Podziemie

Puszkowy Artykuł

alt = Żółta puszka z cyfrą „I” na środku

Ten artykuł zwyciężył w XXXV Puszkowym Artykule, rozbudowany przez Tirliporka. Jeśli chcesz wziąć w aktualnym konkursie na PA, zapraszamy tutaj.

Podziemie
Podziemie w odcinku „Poniekąd poznajemy prawdę”
Lokalizacja	Pod powierzchnią ziemi
Rodzaj	Kraina
Właściciel	Hades/Pluton, Persefona/Prozerpina.
Występowanie
Występowanie
Debiut:	Złodziej pioruna (rozdział 18)
Ostatnie wystąpienie:	Słońce i Gwiazda. Opowieść o Nicu di Angelo (rozdział 29)

Podziemie (dawniej nazywane również Erebem, Erebosem, a obecnie także Hadesem, Podziemną Krainą i Krainą Cieni; ang. Underworld) – grecko-rzymska kraina, w której za murami Erebu znajduje się królestwo śmierci, do którego trafiają dusze zmarłych. Jego władcą jest Hades/Pluton, jeden z Wielkiej Trójki bogów, a władczynią jego żona – Persefona/Prozerpina, obecna w Podziemiu zimą i jesienią. Miejsce to znajduje się nad Tartarem i można się do niego dostać dwoma dużymi wejściami w studiu nagraniowym REQUIEM i przez Wrota Orfeusza, samemu otwierając powierzchnię ziemi, bądź będąc tam przeniesionym przez władców tejże krainy. Powstają tam ambrozja i nektar, produkowane na farmie pod okiem Menoetesa.

Historia

Mitologia

Powstanie Podziemia i objęcie w nim władzy przez Hadesa/Plutona

Hades, władca Podziemia

Podziemie (nazywane wówczas Erebosem) powstało razem Tartarem na początku wszechświata, wyłaniając się z Chaosu i zostało użyte przez szóstkę pierwszych greckich bogów – Hestię, Demeter, Herę, Hadesa, Posejdona i Zeusa/Westę, Ceres, Junonę, Plutona, Neptuna i Jupitera do dostania się to Tartaru w trakcie Pierwszej Tytanomachii. Odkąd tytan Prometeusz stworzył gatunek ludzki, dusze jego przedstawicieli po śmierci kierowały się do Podziemia, który okrążała rzeka Styks, przez co te nie mogły się do niego dostać, przez co albo pozostawały na brzegu, albo próbowały przepłynąć rzekę, albo błądziło po jej brzegu należącego do świata ludzi. Wykorzystał do dajmon Charon, który zaczął przewoził dusze przez Styks za opłatą, jednak nie była ona stała i różna w zależności od osoby. W samym Podziemiu zmarli kierowali się do przypisanych sobie sekcji – Elizjum dla ludzi szlachetnych, Łąki Asfodelowe dla ludzi, którzy nie byli ani dobrzy, ani źli i Równina Kar dla ludzi podłych, jednak z nich uciekali.

Gdy Hades/Pluton stał się bogiem Podziemia, postanowił zmienić zasady panujące w Podziemiu. Po uzgodnieniu tego z Zeusem, ustanowił sędziów, którymi byli trzej synowie Gromowładnego – Minos, Ajakos i Radamantys (w późniejszym czasie do ich grona dołączyli chociażby Thomas Jefferson i Szekspir, zmieniając się z tymi poprzednimi). Zażądał od Charona, by ten, niezależnie od tego, kim i jakie były dusze za życia, przyjmował od wszystkich zapłatę w wysokości jednego obola, poinformował śmiertelników poprzez dajmony oneiroi o tym, by wkładali oni monety pod języki zmarłych, a by uniemożliwić duszom ucieczkę z Podziemia, a niepożądanym gościom do niego wejście, postawił po drugiej stronie Styksu piekielnego ogara Cerbera o trzech pyska. By ułatwić zmarłym podróż do jego królestwa, przekonał Hermesa/Merkurego, by tego pilnował, a do karania niegodziwców na Polach Kar sprowadził do zaświatów Erynie Alekto, Megajrę i Tejsifone. Dusze z kolei do Podziemia wysyłał bóg Tanatos/Letus.

Porwanie Persefony/Prozerpiny

Wersja grecka

Hades porywający Persefonę

Ja cię naprawdę kocham. Jesteś najjaśniejszą gwiazdą w całym Podziemiu. Mając cię tutaj, nigdy więcej nie będę tęsknił za światłem słonecznym. Jesteś o wiele cieplejsza od słońca.

—Hades do Persefony po jej porwaniu; Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona

Pomimo wielkiego królestwa, Hades był samotny w Podziemiu i zakochał się w Persefonie, bogini wiosny. Ponieważ wiedział, że jej matka, Demeter, nie dopuści go do niej, udał się do jej ojca, Zeusa, który zasugerował mu, by ten ją porwał, co też zrobił. Będąc w Zaświatach, Persefona chciała się wydostać, jednak nie mogła tego w żaden sposób zrobić sama, a Hades odmawiał jej wypuszczenia. Chcąc zrobić dla ukochanej coś, co przypomniałoby jej o powierzchni, zlecił najlepszym ogrodnikom Podziemia, między innymi Askalafosowi utworzenie dla niej ogrodu. Czwartego dnia od porwania bogini wiosny, Hades dowiedział się, że Demeter, dowiadując się, że jej córka została porwana do Zaświatów, zabroniła wszelkim roślinom rosnąć, czym skazywała ludzi na głód i śmierć. Gdy dowiedziała się o tym Persefona, uciekła, przerażona tym, co robi jej matka i trafiła do ogrodu dla niej stworzonego. Wówczas do Podziemia przybył Hermes z rozkazem od Zeusa, by zabrać boginię wiosny na powierzchnię, a pod nieobecność władcy krainy, Persefona zjadła jedną trzecią owocu granatu, który podarował jej Askalafos. Gdy bóg podróżników miał ją zabrać do matki, ta część spożytego posiłku stanowiła problem, ponieważ musiała zostać w Zaświatach na zawsze. Ostatecznie, po dyskusji na Olimpie i wysuniętej propozycji Hestii, Persefona zaczęła być królowa Podziemia, która spędza tam zimę – czyli jedną trzecią roku, jak jedną trzecią granatu, jaką spożyła.

Wersja rzymska

Pluton porwał Prozerpinę, czego efektem była rozpacz Ceres i poszukiwania przez nią córkę przez dziewięć dni i nocy. Gdy dowiedziała się, że to sprawka jej brata, porzuciła swoje obowiązki, przez co ziemia przestała rodzić plony oraz nastały głód i cierpienie ludzi. Jupiter, chcąc zażegnać katastrofę, zgodził się na powrót Prozerpiny pod jednym warunkiem: nie mogła niczego zjeść w Podziemiu. Niestety, jego córka zerwała i zjadła siedem ziaren granatu, wskutek czego została królową Podziemia na pół roku.

Kochanki Hadesa

Pomimo tego, że Hades/Pluton był zakochany w Persefonie/Prozerpinie, dwukrotnie zdarzyło mu się nie dotrzymać wierności. Pierwszy raz miał miejsce, gdy bóg ten odwiedził tytana Okeanosa na dnie morze i zakochał się w jednej z jego córek – okeanidzie Leuke, którą porwał do Podziemia, co nie spodobało się jego żonie. Bogini wiosny kazała mu zabić nimfę, jednak ten zamienił ją zamiast tego w topolę. Drugą kochanką boga była Minthe, najada Kokytosu. W zamian za pocałowanie go, Hades zaniósł ją na jej życzenie na powierzchnię, gdzie została zamieniona w miętę przez Persefonę/Prozerpinę po tym, jak przechwalała się, jakby była od niej lepsza.

Szczególni zmarli w Podziemiu

Kara Tantala

Tantal był frygijskim królem, synem Zeusa, często goszczonym przez bogów na Olimpie. Gdy chciał on wynieść z góry ambrozję i nektar, nieśmiertelni go wygnali, więc w trakcie posiłku, na który to on zaprosił ich, podał im ciało jego własnego syna, Pelopsa, który z niego drwił z powodu wygnania z Olimpu. Po tym, jak Zeus zabił go swoim piorunem piorunów, Hades osobiście umieścił go w jeziorze, z którego nie mógł wyjść, pod drzewem owocowym. Jego klątwą było to, że Tantal nie mógł ani zerwać owocu, ponieważ gałęzie unosiły się poza zasięg jego rąk, ani napić się wody, w której się znajdował, ponieważ ta odpływała lub wyparowywała

Do Syzyfa, którego godzina śmierci dochodziła, przyszedł Tanatos, by zabrać jego duszę do Podziemia. Ten jednak zamiast się na to zgodzić, zakuł boga śmierci w łańcuchy, wskutek czego śmiertelnicy przestali umierać. Zdał sobie z tego sprawę Ares, który uwolnił Tanatosa, który z kolei zabrał Syzyfa do Podziemia, jednak przed odejściem człowiek ten zabronił swojej żonie odprawiać mu pochówku. Będąc więc w Zaświatach przekonał Persefonę lub Hadesa, by pozwolili mu wrócić do świata żywych i dopełnić rytuałów pogrzebowych. Gdy dostał zgodę, żył na świecie przez trzydzieści kolejnych lat, aż Hades przypomniał sobie o nim i wysłał po niego Hermesa, który ponownie zesłał Syzyfa do Podziemia, gdzie został skazany na wtaszczanie w nieskończoność kamienia na górę, bez możliwości dokończenia swojej pracy, ponieważ głaz się stacza na dół, gdy jest prawie na szczycie, ten zsuwa się na dół, a gdy zmarły chce odpocząć, Erynie mu to uniemożliwiają.

