Riordanopedia

Wydarzenia na Riordanopedii:

  • Wyniki konkursu na wymyśloną postać! Zobacz!
  • „Bitwa o sztandar” - edycja próbna. Zapraszamy do zabawy w piątek. Więcej szczegółów znajdziesz tutaj!
  • Rozpoczęła się kolejna edycja konkursu na Puszkowy Artykuł A tematem tym razem jest...
  • Trwa konkurs na opowiadanie. Informacje na jego temat znajdziecie tutaj.
  • Został opublikowany czwarty numer gazetki Riordanopedii.
  • Wyniki XXII edycji Fan Art „Technologiczne szaleństwo”. Zobacz tutaj.
  • Powstał blog dotyczący zmian w artykułach na wiki. Zapraszamy wszystkich użytkowników do wypowiedzenia się.
  • Ogłoszono wyniki konkursu fotograficznego „Mitologiczne zwierzęta i jak je znaleźć?”. Sprawdź je tutaj!
  • Ruszyły zapisy do Obozu Herosów 2022. Wszelkie informacje, jak i miejsce, gdzie się można zapisać znajdują się w tym poście.

CZYTAJ WIĘCEJ

Riordanopedia
Advertisement
Riordanopedia

Pan (zwany także Ajgipan) – grecki bóg, opiekun lasów, pól, dzikiej przyrody. Opiekun pasterzy i ich trzód. Jego rzymskim odpowiednikiem jest Silvanus. Jest też przedstawiony jako bóg potencji seksualnej, okrutny w zaspokajaniu swoich pragnień. W Rzymie utożsamiany z bogiem Faunusem. Satyr. Syn Hermesa.

Historia

Pan, gdy jego ojciec przedstawił go na Olimpie, został wyśmiany przez boga, z powodu swojego wyglądu.

Dlatego też żył w lasach i górach. W Grecji stale dodawano mu nowych funkcji – był lekarzem, wieszczem, ale jednocześnie uwielbiał muzykę i zabawę. Był zwinny i słynął z umiejętności tanecznych. Cenił sobie towarzystwo nimf i w wielu się zakochał. Jednak one nim gardziły, tylko jedna go kochała – Pytis. Jednak bóg Boreasz także zapałał uczuciem do nimfy. Pytis wolała Pana, a wściekły bóg wiatru zrzucił ją ze skały, a potem nimfa zmieniła się w sosnę. Od tej pory drzewo to jest symbolem satyra.

Inna nimfa, w której także zakochał się Pan, uciekając przed bogiem zamieniła się w trzcinę. Satyr zrobił z niej instrument, który nazywa się "fletnia Pana".

Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy

W serii marzeniem wszystkich satyrów jest odnalezienie czczonego przez nich Pana. Odnajduje go w końcu Grover, razem z Percym, Rachel, Annabeth, Nikiem i Tysonem. Jednakże Pan mówi im, że jego czas się skończył – niewiele pozostało już dzikiej natury. Po jego śmierci, duch boga wstępuje w ciała wszystkich obecnych, a Grover wykorzystał jeden z jego darów w Bitwie o Labirynt. Później członkowie Rady Starszych nie mogą uwierzyć w śmierć boga i oskarżają Grovera o kłamstwo.

W książkach o Percym Pan został przedstawiony jako pokojowo nastawiony, przyjazny, spokojny i dobry bóg, co sporo się różni od wizerunku, jaki znamy z mitologii greckiej.

Wygląd

Oczy miał błękitne jak niebo, a jego kędzierzawe włosy były białe, podobnie jak spiczasta bródka. Nawet koźla sierść na jego nogach była przyprószona bielą. Rogi miał ogromne: lśniąco brązowe i zakręcone.

Można się domyślić, że wcześniej Pan miał brązową koźlą sierść i włosy oraz bródkę, ponieważ podczas opisu był tuż przed wygaśnięciem, więc możliwe, że mimo iż bogowie się nie starzeją za to pojawiają się u nich oznaki starości, przed wygaśnięciem. Na szyi miał zawieszony rząd piszczałek z trzciny.

Ciekawostki

  • Jego fletnia pojawia się w filmie "Bibliotekarz 2: Tajemnice kopalni króla Salomona".
  • Aby ukryć się przed Tyfonem, przemienił się w kozę z rybim ogonem.
Advertisement