rodzeństwa o to, że nie chcą, by pokazywał się na Olimpie i praktycznie ucięli z nim jakiekolwiek kontakty. Jednak to wszystko zmienia się w trakcie drugiej Tytanomachii, gdy Zeus stwierdził, że gdyby nie Hades, Kronos powstałby na nowo. Hades przyjął przeprosiny od rodzeństwa. Jego córka Bianca powiedziała, że Trzymanie urazy dla dzieci Hadesa jest szczególnie niebezpieczne, jest to nasza wada po ojcu. Hades chciał zabić Thalię Grace[1] tylko po to, by Zeus zasmakował jak to jest, gdy ukochana osoba zostaje zabita i jest to również kara za to, że złamał przysięgę. Nie miał mrocznych zamiarów wobec Percy'ego, mimo iż jego ojciec również złamał dane słowo (możliwe, że Hades nie czuje urazy wobec Posejdona). Jest bardzo surowym i krytycznym ojcem. Przy Nicu mówił, że jego siostra Bianca była inna. Jednak po wojnie o Manhattan mówił o swoim synu z dumą i szacunkiem. W końcu ufając mu, powiedział o rzymskich i greckich półbogach oraz o Obozie Jupiter, twierdząc że jego syn nie podzieli się tą wiedzą z innymi. Wiedział że przeznaczeniem Nica jest zaprowadzić Siedmiorgo do Wrót Śmierci. Maria di Angelo mówiła, że Hades był miłym i hojnym człowiekiem, dając do zrozumienia, że jego ciemna i mroczna strona kryje w sobie miłość i urazę ze strony rodzeństwa[20]. Świadczy o tym również fakt, że przy pierwszym spotkaniu z matką Reą po połknięciu przez Kronos, przytulił ją z łzami w oczach, tak jak reszta swojego rodzeństwa[16].

Wygląd[]

Hades na grafice zamieszczonej w

Hades na grafice zamieszczonej w Greckich bogach według Percy'ego Jacksona

Wydawał się gibki, pełny gracji i niebezpieczny jak pantera. […] Miał we wzroku coś,co przypominało mi widziane niegdyś portrety Napoleona, Hitlera i tych przywódców-terrorystów, którzy nakazują innym wysadzić się w powietrze. Hades miał tak samo świdrujące spojrzenie, ten sam rodzaj straszliwej, magnetycznej charyzmy.
—Percy o Hadesie; Złodziej pioruna

Mimo iż Hades może wyglądać tak, jak chce, przybiera właściwie zawsze jednakowy wygląd: jako wysoki dobrze zbudowany mężczyzna z bladą skórą, sięgającymi ramion, czarnymi włosami[2]. Persefona mówi, że gdy Hades pała pasją, jego oczy płoną purpurą. W Pamiętnikach Półbogów ma bródkę. W czasie pierwszego spotkanie z Percym był ubrany w szatę z czarnego jedwabiu i koronę ze złotego filigranu[2]. Podczas bitwy, Hades prowadzi wielki, czarno-złoty rydwan z zaprzężonymi do nich czarnymi końmi (ich oczy i grzywy żarzą się ogniem), a u boku ma stygijski miecz. Nosi piękną zbroję w kolorze czerwonym i dwa sygnety. Jeden jest z czaszką (którą oddał Nico), a druga jest z zamarzniętą Mgłą (obrączka ślubna od Persefony).

Podczas porwania Persefony nosił czarne szaty i żelazne rękawice. Przy pasie miał miecz, a w dłoni – bicz. Na głowie nosił zakrywający twarz hełm, który zdobiły sceny śmierci i tortur.

Podczas bitwy o Manhattan, Hades ma na sobie czarną zbroję i płaszcz w kolorze świeżej krwi. Na głowie nosi hełm mroku, który cały czas zmienia kształt – raz jest czarna obręczą ognia, raz smoczym łbem, a raz wieńcem z ludzkich kości. Powozi wykładany obsydianem i złotem rydwan, ozdobiony scenami gwałtownej śmierci. Ciągną go konie, które są żywymi cieniami, ukształtowanymi z mroku.

Umiejętności[]

  • Nekromancja – jako bóg umarłych, Hades ma nad nimi wszelką kontrolę. Jak sam wspomniał, jest w stanie wypuścić je wszystkie, zmienić ziemskie krainy w koszmar i nawet zmusić zmarłego Percy'ego Jacksona do poprowadzenia tychże zastępów[2].
    • Porywanie żywych – Hades jest w stanie pojmywać istoty żyjące nad jego królestwem i więzić je w Podziemiu, tak jak miało to miejsce z Sally Jackson[2].
  • Geokineza – będąc w Podziemiu humor Hadesa oddziałowuje na znajdującą się nad nim powierzchnię[2]. Po tym, jak Percy, Annabeth Chase i Grover Underwood uciekli z jego królestwa, wściekłość syna Kronosa spowodowała trzęsienie ziemi w Los Angeles[29].
  • Fobikineza – będąc przy bogu umarłych można wyczuć bijącą od niego potęgę i wiedze. Aura Hadesa wpływała na umysły osób znajdujących się w pobliżu boga w podziemiu. Osoby te, nagle mają chęć służyć Hadesowi lub udać się na wieczny odpoczynek w Królestwie Umarłych[2].
  • Pirokineza – Hades posiada zdolność to przyzywania złotych ognistych kul, tak jak wtedy, gdy pokazywał Percy'emu, Annabeth Chase i Groverowi Underwoodowi pojmaną panią Jackson[2].
  • Czytanie w myślach – mimo że mógł się tego domyślić, Pan Umarłych wiedział, że Percy myślał w danym momencie o perłach Posejdona[2].