Po tym, jak Asklepios, syn Apollina wykonał lekarstwa lekarza potrafiące wskrzeszać zmarłych (między innymi Hipolita), przez co uciekali oni z Podziemia, a Hades i Afrodyta donieśli o tym Zeusowi, ten zabił Asklepiosa piorunem piorunów, jednak po tym, jak Apollo zabił twórców tejże borni, cyklopów, Król Bogów unieśmiertelnił wnuka, na zawsze usuwając go z Podziemnej Krainy.

Jako karę za próbę porwania Latony, Apollo sam zszedł do zaświatów i poprosił o specjalną karę dla Tityosa. Od tego momentu wieczne leży, przykuty do ziemi, a sęp wyjada mu wnętrzności

Herosi w Podziemiu

Herakles wynoszący Cerbera z Podziemia

Tezeusz, heros ateński, zachęcony do tego przez swojego przyjaciela, Pejritoosa, postanowił wraz z nim porwać Persefonę jako żonę dla tego drugiego. Gdy dostali się do Podziemia, został on zamieniony w kamień, wciąż będąc przy zdrowych zmysłach, podczas gdy jego przyjaciel całkowicie skamieniał.

Dwunastą pracą Heraklesa, jakie musiał wykonać on za zabicie swojej rodziny, było wyniesienie Cerbera z Podziemia. Udał on się do pałacu Hadesa i poprosił go o zgodę, której bóg mu udzielił, o ile zwróci piekielnemu ogarowi wolność po zakończeniu zadania. Zdobywając również pozwolenie na uwolnienie Tezeusza, syn Zeusa zwrócił mu wolność, po czym wyniósł Cerbera z Podziemia, gdzie potwór powrócił po tym, jak Herakles pokazał go Eurysteuszowi.

Gdy żona Orfeusza, Eurydyka, zmarła, ukąszona przez żmiję, zszedł on do Podziemia, otwierając przy pomocy swojej muzyki Wrota Orfeusza oraz przy jej pomocy docierając do pałacu Hadesa. Tam, dzięki Persefonie, dostał szansę – mógł odzyskać żonę, o ile wyszedłby z Podziemia, nie oglądając się za siebie i nie patrząc, czy Eurydyka za nim idzie. Syn Kaliope jednak nie dał rady i obejrzał się, przez co utracił tę szansę, a Podziemie się za nim zamknęło i już więcej nie zdołał otworzyć do niego wejścia.

Po tym, jak Afrodyta przygarnęła Adonisa, którego matka została wcześniej zamieniona wcześniej w drzewo mirtowa, postanowiła opiekować się nim na zmianę z Persefoną. Od tego czasu spędzał on pół roku z boginią Podziemia w tymże królestwie, do którego trafił po tym, jak został zabity przez dzika.

Psyche zeszła do Podziemia, by uzyskać od Persefony po preparat upiększający dla Afrodyty jako znak miłości, jaką darzy Erosa. Znając boginię miłości, Persefona napełniła słoiczek stygijskim snem zamiast upiększeniem i kazała Psyche go nie otwierać, a następnie śmiertelniczka opuściła zaświaty.

Rodziny Levesque i di Angelo

Po tym, jak Hazel Levesque, córka Plutona, prawie doprowadziła, kuszona do tego przez matkę, Marie Levesque, opętaną przez Gaję, do odrodzenia się Alkyoneusa i w ostatnim momencie nie dopuściła do tego, ginąc, obie trafiły do Podziemia, gdzie wspólnie obywały proces w związku z tym, gdzie pójdą. Sędziowie zadecydowali, że Hazel trafi do Elizjum, a Marie na Pola Kary, jednak córka Plutona na to nie pozwoliła i obie trafiły na Łąki Asfodelowe.

Po tym, jak kochanka Hadesa, Maria di Angelo została zabita wskutek uderzenia w budynek, w którym się znajdowała, piorunem piorunów, Pan Podziemia kazał Erynii Alekto zanurzyć ocalone przez niego swoje dzieci, Biancę i Nica di Angelo, w rzece Lete, a następnie oddać do kasyno i hotel Lotos.

Kradzież hełmu mroku

Po tym, jak na wielkiej naradzie bogów w zimowe przesilenie, Luke Castellan ukradł Hadesowi hełm mroku, Pan Podziemia wysłał Erynię Alekto do Yancy Academy, gdzie uczył się Percy Jackson, syn Posejdona, którego podejrzewał o tę zbrodnię

Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy

Złodziej pioruna

W trakcie majowej wycieczki jednej z klas z Yancy Academy do Metropolitan Museum of Art Chejron (znany jako „pan Brunner”) powiedział uczniom (do których wliczali się między innymi Percy Jackson, Grover Underwood i Nancy Bobofit, że Tartar, do którego bogowie wrzucili pocięte szczątki Kronosa, jest najciemniejszą częścią Podziemia.

Na początku czerwca, Hades, przekonany, że to Percy ukradł jego hełm mroku, porwał do Podziemia jego matkę, Sally Jackson. Podziemna Kraina była wspominana jako miejsce, do którego trafiają zmarli po śmierci, terytorium, którym rządzi Hades oraz cel misji Orfeusza, Heraklesa i Houdiniego, a także Percy'ego, bo tam był przechowywany, zdaniem jego, Grovera, Annabeth Chase, Luke'a Castellana i Chejron, piorun piorunów. Ponadto ten ostatni wzmiankował, że wejście do niej znajduje się w Los Angeles i powiedział Percy’emu, że niebiański spiż jest niebezpieczny dla każdego stworzenia tegoż królestwa.

11 czerwca, gdy Percy, Grover i Annabeth zostali zaatakowani przez Erynie w autobusie przejeżdżającym wówczas przez New Jersey, na trzecia nazwała je „trzema najgorszymi potworami z Podziemia”, ponadto Meduza wspomniała tę krainę, w jej Centrum Krasnali Ogrodowych znajdowały się zapisy sześciu ostatnich transportów do Podziemia. Po pokonaniu gorgony trio zastanawiało się, jak mają się dostać do zaświatów, a Kronos, który ukazał się w śnie Percy'ego, prosił go, by pomógł mu się stamtąd wydostać.

Następnego dnia, po tym, jak Percy w trakcie walki z Echidną i Chimerą wskoczył do rzeki Missisipi, nereida Eudora powiedziała mu, by przed udaniem się do Podziemia, najpierw przybył do Santa Monica.

Gdy nastolatkowie spędzali pięć dni od 15 do 20 czerwca w kasynie i hotelu Lotos, Percy przypomniał sobie o swojej misji w Podziemiu i przypomniał o tym także swoim towarzyszom.

20 czerwca Percy, Annabeth i Grover weszli do Podziemia, przedostając się przez studio nagraniowe REQUIEM i przekupując Charona złotymi drachmami oraz obietnicą wspomnianiu Hadesowi o podwyżce dla niego. Przechodząc obok namiotu sędziów Podziemia, natknęli się na Cerbera, którego Annabeth zabawiła czerwoną piłką, dzięki czemu udało im się go minąć. Gdy przeszli obok Łąk Asfodelowych, Równiny Kar i Elizjum, skrzydlate trampki, które Grover miał założone na kopyta zaczęły go wciągać do Tartaru, jednak udało mu się je zrzucić dzięki pomocy przyjaciół. Dotarli zaraz potem do pałacu Hadesa, który chciał od nich odzyskać ukradziony mu przez Luke’a hełm mroku, oferując im za niego Sally. Zdając sobie sprawę, że to Ares ukradł jego artefakt i piorun piorunów, użyli pereł Posejdona do przeniesienia się do Santa Monica. Akt ten sprawił, że władca Podziemia spowodował jej trzęsienia, a gdy Erynie zwróciły mu hełm mroku, odesłał Sally z Podziemia do jej mieszkania.

Morze Potworów

Chejron wspomniał, że jad, którym otruto sosnę Thalii, pochodzi z Podziemia. Później Percy wspomniał, że Kronos został poćwiartowany i wrzucony do najczarniejszej otchłani Podziemia. W tymże okresie w Obozie Herosów zamiast centaura, funkcję koordynatora zajęć pełnił Tantal, który został uwolniony z Równiny Kar przez Dionizosa, jednak wciąż był przeklęty, nie mogąc nic zjeść.

9 czerwca nieumarli załoganci CSS Birmingham skojarzyli się Percy'emu z tymi, których widział w pałacu Hadesa w Podziemiu.

18 czerwca, po tym, jak Luke przyznał się do otrucia sosny Thalii, Dionizos odesłał Tantala do Podziemia.

Klątwa tytana

Skała, na której Atlas (wówczas Annabeth) podtrzymywał nieboskłon, którą zobaczył Percy w swoim śnie w nocy z 15 na 16 grudnia, skojarzyła się Percy’emu z Podziemiem.

Po tym, jak 18 grudnia Bianca di Angelo, córka Hadesa zginęła, jej brat, Nico di Angelo, zaczął miewać koszmary, w których widział ją i wyczuwał stojącą na Łąkach Asfodelowych, czekając na sąd.

Bitwa w Labiryncie

2 czerwca Nico rozbił ognisko nad brzegiem rzeki Styks, w którym spalił posiadane przez siebie karty do gry Magia i mit i porozumiał się z duchem Minosa.

3 czerwca Percy wspomniał, że wiele miejsc zmieniło swoje lokalizacje, podążając za Cywilizacją Zachodu, tak jak wejście do Podziemia, które przeniosło się do Los Angeles. Chwilę później spytał się, czy Labirynt jest częścią Podziemia, na co Annabeth powiedziała mu, że kraina ta znajduje się dużo niżej, niż twór Dedala, chociaż mogą być z niej przejścia do zaświatów.

12 czerwca, gdy Percy, Annabeth, Grover i Tyson dotarli Labiryntem do Rancza Potrójne G, ten trzeci stwierdził, że czuć z niego Podziemiem. W nocy, gdy Nicowi udało się przywołać Biancę, ta stwierdziła, że umarli, których jej brat przywołał, muszę wrócić do zaświatów. Gdy zasnął, objawiła się mu scena, w której Dedal zepchnął Perdiksa z wieży, został przeklęty przez Atenę, której powiedział, że niewątpliwie będzie cierpiał w Podziemnej Krainie.

27 czerwca Percy'emu przyśniła się scena morderstwa Minosa przez Elię i jej siostry, w której ten pierwszy kazał przekazać córkom Kokalosa Dedalowi, że jeśli w Podziemiu panuje sprawiedliwość, to jego duch będzie go prześladował przez wieczność, na co Elia życzyła mu powodzenia w tejże krainie. Gdy z kolei księżniczki rozmawiały z Dedalem, bały się o jego los w zaświatach.

Przy spotkaniu Percy’ego, Annabeth i Rachel Elizabeth Dare z Dedalem w jego warsztacie, powiedział on, że Kronos obiecał mu, że jak obali Hadesa, uczyni go panem Podziemia. Po tym, jak Nico stworzył wielką skalną turnię przed odrodzonym królem tytanów, zdał on sobie sprawę, że jest on dzieckiem Podziemia. Po zakończeniu Bitwy o Labirynt Nico odesłał Dedala do Podziemia, gdzie trafił na Równinę Kar, gdzie zaczął budować estakady i podjazdy na Łąkach Asfodelowych, co pomogło rozwiązać problem korków i dzięki czemu mógł się spotykać z Perdiksem i synem, Ikarem.

Stworzenie i kradzież miecza Hadesa

Z powodu zbliżającej się Drugiej Tytanomachi, w grudniu Persefona zleciła szkieletowym zbrojmistrzom stworzenia miecza dla Hadesa z wprawionym w niego kluczem Hadesu umożliwiającym wpuszczanie i wypuszczanie duszy z zaświatów. Został on jednak w trakcie pracy skradziony przez Ethana Nakamurę, który przy jego pomocy uwolnił z Tartaru tytana Japeta. Półbóg i tytan uzyskali pomoc Syzyfa i Melinoe, starając się uciec z Podziemnej Krainy.

Archiwum herosów

Percy Jackson i miecz Hadesa

25 grudnia Persefona wysłała złotą łanię i piekielną ogarzycę Panią O'Leary, by sprowadziły w jedno miejsce Thalię Grace, Percy’ego i Nica, którego sama przeniosła cieniem z Nowego Orleanu. Gdy trójka dzieci Wielkiej Trójki była już razem w Nowym Jorku, bogini sprawiła, że rozstąpiła się pod nimi ziemia i półbogowie zostali przeniesieni do jej ogrodu. Tam bogini wyjaśniła im całą sytuację, kłamiąc ich, że to Hades, a nie ona, zlecił wykonanie broni, po czym zleciła im misję, dając im do pomocy śledzący kwiat. Herosi, kierowany przez goździka dotarli do Łąk Asfodelowych, a następnie na Równinę Kar, gdzie spotkali Syzyfa wtaczającego wciąż swój głaz na szczyt góry. Podczas gdy Thalia zgodziła się go zastąpić, ten powiedział Percy'emu i Nicowi, że powiedział złodziejowi, by udał się do Melinoe, a gdy zmarły próbował uciec ze swojego więzienia, półbogowie zostawili go, podtrzymującego swój głaz. Podczas dalszej wędrówki do jaskini Melinoe, herosi zostali zaatakowani przez kery, z których jedna dotkliwie zraniła Jacksona. Chociaż ten był osłabiony, udało mu się powstrzymać wody rzeki Lete przed zalaniem jego przyjaciół, gdy przechodzili przez jej koryto, a gdy sam to robił, a ta puściła, ochroniła go przed tym jego możliwość pozostawania suchym w cieczach. Gdy w końcu dotarli do jaskini Melinoe, która ukazała się Thalii i Nicowi jako ich matki, Beryl Grace i Maria di Angelo, jednak Percy, który nie posiadał własnych upiorów, pokonał boginię. Następnie udało im się dogonić Ethana i Japeta, których udało im się pokonać po tym, jak syn Posejdona wpadł z tytanem do rzeki Lete, pozbawiając pamięci tego drugiego i nazywając po tym „Bobem”. Gdy Nakamura uciekł, cała czwórka wróciła przy pomocy Erynii do pałacu Hadesa, gdzie ten wysłał miecz do dokończenia, herosi zorientowali się, że to Persefona kazała wykonać broń. Gdy wystraszona bogini zniknęła, Nico postanowił zostać w Podziemiu, podczas gdy Percy i Thalii powrócili do świata śmiertelników przy pomocy róży podróży.

Ostatni Olimpijczyk

14 sierpnia Percy, Nico i Pani O'Leary zeszli do Podziemia przez Wrota Orfeusza otwarte przez Grovera. Kiedy piekielna ogarzyca zaczęła bawić się z Cerberem, półbogowie przeszli przez Łąki Asfodelowe, gdzie Erynie pojmały Percy’ego i cała piątka udała się do pałacu Hadesa, gdzie pomimo panującego lata, przebywały razem z władcą krainy Persefona i Demeter, które syn Kronosa chciał uchronić przed Drugą Tytanomachią. Bogowie się posprzeczali na temat pobytu bogiń w zaświatach oraz zabicia Jacksona przez Hadesa, a następnie powiedział Nicowi o jego matce. Następnie odesłał di Angelo do jego pokoju, a Percy’ego uwięził w lochu, chcąc, by to Nico był herosem, o którym mówi Wielka Przepowiednia.

Następnego dnia Nico uwolnił Percy’ego z celi i półbogowie przedostali się cieniem na grzbiecie Pani O'Leary nad rzekę Styks, gdzie objawił im się Achilles, odradzając Jacksonowi przyjęcie jego piętna, jednak ten nie posłuchał i wszedł do nurtu, gdzie przyjął na siebie nietykalność dzięki myśli o Annabeth. Gdy wyszedł z wody, Hades zaatakował go Hades wraz ze swoją armią. Dzięki zdobytym zdolnościom Jackson zdołał pokonać samego boga. Następnie półbogowie się rozdzielili – Percy udał się na Manhattan, by bronić go i Olimpu przed armią tytanów, a Nico został w Podziemiu, by przekonać, by wsparł Radę Bogów.

18 sierpnia Hades, Persefona, Demeter i Nico opuścili Podziemie, by wesprzeć herosów, Łowczynie Artemidy i imprezowe kucyki w trakcie Bitwy o Manahattan. Po tychże wydarzeniach wszystkie towarzyszki, które straciły życie, trafiły do Elizjum.

Przewodnik po Świecie Herosów

Przy opisie cyklopów zostało wspomniane, że legendy mówią, że byli tak brzydcy, że ich własny ojciec zamknął ich w Podziemiu. Ponadto zostało wspomniane, że Kronos został uwięziony w Tartarze, czyli najciemniejszej części Podziemie, a chwilę później kraina została wspomniana jako terytorium władzy Hadesa.

Podziemie zostało wspomniane w opisach Demeter (jako miejsce, gdzie został porwana i gdzie żyje jej córka, Persefona), Hadesa (jako jego jego królestwo i domena), Hermesa (gdy został nazwany jedynym bogiem, któremu można odwiedzać każde miejsce, nawet zaświaty), Adonisa (wzmiankując o tym, że Persefona, bogini tegoż królestwa zatrzymywała w nim młodzieńca na cztery miesiące), Persefony (nazywając ją boginią Podziemia oraz opisując jej historię związaną z tymże światem), Nyks (przy nazwaniu Tartaru, w którym mieszkała, „najgłębszą otchłanią Podziemia, Cerbera (jako miejsce, do którego wejścia strzegł owy potwór), empuz (przy nazwaniu ich „przerażającymi stworami Podziemia”).

Spotkaliście przy wejściu Cerbera, prawda? Dobry stróż z tego pieska, nie? Nikt bez oficjalnej eskorty nie prześlizgnie się obok tych trzech łbów. Ta ścieżka zaprowadzi was prosto do Namiotu Sądu Ostatecznego. Nie przejmujcie się tymi wszystkimi milczącymi kolesiami, przez których przechodzicie… są umarli… nic wam nie zrobią. Spójrzcie na dziwaczną czarną trawę i drzewa, które mamy na Łąkach Asfodelowych… no i zwróćcie uwagę na te niesamowite stalaktyty… jeśli któryś odpadnie z sufitu, przebije was jak włócznia! Dobra… to jest pawilon, do którego muszą się udać wszyscy nowo zmarli. Jak mówi napis na szyldzie, znajduje się tu BIURO DO SPRAW KARY I NAGRODY WIECZNEJ. Biedactwa! Ale ten czarny namiot jest niezły, prawda? Chodźcie dalej i zobaczcie, co się dzieje, kiedy już zostaną pogrupowani. Ścieżka na lewo wiedzie prosto na Równin Kar – nazwa mówi sama za siebie. Tu tato wypróbowuje nowe pomysły na kary, twierdzi jednak, że te tradycyjne działają najlepiej: strumienie lawy, pola minowe pełne wybuchowych niespodzianek. palenie na stosie, bieg nago po polach kaktusów… Cokolwiek wymyślicie, znajdziecie tutaj. […] A teraz spójrzmy, dokąd prowadzi ścieżka po prawej… […] Za tą strzeżoną bramą znajdują się Pola Elizejskie, gdzie – jak sądzę – wszyscy chcecie kiedyś wylądować. Mamy tu dzielnice z całej historii, czego tylko chcecie: rzymskie, średniowieczne, wiktoriańskie. Popatrzcie na te złote i srebrne kwiaty – lepsze niż na ziemi, zakład? No i przyjęcia przez cały rok, nie jest źle. Widzicie to błyszczące niebieskie jezioro z trzema wysepkami tam na środku? To Wyspy Błogosławionych. Ludziom, którzy tam lądują, dane było trzykrotnie się narodzić i trzy razy zasłużyli na Elizjum. Założę się, że nie mielibyście nic przeciwko temu, żeby do nich dołączyć. Trzymajcie się z dala od kłopotów, tak mówią. Widzicie, że nie jest to łatwe: oceńcie, jak małe są Pola Elizejskie w porównaniu do Łąk Asfodelowych i Równiny Kar. […] Te trzy podobne do nietoperzy stwory krążące nad wami to erynie – lepiej nie wchodzić im w paradę. Nie schodźcie na tę ścieżkę, która idzie w dół po prawej. Chyba że marzy wam się nieplanowana wizyta w Tartarze. No, jesteśmy w pałacu. Ściany są ze szlifowanego obsydianu – możecie się w nich przejrzeć. Zwróćcie uwagę na wysokość tych automatycznych spiżowych bram i skomplikowane płaskorzeźby na nich. Tutaj tato ma obrazki z praktycznie każdym możliwym rodzajem śmierci. Tu jest eksplozja bomby atomowej, tam szeregi ofiar głodu. tam okopy z I wojny światowej… Wydaje mi się, że nie pominął niczego. A tutaj mamy specjalny podziemny ogród! Nic, co tu rośnie, nie potrzebuje światła dziennego… Dlatego mamy tu grzyby i świecące rośliny, które nie wymagają naturalnego oświetlenia. Poza tym tato uprawia raczej kamienie szlachetne, a nie rośliny. Tu są rubiny, a ta sterta to diamenty – to o tyle łatwiejsze niż te wszystkie rośliny, które wy musicie nieustannie podlewać. A teraz nikt nie wysuwa się z szeregu i wszyscy postępują dokładnie według moich wskazówek, inaczej skończycie jak te posągi, które widzicie wokół siebie, dary od Meduzy. […] Ten sad to ogród Persefony. Idźcie przed siebie i nie dotykajcie tych granatów, bo inaczej nigdy się stąd nie wydostaniecie. Hades pozwala wycieczkom wejść najdalej do holu, więc trzymajcie się razem i nie próbujcie dostać się dalej. chyba że chcielibyście pozostać tutaj, uwięzieni na całe życie. Poznajcie gwardzistów taty – nikt ich nie wykiwa. Może i wyglądają jak szkielety, ale zabijają równie skutecznie jak wszyscy żywi tam na górze.