Własności[]

  • Hełm mroku – najgroźniejszą bronią Hadesa jest wykonane dla niego przez starszych cyklopów nakrycie głowy, dzięki czemu może przeistaczać się w mrok i wytwarzać przerażającą aurę[30]

Dzieci Hadesa[]

Półboskie dzieci[]

Nieśmiertelne dzieci[]

  • Melinoe – córka Hadesa i Persefony, bogini upiorów, opisana w Archiwum Półbogów.
  • Makaria – córka Hadesa i Persefony, bogini łagodnej śmierci i ludzi cnotliwych.
  • Zagreus – syn Hadesa i Persefony, bóg odrodzenia.

Cytaty[]

Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy[]

Złodziej pioruna[]

Odważyłeś się tu przyjść, synu Posejdona. Po tym, co mi zrobiłeś, to naprawdę wielka odwaga. A może jesteś po prostu głupcem.
Myślisz, że ja chcę wojny, herosie? […] Typowy tok myślenia moich braci! Naprawdę myślisz, że potrzebuję więcej poddanych? Nie widziałeś tłumów na Łąkach Asfodelowych? […] Masz pojęcie, jak poszerzyło się moje królestwo tylko w ostatnim stuleciu, jak wiele nowych oddziałów musiałem otworzyć? […] Coraz więcej upiorów, żeby dbać o bezpieczeństwo. Kłopoty z ruchem w namiocie sądu. Większość personelu pracuje na dwa etaty. Ja byłem kiedyś bogaty, Percy Jacksonie. Mam kontrolę nad wszystkimi podziemnymi zasobami. Ale moje wydatki! […] Ty mi tu nie wyjeżdżaj z Charonem! Odkąd odkrył włoskie garnitury, stał się nie do zniesienia. Wszędzie same problemy, a ja muszę się wszystkim osobiście zajmować. Już sam czas, który zajmuje mi przejście od pałacu do bramy, doprowadza mnie do szaleństwa. A umarli nic, tylko przybywają. Nie, herosie, ja nie potrzebuję nowych poddanych! Ja nie chcę tej wojny. […] Twój ojciec zdołał może oszukać Zeusa, chłopcze, ale ja nie jestem głupcem. […] To ty byłeś tym złodziejem w zimowe przesilenie. Twój ojciec zamierzał utrzymać twoje istnienie w sekrecie. Zaprowadził cię do sali tronowej na Olimpie. Zabrałeś piorun piorunów i mój hełm. Gdybym nie wysłał Erynii, żeby znalazła cię w Yancy, Posejdonowi może udałoby się nie ujawnić swego planu rozpętania wojny. Ale zdołałem wyciągnąć cię na światło dzienne. Zostaniesz zdemaskowany jako złodziej Posejdona, a ja odzyskam mój hełm! […] Nie mówiłem nikomu o zaginięciu hełmu, ponieważ nie łudziłem się, że ktokolwiek na Olimpie okazałby mi choćby odrobinę sprawiedliwości, choćby cień pomocy. Nie mogę sobie pozwolić na to, żeby rozniosła się pogłoska, że moja najpotężniejsza broń strachu zginęła. Szukałem cię więc na własną rękę, a kiedy stało się jasne, że zmierzasz do mnie, żeby przekazać groźby, nie próbowałem cię powstrzymać. […] Oddawaj mi hełm albo powstrzymam śmierć. Oto moja kontrpropozycja. Otworzę ziemię i wypuszczę zmarłych. Zmienię wasze krainy w koszmar. I to twój szkielet, Percy Jacksonie, poprowadzi moje zastępy z Hadesu.
—Hades do Percy'ego; W pewnym sensie dowiadujemy się prawdy
Zawsze te same kłopoty z wami, herosi. Duma czyni z was głupców, którym wydaje się, że mogą przyjść do mnie z taką bronią. Nie pytałem o piorun piorunów Zeusa, ale skoro już tu jest, oddasz mi go. Jestem pewien, że nieźle się przyda w negocjacjach.
—Hades do Percy'ego; W pewnym sensie dowiadujemy się prawdy
Tylko trzy. Co za szkoda. Wiesz zapewne, że każda z nich chroni jedną osobę. Spróbuj więc odebrać swoją matkę, mały herosie. A które z przyjaciół zostawisz, żeby spędziło ze mną wieczność? Dalej. Wybieraj. Albo też oddawaj plecak i przyjmij moje warunki.
—Hades do Percy'ego po tym, jak ten wyciągnął perły Posejdona; W pewnym sensie dowiadujemy się prawdy

Ostatni Olimpijczyk[]

Persefona: Mężu, rozmawialiśmy o tym. Nie możesz bawić się w podpalanie wszystkich herosów. A poza tym on jest odważny. Podoba mi się to.