—Nico o zaświatach w Wycieczce po Podziemiu

Zaświaty zostały dokładnie opisane przez Nica w Wycieczce po Podziemiu. Ponadto zostały tam zawarte opisy Tartaru i Tantala.

Otwarcie Wrót Śmierci

Po klęsce tytanów, Gai udało się otworzyć Wrota Śmierci, przez które mogli przechodzić zmarli z Podziemia. W ten sposób do świata żywych przedostali się Medea, Midas, Lityerses, Fineasz, Ortera, Skiron i Pazyfae. Ponadto Tanatos został uwięziony przez Alkyoneusa na lodowcu Hubbarda na Alasce. Sytuację tę postanowił Nico do przywrócenia do życia Bianki, jednak ta postanowiła się odrodzić. Zamiast tego uwolnił z Łąk Asfodelowych , z których po wielu latach uwolnił ją jej przyrodni brat, Nico di Angelo, przywracając do życia pod nieobecność Tanatosa.

Olimpijscy Herosi

Zagubiony heros

17 grudnia Annabeth opisała Piper McLean Tartar jako „wielką otchłań w Podziemiu”. Później druga z nich się zastanawiała, co robią bogowie olimpijscy, gdy ich dzieci okażą się złe, obawiając się wysłania do Podziemia.

18 grudnia Clovis pokazał Annabeth i Jasonowi Grace'owi gałąź topoli z Podziemia, znajdującą się nad kominkiem w domku Hypnosa.

19 grudnia, zdając sobie sprawę, że kobieta, z którą rozmawiali była Medeą, Piper powiedziała Jasonowi i Leonowi Valdezowi, że wróciła ona z Podziemia. Chwilę później, gdy czarodziejka się do tego przyznała, Jason spytał się jej, czy naprawdę wróciła z zaświatów. Medea powiedziała ponadto, że zobaczyła po śmierci przyszłość i przeszłość. Kiedy odlatywał z Chicago z przyjaciółmi, Leo przypomniał sobie ten fakt. Pomyślał również, czy skoro dusze powracają z Podziemia to czy jego matka, Esperanza Valdez również by mogła.

20 grudnia Hefajstos powiedział Leonowi, że ojcem gigantów był Tartarus, czyli duch wiecznej otchłani, najmroczniejszego, najgorszego zakątka Podziemia. Tego samego dnia, w śnie Piper znalazła się w galerii Medei, pomyślała, że jest martwa, w zaświatach. W czasie jego trwania, podczas rozmowy z Afrodytą, uświadomiła ona sobie, że Gaja (nazywana przez nią „śpiącą patronką”) otworzyła nową bramę Podziemia.

21 grudnia, podczas walki z Enkeladosem na Mount Diablo, Jason zastanawiał się, czy opowieści o Podziemiu są prawdziwe i skończy w Elizjum, czy na Równinach Kar. Po wygraniu starcia, gdy Leo odlatywał z nim, Piper, Gleesonem Hedge'em i Tristanem McLeanem helikopterem, myślał o tym, dlaczego miałby nie wykorzystać tego, że Gaja pozwala duszom zmarłych powrócić z Podziemia. Później, gdy Jason umarł od widoku prawdziwej formy Hery, głos przeniknął przez ziemię aż do Podziemia i przywrócił go do życia.

W trakcie narady starszych, Annabeth podsumowała, że Gaja otworzyło Wrota Śmieci i „wysyła najgorszych łajdaków Podziemia, aby ich pokonać”. Gdy spytała go potem, czy przez Alkyoneusa Śmierć – czyli Tanatos/Letus – zniknęła, ten odpowiedział jej, że w Podziemiu robi się coraz gorzej, a Hades/Pluton wychodzi z siebie, żeby nad tym wszystkim zapanować. Kiedy Hazel cofnęła się do momentu swojego ostatniego spotkania z ojcem i ostatniego dnia w Nowym Orleanie, Nico, by ją pocieszyć, stwierdził, że to efekt uboczny tego, że została przywrócona do życia.

W bogach występujących w tomie Podziemie zostało wspomniane jako kraina, której panem jest Hades.

Pamiętniki półbogów

Grecy i Rzymianie

Podziemie zostało wspomniane w opisie, który należało dopasować do Hadesa i Plutona. Było wzmiankowane jako kraina, której władcą jest tenże bóg.

Syn magii

Po zabiciu Lamii przez doktora Howarda Clayomore'a Alabaster C. Torrington wspomniał, że oczekiwał, że kiedy opowie mu o Podziemiu i o tym, co powoduje śmierć potworów, ten powie mu, jak na dobre zabić jego przyrodnią siostrę.

Syn Neptuna

19 czerwca, gdy Nico prawie przypadkowo nazwał ją Biancą, Hazel Levesque stwierdziła, że po prostu stała się kimś mu najbliższym po zmarłej siostrze – nagrodą pocieszenia zesłaną przez Podziemie. Później, gdy Hazel doznała wizji swojego dawnego życia, Nico stwierdził, że jest to przyczyną jej powrotu z Podziemia. Kiedy w trakcie posiłku w kantynie pozbawiony pamięci Percy chciał się dowiedzieć od Nica, czy już się wcześniej spotkali, ten powiedział, ze spędza większość czasu w królestwie Plutona. Kiedy temat zszedł na to, że Hazel jest jego przyrodni siostrą, a jego prawdziwa już zmarła, di Angelo poinformował go, że widział Kkilka razy jej ducha w Podziemiu, ale ostatnim razem już jej tam nie było, a zwykle przebywała w Elizjum. Kiedy Jackson rozmawiał z kolei z Frankiem Zhangiem, powiedział on, że Pluton jest fajny i to nie jego wina, że rządzi tą częścią świata. W trakcie wieczornych manewrów, Gwendolyn została zabita przez Oktawiana, a jej dusza powróciła z Podziemia, przechodząc przez Wrota Śmierci. Legionowi o tym zajściu opowiedział Mars, który pojawił się chwilę potem.

Tata potrzebuje każdej pomocy. Pola Kary wyglądają jak więzienie podczas buntu. Furie z trudem utrzymują porządek. Prócz tego… zamierzam spróbować wytropić niektóre uciekające dusze. Może uda mi się odnaleźć Wrota Śmierci od drugiej strony.

—Nico do Hazel; rozdział XVII

20 czerwca, podczas posiedzenia senatu, Nico powiedział, że chociaż Pluton jest bogiem Podziemia, to właściwym bogiem śmierci jest Tanatos/Letus, do czego Percy dodał, że to on odpowiada za odsyłanie dusz do zaświatów. Di Angelo dodał również, że istnieje wiele przejść do Podziemia, a dopóki bóstwo jest uwięzione, można je łatwiej wykorzystać. Następnie, kiedy Percy, Hazel i Frank zostali wybrani do misji uratowania boga śmierci, Nico postanowił sam się wybrać do Podziemia, by pomóc ojcu oraz może zamknąć Wrota Śmierci od drugiej strony. W tym czasie Hazel sama obawiała się uwolnienia Tanatosa, bojąc się, że ten sprowadzi ją ponownie do królestwa jej ojca. Wpadł tam do Tartaru przez zastawioną prze Gaję pułapkę. Tego samego dnia Levesque nawiedziła wizja przeszłości, w której ona sama zabiła siebie i swoją matkę, powstrzymując odrodzenie się Alkyoneusa w dwudziestym wieku. Gdy odzyskała przytomność, Frank zdał obie sprawę, że tak naprawdę jest ona duszą z Podziemia przywróconą do życia. Gdy została porwana przez karpoi, powiedziała, że w porównaniu z powrotem z życia, „porwanie przez trawiastą łąkę to było coś nowego”. Podczas rozmowy z Iris Frank pomyślał o przywrócenia duszy Hazel z zaświatów i o tym, czy Śmierć nie będzie chciała wziąć jej z powrotem.

Nico: Jesteś inna. Dziecię Plutona. Pamiętasz swoją przeszłość.

Hazel: Tak. A ty jesteś żywy.

Nico: Jestem Nico di Angelo. Szukam swojej siostry. Śmierć gdzieś zaginęła, więc pomyślałem… pomyślałem, że mogę ją stąd wyprowadzić i nikt się nie spostrzeże.

Hazel: Z powrotem do życia? Czy to możliwe?

Nico: Powinno być możliwe. Ale jej już tutaj nie ma. Postanowiła narodzić się na nowo. Spóźniłem się.

Hazel: Przykro mi.

Nido: Ty też jesteś moją siostrą. Zasługujesz na nową szansę. Chodź ze mną.

—Rozmowa Nica i Hazel przed przywróceniem tej drugiej do życia; rozdział XXIX

Następnego dnia, podczas spotkania z Fineaszem w Portland w Oregonie, Hazel powiedziała mu, że sami powinni odesłać go do Podziemia. Wtedy też sama przyznała się towarzyszom, że jest zbiegłą duszą z zaświatów, czym nie byli oni zaskoczeni. Gdy Percy chciał założyć się z Fineaszem, że wypiją butelki krwi gorgony, nie wiedząc, która jest która, a on poda im lokalizację Alkyoneusa, spytał się Hazel, jako „specjalistki od Podziemia”, czy przysięga na rzekę Styks wciąż obowiązuje. Gdy odpływali z Portland do Seattle łodzią Pax, Levesque powiedziała Frankowi, że nie powinna być żywa z powodu bycia „zbiegiem z Podziemia”. Następnie on spytał się jej, jak umarła, co się stało w zaświatach i jak udało jej się uciec z Elizjum, a ta poprosiła, by ją o to nie pytał. Wtedy jednak przeniosła się ze Zhangiem do wspomnienia, w którym płynęła łodzią z Charonem, sędziowie zdecydowali, że powinna pójść na Pola Elizejskie, a jej matka na Równinę Kar, ale ta sprawiła, że obie trafiły na Łąki Asfodelowe, skąd zabrał ją Nico.

22 czerwca, w trakcie konfrontacji z Ortrerą, Hylla Ramírez-Arellano powiedziała jej, która chciała, by ta zabiła Percy'ego, że najpierw wysłucha kobiety-wojowniczki, Hazel, po tak postępują Amazonki, pytając, czy „lata spędzone w Podziemiu zmąciły jej pamięć”. Gdy rozmawiała z córką Plutona, powiedziała, że po jej treningu u Kirke potrafi rozpoznać duszę, która powróciła z Podziemia. Gdy półboginie rozmawiały o walkach pomiędzy Hyllą a Orterą, Hazel powiedziała, że przeciwniczka królowej Amazonek nie pozostanie długo w zaświatach, dopóki Tanatos jest uwięziony, co stało się jej kolejną motywacją do uwolnienia boga śmierci. Gdy Hazel, Frank i Percy dotarli na rydwanie ciągniętym przez Ariona do Vancouveru, syn Marsa stwierdził, że dobrze zrobił, oddając Hazel swoje drewienko, tym bardziej, że zobaczył Podziemie, poczuł, co to znaczy siedzieć tak bezczynnie przez całą wieczność, żałując swoich błędów, patrzył na te okropne złote maski na twarzach sędziów umarłych i zdał sobie sprawę, że i on stanie kiedyś przed nimi.

23 czerwca, lądując na Alasce z przyjaciółmi, Percy wiedział, że jesli ich misja zakończy się korzystnie, to jego przyjaciele mogą znaleźć się w Podziemiu. Gdy pamięć mu powracała, dzięki spożyciu krwi gorgony, przypomniał sobie, że schodził i wychodził z zaświatów wiele razy. Gdy Gaja ukazała się Hazel pod postacią jej matki, gdy ta chciała uratować Percy'ego przed utonięciem, bogini powiedziała jej, że jeśli uwolni Tanatosa, zostanie przez niego zabrana do królestwa śmierci, a jej przyjaciele nic na to nie poradzą. Później sama Levesque powiedziała przyjaciołom, że Nico wyciągnął ją z Podziemia, by naprawiła swoje błędy. Gdy doszło do jej spotkania z bogiem śmierci, powiedziała mu, że nie po to wróciła z jego królestwa, by słyszeć, że jest za głupia, by zwrócić mu wolność. Podziemie zostało wielokrotnie wspomniane w trakcie konwersacji Tanatosa z Levesque i Frankiem, który go uwolnił przy pomocy swojego drewienka, a celem Alkyoneusa było zastąpienie Plutona na tronie zaświatów. Gdy syn Nyks stał się wolny, większość dusz powróćiła do krainy, nie licząc kilku legionistów, którzy stracili życie w trakcie obrony Obozu Jupiter przez Polybotesem.

Znak Ateny

25 czerwca, gdy Annabeth, Jason, Piper i Leo przybyli do Obozu Jupiter, tą pierwszą przeraziła opowieść o uwolnieniu Tanatosa, nawet jeśli sama była w Podziemiu. Po spotkaniu z Nemezis Hazel powiedziała Leonowi, że to Nico ją wyciągnął z Podziemnej Krainy. Gdy Valdez chciał sprowokować Narcyza, powiedział, że „to taki łamaga, że nie chcą go nawet w Podziemiu”.

26 czerwca Piper powiedziała ejdolonowi, który zawładnął ciałem Percy'ego, że jest on duchem z Podziemia. Będąc na Argo II Hazel wspomniała, że spotkała duchy tego rodzaju, gdy była martwa.

28 czerwca, gdy Annabeth chciała pójść z nią i Piper do Charleston w Karolinie Południowej, Hazel czuła się niepewnie, ale latach w Podziemiu miała już dość spotykania się z duchami. Gdy spotkały Afrodytę/Wenus, Chase nie potrafiła sobie wyobrazić, jak to jest być Levesque, umrzeć tak młodo i powrócić z umarłych, wiedząc więcej o umarłych niż o żywych.

1 lipca, gdy Annabeth dotarła do Arachne w podziemiach Rzymu, zauważyła w nich sielankowy pejzaż ze scenerią w Podziemiu. Tego samogo dnia, gdy Nico został uwolniony przez Siedmiorgo z więzienia Alodadów, powiedział, że był głupi, bo myślał, że może sobie wędrować po Podziemiu, gdzie zechce, wspominając to, jak wpadł do Tartaru, czyli najgłębszej części Podziemia, w której znajdują się Wrota Śmierci. Gdy Arachne została pokonana, znajdujące się pod Rzymem przejście do Tartaru, ściągało wszystko w dół mocą Podziemia.

Dom Hadesa

Podczas ucieczki od numina montium w lipcu Hazel pomyślała o tym, jak Nico wyprowadził ją z podziemia, a chwilę potem sam di Angelo powiedział, że duchy ziemi nie lubią dzieci Podziemia, ponieważ „dosłownie włażą im za skórę”. Gdy Levesque spojrzała na krajobraz, nad którym przelatywali, skojarzył jej się z Podziemną Krainą i wspomniała, że nigdy niczego nie oczekiwała od Plutona, nawet kiedy była martwa w zaświatach. Przypomniała sobie również, że dwoje dzieci Podziemia – ona i Nico – wejdzie do Domu Hadesa, gdzie staną przed wrogiem, którego nie sposób pokonać, ale tylko jedno z nich dotrze do Wrót Śmierci.

Po wpadnięciu do Kokytosu w Tartarze razem z Percym, Annabeth przypomniała sobie różne straszne opowieści o rzekach w Podziemiu. Gdy natknęli się w trakcie wędrówki na Flegeton, powiedziała, że rzeka ta może być w Podziemiu odpowiednikiem ambrozji i nektaru.

Następnego dnia Nico powiedział Siedmiorgu, że pielgrzymi wierzyli, że przechodząc kolejne poziomy tuneli Nekromantejonu, zbliżają się do Podziemia, aż w końcu staną przed nimi zmarli. Gdy natomiast Percy rozmyślał o Japecie, miał nadzieję, że wciąż był potulnym Bobem, bo w Podziemiu mogło się przydarzyć wszystko co najgorsze każdemu.

Podczas spotkania ze Skironem, Hazel porównała odór jego stóp do smrodu w możliwej kafejce dla zombie w Podziemiu. Gdy pracowała nad Mgłą, zdała sobie sprawę, że może dwie dziedziny Plutona, Podziemie i bogactwo, są bardziej ze sobą powiązane, niż jej się wydawało. Gdy ukazał jej się ojciec, spytała się go, dlaczego Tanatos nie zabrał jej do zaświatów.

W trakcie walki z arai Percy poczuł się jak kłamca, bo zostawił Japeta w Podziemiu i odwiedzał go jedynie Nico.

Gdy di Angelo wystraszył Jasona, gdy byli w Splicie w Chorwacji, ten stwierdził, że syn Hadesa prawie nie spał i prawie nie nie jadł odkąd uwolnili go ze spiżowej kadzi w Rzymie, jakby wciąż sycił się ziarenkami granatu z Podziemia. Gdy spotkali oni Fawoniusza, Nico stwierdził, że nie jest on duchem ani inną istotą z Podziemia. Kiedy natomiast bóg wiatru zachodniego zaprowadził ich do Kupidyna, bóg miłości powiedział, że tylko dziecko zaświatów może władać berłem Dioklecjana, a później wspomniał o tym, jak Psyche zeszła z powodu miłości do niego aż do tej krainy.

Achlys powiedziała Japetowi, że Mgła Śmierci pogrąża śmiertelników w udręce, kiedy ich dusze wędrują do Podziemia. Gdy Percy i Annabeth pokonali protegonosa i trafili do Dworu Nocy, Jackson powiedział, usiłując oszukać Nyks, że „Podziemie jest przereklamowane”. Gdy z kolei półbogowie natrafili na Acheron, został on nazwany piątą rzeką zaświatów. Gdy nurt sprawił, że przypomnieli sobie oni i śmierciach przyjaciół, Annabeth zaczęła się zastanawiać, czy dusza Luke’a odnalazła spokój w Podziemiu.