Hades: Ten Orfeusz też ci się podobał. I patrz, jak się to skończyło. Pozwól mi go zabić, chociaż troszeczkę.
—Hades i Persefona o Percym; Podwozi mnie nauczycielka matematyki

Ciekawostki[]

  • Jego świętymi roślinami są cyprys i topola.
  • Do końca nie wiadomo, czy Zagreus i Melinoe są jego dziećmi. Inne mity głosiły, że Zeus miał ich z Persefoną pod postacią jej męża.
  • Jego egipskim odpowiednikiem są Ozyrys i Anubis, zaś nordyckim bogini Hel.
  • Jak zostało przedstawione w jednym z wywiadów wydaje się, że Cerber lubi bardziej swojego pana w jego greckiej wersji jako Hadesa, niż w rzymskiej jako Plutona[31].
  • W pewnym sensie Hades podobny jest do Plutona. W obu swoich formach odwiedzał swoje dzieci, chciał chronić kochanki. Obie jego miłości nosiły to samo imię – Maria (grecka forma: Maria di Angelo – mama Nica i Bianki, rzymska forma: Maria Levesque – mama Hazel).
  • Lubił straszyć Apollina, wyskakując z cienia i mówiąc cześć, kiedy ten wypuszczał strzałę zarazy.

Galeria[]

Występowanie[]

Przypisy[]

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 Złodziej pioruna, Zdobywcy sztandaru
  2. ↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 Złodziej pioruna, W pewnym sensie dowiadujemy się prawdy
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Złodziej pioruna, Jak przez przypadek wyparowałem nauczycielkę matematyki
  4. ↑ Złodziej pioruna, Bóg funduje nam cheeseburgery
  5. ↑ Krew Olimpu, rozdział XIV
  6. ↑ Klątwa tytana, Bogowie głosują, jak nas zabić
  7. ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 Złodziej pioruna, Otrzymuję zadanie
  8. ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 Klątwa tytana, Nowy wróg w prezencie gwiazdkowym
  9. ↑ 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 9,7 Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona, Hades urządza mieszkanie
  10. ↑ Ostatni Olimpijczyk, Dostajemy wspaniałe nagrody
  11. ↑ Ostatni Olimpjczyk, Podwozi mnie nauczycielka matematyki
  12. ↑ Archiwum herosów, Percy Jackson i miecz Hadesa
  13. ↑ Ostatni Olimpijczyk, Moi rodzice idą na wojnę
  14. ↑ Artykuł na stronie Variety: „‘Percy Jackson’ Disney+ Series Adds Jay Duplass, Timothy Omundson to Cast (EXCLUSIVE)”
  15. ↑ Złodziej pioruna, Mama uczy mnie walki z bykami
  16. ↑ 16,0 16,1 16,2 Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona, Złoty Wiek kanibalizmu
  17. ↑ Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona, Początek i tak dalej
  18. ↑ 18,0 18,1 18,2 Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona, Olimpijczycy organizują rozróbę
  19. ↑ Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona, Artemida wypuszcza Dzika Śmierci
  20. ↑ 20,0 20,1 Ostatni Olimpijczyk, Rachel zawiera niekorzystną umowę
  21. ↑ Morze Potworów, Annabeth usiłuje dopłynąć do domu
  22. ↑ Pamiętniki półbogów, Pamiętnik Luke'a Castellana
  23. ↑ Złodziej pioruna, Mój obiad idzie z dymem
  24. ↑ Złodziej pioruna, Wypełnienie przepowiedni
  25. ↑ Ostatni Olimpijczyk, Podwozi mnie nauczycielka matematyki
  26. ↑ Złodziej pioruna, Wyrównuję rachunki
  27. ↑ Klątwa tytana, Thalia rozpala Nową Anglię
  28. ↑ Złodziej pioruna, Partyjka z koniem
  29. ↑ Złodziej pioruna, Pojedynek z rąbniętym kuzynem
  30. ↑ Złodziej pioruna, Rzucam się w objęcia śmierci
  31. ↑ Artykuł na stronie ReadRiordan: „Hades vs. Pluto”
  32. ↑ Dysk Google z udostępnionymi przez użytkownika minjoonluv13 trzema folderami „chapter 1” ze stronami rozdziału pierwszego, „chapter 2” ze stronami rozdziału drugiego i „chapter 3” ze stronami rozdziału trzeciego, wszystkimi po angielsku
Deutsch English Español Français Bahasa Indonesia Italiano Nederlands Português do Brasil Русский
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.