Przed Bitwą o Nekromantejon 18 lipca, Nico powiedział, że gdyby zaczął wzywać zmarłych przy pomocy berła Dioklecjana, tak jak Gaja, Wrota Śmierci mogłyby runąć, a wtedy między Podziemiem i światem śmiertelników otworzyłaby się szczelina, której nikt nie potrafiłby zamknąć. Gdy Leo i Hazel samotnie musieli dotrzeć do przejścia między Tartarem i światem ludzi, ten pierwszy nazwał Levesque „Miss Podziemia”, a gdy spotkali Pazyfae, spytał się ich, czy znają się z zaświatów.

Krew Olimpu

Orkus został nazwany podziemnym bogiem kar.

Podczas spotkania z Hadesem w kaplicy w Évorze w Portugalii, Nico nazwał go „Panem Podziemi”.

Po wysłuchaniu historii ojca Reyny Ramírez-Arellano, Juliana Ramírez-Arellano, sądził, że powinien być w szoku, ale po podróży po Podziemiu, nie robiła ona na nim specjalnego wrażenia. Gdy zaatakował ich Bryce Lawrence, stwierdził, że di Angelo „cuchnie Podziemiem” oraz powiedział, że on sam był w tej krainie i nawet słyszał krzyki na Równinie Kar. Chwilę przed zabiciem przeciwnika, Nico powiedział, że Podziemie nie zna litości.

Chwilę przed Bitwą o Akropolis Kekrops powiedział Hazel, e jego ludzie uznaliby obecność dziecka Podziemnego Świata za zniewagę.

Podczas walk na Long Island Nico wezwał z Podziemia Julesa-Alberta, a następnie wtopił się w cień, mówiąc, że „schodzi do Podziemia”.

Po tym, jak Festus wstrzyknął Leonowi lekarstwo lekarza, jego dusza powróciła z Podziemia po tym, jak zginął w wybuchu.

Przygody na koniec szkoły

Puchar bogów

Nakrywając do stołu w mieszkaniu, Percy stwierdził, że lubił wykonywać taki prosty rytuał, co nie miało nic wspólnego między innymi z ocieraniem się o śmierć w głębinach Podziemia.

Iris powiedziała Percy’emu, Annabeth i Groverowi, że Elisson, co może zmyć z Erynii odór Podziemia. Następnego dnia sam bóg rzeki powiedział, że istoty z Podziemia kąpią się w jego nurtach w poniedziałki, środy i piątki.

Gniew potrójnej bogini

Opowiadając Annabeth o misji zleconej mu przez Hakate, przyznał, że wciąż ma koszmary o ich podróży do Podziemia pięć lat wcześniej.

Po tym, jak Hekuba uciekła, Jackson zastanawiał się, czy zaprzyjaźniłaby się ona z Panią O’Leary, ponieważ ona też jest psem, tyle że z Podziemia. Stwierdził także, że jego wychowankę zajmuje czasem kopanie dziur w tejże krainie.

Apollo i Boskie Próby

Ukryta wyrocznia

26 stycznia, stojąc przed Nikiem, zamieniony w śmiertelnika Apollo przypomniał sobie, jak za wysłał do Podziemia ludzi za pomocą strzał zarazy, co zawsze wydawało mu się to doskonałą i zdrową zabawą, ponieważ było wymierzaniem zasłużonej kary za paskudne uczynki.

Dwa dni później, 28 stycznia, gdy Chejron rozmawiał z Rachel, Apollinem i Meg McCaffrey na temat tego, że trójką rządząca Holdingiem Triumwirat, zastanawiał się, jak udało im się uciec z Podziemia. Później, kiedy Rea i jej lwy ocucały Apollina po tym, jak złożył on przysięgę Pauliemu gdy myrmeki porwały Meg, myślał on, że umarł i Cerber znalazł go u bram Podziemia.

Podczas ataku Colossus Neronis na Obóz Herosów, gdy Nico przeniósł się z Willem cieniem, były bóg przyznał, że zapomniał o tym sposobie transportu dzieci Podziemia.

Mroczna przepowiednia

24 marca, gdy w trakcie misji uratowania Heloizy i Abélarda, Apollo spotkał się z Lityersesem, powiedział mu, że wrócił on przez Wrota Śmierci. Przyznał wówczas, że nie wiedział wiele o tym incydencie, poza tym, że podczas Drugiej Gigantomachii Hades non stop uskarżał się, że Gaja podkrada mu umarłych, żeby pracowali dla niej.

26 marca, w trakcie spadania w głąb jaskini Bluespring, Apollinowi ukazała się bogini Styks, a wówczas wspomniał on, że jest ona boginią najważniejszej z rzek Podziemia.

Następnego dnia, 27 marca, przy pożegnaniu z Agamedesem, Apollo obiecał, że kiedy już odzyska boską naturę, osobiście uda się do Podziemia i poprosi Hadesa, żeby pozwolił jego duszy udać się do Elizjum.

Labirynt ognia

Będąc w Los Angeles 20 maexa, Apollo przyznał, że rozumie, dlaczego Hades ulokował główne wejście do Podziemia akurat w tym miejscu, ponieważ jest „magnesem dla ludzkich aspiracji”. Schodząc do Labiryntu windą, przypomniał on sobie także, że że Hades ma w Los Angeles również taką prowadzącą do Podziemia.

Kolejnego dnia, 31 marca, starając się znaleźć inne wytłumaczenie dla przepowiedni, którą Herofile wygłosiła Jasonowi, Apollo powiedział, że może nie chodzi w niej o śmierć, a zejście do zaświatów. Przyznał później, że przez złamaną przez siebie przysięgę złożoną na Styks, czuje jak bogini patrzy na niego krzywo z Podziemia. Gdy Jason został zabity przez Kaligulę, a Piper chciała przywrócić go do życia dzięki Wrotom Śmierci, Apollo przypomniał jej, że walczyła ona razem z Grace'em, by je zamknąć i spytał się jej, czy zmarły chciałby, by poruszyła niebo i ziemię, a także Podziemie, żeby go tu sprowadzić?

1 kwietnia, przed tym, jak Grover, Apollo, Meg i Riff zeszli do Labiryntu przez stare zoo Los Angeles, Grover powiedział, że nie używał pieśni otwarcia odkąd otworzył Wrota Orfeusza prowadzące do Podziemia.

Następnego dnia, gdy Apollo i Meg wylatywali do Obozu Jupiter, transportując przy tym zwłoki Jasona, syn Zeusa stwierdził, że mieszanie Podziemia i świata powierzchni przynosi pecha.

Grobowiec tyrana

2 kwietnia, podczas starcia z eurynomosem, Apollo powiedział mu, że powinien być na służbie u Hadesa w zaświatach.

Podczas pogrzebu Jasona 4 kwietnia, Apollo stwierdził, że jego dusza nie mogłaby udać się do zaświatów bez uczty na jego cześć.

Następnego dnia powiedziała, że grobowiec Tarkwiniusza jest przesiąknięty śmiercią, ale w innym sensie, niż Podziemna Kraina.

Po zakończeniu bitwy z oddziałami Tarkwiniusza, Kaliguli i Kommodusa, Dwunasty Legion wyprawił uczty, by wszystkie dusze poległych mogły trafić do Podziemia.

W słowniku Podziemie zostało wspomniane jako miejsce, w którym żyją eurynomai oraz płynie rzeki Flegeton i Styks. którego władcą jest Hades/Pluton.

Wieża Nerona

Podczas rozmowy z Apollinem Paul Blofis powiedział, że słyszał o koszmarach, jakie przeżyła Sally związane z porwaniem jej do Podziemia.

W Obozie Herosów Will Solace powiedział Apollinowi, że gdy Bianca zmarła, Nico chciał iść do Podziemnej Krainy, by ją odzyskać i że on sam wybierał się w jej najgłębsze obszary.

W słowniku zaświaty zostały wspomniane jako miejsce między którym i ziemią znajduje się Ereb, którego władcą jest Hades/Pluton, w którym znajdują się Pola Kar, Styks, Tartar i Wrota Śmierci.

Słońce i Gwiazda. Opowieść o Nicu di Angelo

Gdy Nico i Will Solace usiłowali dostać się do Podziemia, Epiales zesłało na tego drugiego wizję, jak di Angelo wskakuje do Styksu w tychże Zaświatach i ciągnie go za sobą. Po pokonaniu demona, para odpoczęła w miejscu, z którego widzieli Podziemie, chociaż sami jeszcze nie przeszli do tego królestwa. Gdy ruszyli drogą, w której ich mniemaniu nie dojrzy ich Hades, zostali otoczeni przez duchy i rozmawiali na temat przyszłości tychże dusz. Idąc ścieżką, w tym urwiskiem, dotarli do siedliska troglodytów. Stworzenia te zaprowadziły półbogów do jadalni, gdzie nakarmili ich zupami przyrządzonymi z jaszczurek przez N.I.I. Takiego. Po spożyty posiłku, gdy Nico wyjawił im, że przybyli do Podziemia, by przedostać się do Tartaru i uwolnić Japeta, Z.I.I. Złotek zabrał Nica i Willa na spotkanie rady, w skład której wchodził on, A.U.U Kowal, W.Y.J. Nowak, I.I.I. Nocą i Wy-S.S.S.-Okość. W jej trakcie półbogowie wyjawili im cel ich wizyty, a sam Nico wyznał, że prawdopodobnie wie, kto porwał tytana – Nyks, protegonos nocy oraz opowiedział grupie o swoim pierwszym spotkaniu z boginią. Zaraz po tym troglodyci powiedzieli gościom, by poszli spać, a rano Z.I.I Złotek i Wy-S.S.S.-Okość przeprowadzą ich przez Ereb na drugą stronę Podziemia, gdzie nastolatkowie będą mogli zejść o Tartaru. Jak im powiedziano, tak Will i Nico zrobili.

O porze lśnienia grzybów półbogowie i troglodyci ruszyli otworem w ziemi wydrążonym przez tych drugich, rozświetlając sobie ścieżkę lampką, którą Will przekazał Wy-S.S.S.-Okości, a później chwilowo sam zaczął śpiewać, przypominając sobie piosenkę napisaną przez swoją matkę. Gdy wyszli z tunelu, przechodząc na niskie pagórki nad wzgórzami Podziemia, gdzie chwilę odpoczęli, ruszyli dalej, docierając farmy Menoetesa. Demon ucieszył się z wizyty półbogów i troglodytów, jednak gdy dowiedział się, że pierwsza dwójka ma zamiar udać się do Tartaru, zażądał od nich owocu z ogrodu Persefony w zamian za to, by nie doniósł o tym Hadesowi. Nico i Will zgodzili się i przetransportowaniu się do ogrodu królowej Podziemia, drugi z nich zerwał granaty, czego nie potrafił zrobić di Angelo. Kiedy mieli wychodzić, złapała ich sama Persefona, która, petryfikując Nica, porozmawiała z Willem na temat jego i ich ich związku, a następnie puściła ich wolno. Gdy powrócili na farmę i przekazali Menoetesowi granaty, a ten zjadł jedno z nich, demon porozmawiał z półbogami na temat Tartaru. Kiedy opuścili farmę, czwórka została zaatakowana przez drakony, które zostały pokonane przez Wy-S.S.S.-Okość. Po bitwie dotarli nad brzeg rzeki Acheron, gdzie spotkali Gorgyrę, której opowiedzieli o swoim związku, za co tam pożyczyła im swoją łódź, którą opuścili Podziemie, wpływając do Tartaru.

Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy (seria filmów)

Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy: Złodziej Pioruna

Każde istnienie kończy cierpienie i tragedia.

—Charon o duszach w Podziemiu

Podziemie w wersji filmowej

Percy Jackson, Annabeth Chase i Grover Underwood zeszli do Podziemia, by odzyskać porwaną przez Hadesa Sally Jackson, przez otwór w ziemi przy napisie „Hollywood” w mieście o tej samej nazwie. Po tym, jak Percy zapłacił Charonowi, ten przewiózł ich swoją łodzią wprost pod wrota pałacu Hadesa. Gdy weszli do zamczyska, nastolatkowie zostali zaatakowani przez piekielne ogary, jednak zostały one powstrzymane przez Persefonę, która zaprowadziła ich do Hadesa. Gdy bóg dowiedział się, że Percy nie ma pioruna piorunów, zły uwolnił Sally i sam zauważył broń Zeusa znajdującą się w tarczy podarowanej Jacksonowi przez Luke’a Castellana. Zaraz po tym chciał nakarmić śmiertelną czwórką zmarłe dusze, jednak zostało to udaremnione przez Persefonę, która sama zaatakowała Hadesa piorunem piorunów, który następnie oddała Percy’emu. Ponieważ obozowicze mieli jedynie trzy perły, Grover postanowił zostać w Krainie Cieni, a Jacksonowie i Annabeth przy ich pomocy przenieśli się z zaświatów na Empire State Building.

Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy (serial)

Jak przypadkiem wyparowałem nauczycielkę matmy

Chwilę przed tym, jak Sally Jackson miała zostać zabita przez Minotaura, Hades, myślący, że Percy Jackson, syn kobiety, ukradł jego hełm mroku, porwał ją do Podziemia i zamienił w złoty posąg.

Odwiedziny w Centrum Krasnali Ogrodowych

Podziemie zostało kilkakrotnie wspomniane jako cel misji Percy’ego Jacksona, Annabeth Chase i Grovera Underwooda. Ponadto Meduza zaoferowała Percy’emu, że jak pozwoli jej zabić jej przyjaciół, uda się z nim do zaświatów i pomoże odzyskać matkę.

Poniekąd poznajemy prawdę

Podziemie w serialu

Percy, Annabeth i Grover przeszli do Podziemia przez przejście znajdujące się w salonie łóżek wodnych Prokrusta po tym, jak udało im się oszukać i związać właściciela lokalu. Gdy chcieli zapłacić Charonowi za przepłynięcie przez Styks, nasłał on na nich Cerbera, który pożarł Grovera, jednak Annabeth udało się go uspokoić drapaniem i uwolnić satyra. Następnie noszący latające trampki Grover przeniósł Percy’ego przez bramę Erebu, a Annabet tam się dostała, skacząc z grzbietu trójgłowego psa.Obozowicze musieli następnie przejść przez Łąki Asfodelowe, gdzie ponownie usłyszeli szczekanie Cerbera, a Annabeth została uwięziona przez to, że czegoś żałowała i wokół jej stóp oplotły się korzenie.Gdy Percy i Grover udali się dalej, córka Ateny powstrzymała trójgłowego psa i przeniosła się przy pomocy perły Posejdona na plażę w Monatuk. Gdy szli dalej, noszone przez Grovera skrzydlate trampki zaczęły go wciągać do Tartaru, jednak dzięki wsparciu Percy’ego, udało mu się je zrzucić przed wpadnięciem w otchłań. Wtedy też do plecaka Jacksona został przeniesiony przez Aresa piorun piorunów. Gdy przyjaciele dotarli do pałacu Hadesa, nawet pomimo tego, że minął termin wykonania misji, Hades ich przywitał, pokazał im Sally zamienioną w złoty posąg i zażądał od Percy’ego oddanie mu hełmu mroku. Wtedy Percy sobie zdał sprawę, że wszystko to spowodował Kronos, który zmanipulował Aresa. Wtedy Hades zapragnął również pioruna piorunów, by mieć się, czym bronić, Jackson i Underwood przenieśli się, tak jak Annabeth, przy pomocy pereł Posejdona na plażę w Monatuk.

Przepowiednia się spełnia

Po tym, jak Alekto zwróciła Hadesa hełm mroku po tym, jak Percy odzyskał go od Hadesa, odesłał od z Podziemia Sally.

Wygląd

Studio nagraniowe REQUIEM

Studio nagraniowe REQUIEM w graficznej adaptacji Złodzieja pioruna

Osobny artykuł: Studio nagraniowe REQUIEM

Jest to pomieszczenie ze stalowoszarymi ścianami i wykładziną oraz kaktusami w doniczkach w rogach, co może świadczyć o jego sześciennych bądź prostopadłościennych wymiarach. Znajdują się tam kanapy obitą czarną skórą, na których nie ma miejsca z powodu siedzących tam od dawna dusz. Ponadto znajduje się tam winda prowadząca do łodzi Charona oraz biurko ochroniarza na podwyższeniu, przy którym urzęduje tenże dajmon.

Rzeki

Rzeki Podziemia na grafice autorstwa Johna Rocco, zamieszczonej w Greckich bogach według Percy'ego Jacksona

Styks

Osobny artykuł: Rzeka Styks

Styks, rzeka nienawiści płynąca przez najgłębsze, najmroczniejsze rejony Podziemia okrąża tę krainę jak fosa. Jej ciemny i powolny nurt otacza zawsze cuchnąca mgła, a w żrącej dla śmiertelników wodzie pływają ich nadzieje, marzenia i pragnienia, które się nigdy nie spełniły: kości, zdechłe ryby, plastikowe lalki, pogniecione goździki i przemoknięte dyplomy z pozłacanymi brzegami.

Lete

Osobny artykuł: Lete

Lete, Rzeka Zapomnienia płynie, w zależności od wersji, czarną jak atrament i prędką bądź łagodną i mlecznobiałą wodą. Jest wąska, pieni się, a jej kamienne dno jest płytkie. Na jej brzegach rosną maki, a sama Lete wpływa do ciemnej jaskini Hypnosa.

Kokytos

Osobny artykuł: Kokytos

Kokytos, Rzeka Lamentu, zasilana łzami potępionych ma ciemnoniebieskie, wijące się łagodnie wody i wpada do Tartaru.

Flegeton

Osobny artykuł: Flegeton

Flegeton, Rzeka Ognia, pędzi z rykiem przez podziemne groty, wycinając kanały w czarnej skale wulkanicznej, oświetlając wszystko na krwistoczerwono oraz napełniając powietrze dymem i oparami. Swój bieg kończy w Tartarze.

Acheron

Osobny artykuł: Acheron

Acheron, Rzeka Bólu wypływa ze świata śmiertelników, wpadając do Podziemia w pobliżu wyroczni umarłych w Epirze. W Hadesie zmienia się w szerokie, ciemne, parujące i bagniste rozlewisko. Dalej rozdziela się na Styks i Kokytos, wraz z którymi wpada do Tartaru.

Zaświaty

Elizjum

Elizjum na obrazie Elizjum autorstwa Léona Baksta

Osobny artykuł: Elizjum

Elizjum, miejsce, gdzie spoczywają ludzie zaszczytni, jest przez cały czas oświetlone ich własnymi słońcem i gwiazdami, pełnym złotych drzew „muskanych przez łagodne wiatry Oceanu”.

Wyspy Błogosławione

Wyspy Błogowławionych przedstawione w średniowiecznej kronice

Wyspy Błogosławione, gdzie mieszkają ludzie, którzy trzykrotnie zasłużyli na Elizjum, są lądami, otoczonymi przez Ocean, z którego owiewa je łagodny wiatr, na których słońce świeci przez całą dobę oraz rosną złote lasy i kwiaty.

Łąki Asfodelowe

Łąki Asfodelowe w Złodzieju pioruna. Powieści graficznej

Osobny artykuł: Łąki Asfodelowe

Wyobraź sobie, że stoisz na polu pszenicy w Kansas.

—Annabeth o Łąkach Asfodelowych ; Złodziej pioruna

Łąki Asfodelowe, na które trafiają ludzie, którzy ani niczym w życiu nie zawinili, ani nic dobrego nie zrobili, mają ogromną powierzchnię pokrytą czarną trawą, na której stoją w nieskończoność umarli wyglądający na nieco zagniewanych i zakłopotanych. Panuje tam ciepła, wilgotna bryza (porównana przez Percy’ego do „bagiennego oddechu”). Poza trawą, rosną tam czarne topole (Leuke) w rozrzuconych tu i tam małych zagajnikach. Strop znajduje się tak wysoko, że można by go uznać za wał burzowych chmur, gdyby nie zwieszające się z niego ostre stalaktyty połyskujące jaśniejszą szarością i paskudnie ostre.

Równina Kar

Równina Kar przedstawiona na obrazie Eneasz i Sybilla w Podziemiu autorstwa Jan Brueghela młodszego

Osobny artykuł: Równina Kar

Równina Kar, gdzie trafiają zmarli, którzy przeżyli nikczemne życia, jest wielką, spękaną pustynią poprzecinana rzekami lawy (Flegetonu), polami minowymi i płotami z drutu kolczastego oddzielającymi poszczególne miejsca tortur. Nawet z Biura do Spraw Kary i Nagrody Wiecznej widać Równinę, gdzie dusze są ścigane przez piekielne ogary, palone na stosach, zmuszone do biegania nago przez pola kaktusów lub do słuchania opery, a także maleńką postać Syzyfa usiłującego wtoczyć swój głaz na szczyt.

Wejście do Tartaru

Wejście do Tartaru w powieści graficznej

Przejście do Tartaru znajduje się na środku wielkiej, ciemnej groty, do której prowadzi tunelu, wyłożony żwirkiem, nieopodal pałacu Hadesa, Biura do Spraw Kary i Nagrody Wiecznej, Równiny Kar i Łąk Asfodelowych.

Pałac Hadesa

Hades w graficznej adaptacji Złodzieja pioruna

Miejsce zamieskiwane przez Hadesa i Persefonę, króla i królową, jest otoczony przez mur lśniący czernią, ozdobiony przez płaskorzeźby związane ze śmiercią: wybuch bomby atomowej nad miastem, okopy pełne żołnierzy w maskach gazowych, szeregi ofiar głodu w Afryce, stojących z pustymi miseczkami w rękach, które wyglądają tak, jakby wyryto je w spiżu tysiące lat temu. Do pałacu którego prowadzi dwupiętrowa, spiżowa brama, z której wychodzi się na dziedziniec.

Osobny artykuł: Ogród Persefony

Był on na swój dość upiorny sposób piękny. […] Byłoby to nawet ładne miejsce na sobotni piknik, gdyby nie siarkowy zapach i dobiegające z oddali krzyki torturowanych dusz.

—Percy o ogrodzie Hadesa; Ostatni Olimpijczyk

Na dziedzińcu znajduje się ogród Persefony, w którym rosną wielobarwne grzyby, trujące krzewy i fosforyzujące rośliny, które żyją w nim bez światła słonecznego. Zamiast kwiatów znajdują się w nim kolorowe kamienie: rubiny wielkości pięści dwunastolatka, kiście nieobrobionych diamentów. Tu i ówdzie stoją ogrodowe posągi wykonane przez Meduzę, przypominające skamieniałych gości na przyjęciu – uśmiechające się groteskowo dzieci, satyrów i centaurów. Z marmurowych fontann wyrastają białe szkieletowe drzewa, a klomby są pełne złotych roślin i klejnotów. Na balkonie z widokiem na Łąki Asfodelowe stały dwa trony: jeden z kości, drugi ze srebra.

Do samego pałacu prowadzą schody pomiędzy czarnymi kolumny i portyk z czarnego marmuru. Znajdująca się za nimi posadzka w holu wejściowym wykonana jest z polerowanego spiżu, który zdaje się wrzeć w odbijającym się świetle pochodni. Za dach służy skaliste sklepienie groty. Przy wszystkich drzwiach stoją wojskowo ubrane szkielety z różnych epok i miejsc, od starożytnej Grecji, przez Wielką Brytanię po Stany Zjednoczone Ameryki. Salę tronową otaczają ściany z czarnego marmuru, a posadzka ze spiżu jest tej samej barwy.

Siedlisko troglodytów

Z.I.I. Złotek, przywódca troglodytów zamieszkujących Podziemie

Do miejsca zamieszkiwanego przez troglodytów, znajdującego się za rzeką Styks, prowadzi mroczna jaskinia, z której przechodzi się do tunelu oświetlanego przez mnóstwo bioluminescencyjnych grzybów (troglodyckie kinkiety). W samym siedlisku ozdobna kopuła z fryzami, przedstawiającymi troglodytów goniących za ogromnymi jaszczurkami i bykami, została wykuta w sklepieniu pieczary. Największe stalaktyty i stalagmity, udekorowany różnymi przedmiotami służą za potężne kolumny wzmocnieniowe. Znajdują się tam magazyn, w którym gromadzone są wszystkie znalezione ludzkie przedmioty w gigantycznych stosach. Łukowate przejście prowadzi do kolejnej jaskini, w której ścienia została wykuta ogromna dziura, z której opada wodospad wody styksowej, która trafia do wielkiego basenu, a dalej płynie kanałami, nad którymi stoją ławki, a dalej prąd wody obraca ogromnymi kołami młyńskimi, które napędzają żarna, miechy i inne urządzenia. Jadalni znajduje się w ogromnym obniżeniu przypominającym amfiteatr z paleniskiem i kolekcją uratowanych z wody naczyń kuchennych na środku.

Mieszkańcy

Żyjący/nieśmiertelni

• Hades (wersja filmowa, wersja serialowa)/Pluton (władca),
• Persefona (wersja filmowa)/Prozerpina (władczyni),
• Cerber,
• Erynie:
  • Alekto (wersja filmowa, wersja serialowa),
  • Megajra,
  • Tejsifone,
• kery,
• Melinoe,
• Hekate,
• troglodyci:
  • Z.I.I. Złotek,
  • N.I.I Taki,
  • W.Y.J. Nowak,
  • I.I.I. Nocą,
  • Wy-S.S.S.-Okość,
  • W.R.R. Fredzio (prawdopodobnie),
  • B.R.R. Murek (prawdopodobnie),
• Gorgyra.

Zmarli

Elizjum

Dusza	Powód śmierci
Achilles	Umarł śmiercią herosa, walcząc w wojnie trojańskiej
Bianca di Angelo	Poświęcenie się w trakcie unicestwiana automatona Talosa
Celyn	Zginęła, starając się powstrzymać Oriona.
Charles Beckendorf	Zginął, poświęcając się w wybuchu Księżniczki Andromedy, przy powstrzymać armię tytanów przez zaatakowaniem Nowego Jorku.
Dakota	Zginął, broniąc Obozu Jupiter przed armią Tarkwiniusza.
Eneasz	Był pobożnym i sprawiedliwym półbogiem i wzorem rzymskich cnót obywatelskich oraz wypełniał boskie przeznaczenie
Harmonia	Była boginią, podarowaną za żonę Kadomosowi, założycielowi Teb.
Jacob	Zginął, broniąc Obozu Jupiter przed armią Tarkwiniusza.
Jason Grace	Zginął w walce ze złym cesarzem, broniąc swoich kompanów w imię uratowania świata.
Kadmos	Założył Teby i był ulubieńcem bogów.
Naomi	Zginęła, starając się powstrzymać Oriona.
Phoebe	Zginęła, starając się powstrzymać Oriona.

Niesprecyzowane miejsce

Dusza	Możliwe miejsca	Powód
Adonis	Elizjum	Bycie kochanym przez Afrodytę i Persefonę
Ajgeus	Łąki Asfodelowe	Nie był osobą ani dobrą, ani złą, całe życie jedynie bał się o swoje życie, a zakończył je, popełniając samobójstwo.
Ajtra	Łąki Asfodelowe	Chociaż była kochanką Posejdona i matkę Tezeusza, ona sama niczym się nie wyróżniła w swoim życiu
Alaryk	Równiny Kar	Stał po stronie Holdingu Triumwirat, wrogiemu Radzie Bogów, przez których został również zabity
Altea	Równiny Kar lub Łąki Asfodelowe	Zabiła zarówno siebie, jak i swojego syna, jednak zrobiła to po tym, jak ten zabił swojego brata i wuja, czyli swoją rodzinę.
Andromeda	Elizjum lub Łąki Asfodelowe	Była żoną Perseusza oraz przodkinią wielu znanych herosów, w tym Heraklesa, a ponadto według niektórych wersji została z mężem zamieniona w gwiazdozbiory.
Anchizes	Pola Kary	Zdradzenie, że jego żoną była Afrodyta
Akrizjos	Równiny Kar	Zamknięcie swojej córki w więzieniu oraz wrzucenie jej z nowonarodzonym dzieckiem do morza, by oboje zginęli.
Akteon	Równiny Kar	Podglądanie Artemidy w trakcie kąpieli
Atalanta	–	Była bohaterką, pokonała Dzika Kalidońskiego i była członkinią Argonautów, którzy odzyskali Złote Runo, jednak przed śmiercią została zamieniona w lwicę, a zwierzęta najprawdopodobniej nie trafiają do Podziemia.
Bellerofont	Łąki Asfodelowe	Chociaż był wielkim herosem, który zabił Chimerę oraz zakończył konflikt Licji z Amazonkami, pod koniec życia chciał dolecieć na Olimp, przez co Zeus go zrzucił na ziemię, więc jego dobre uczynki są niwelowane.
Bobby	Elizjum	Bronił Obozu Jupiter przed wojskami eurynomai Tarkwiniusza, przez co zamienił się w jednego z nich.
Danae	Elizjum	Bycie przez całe swoje życie dobrą osobą, która czciła bogów i ochraniała swojego syna, jak tylko mogła.
Ethan Nakamura	Elizjum	Chociaż stał po stronie armii tytanów, w ostatniej chwili zaatakował Kronosa, dzięki czemu ten przegrał.
Kastor	Elizjum	Bronił Obozu Herosów przed armią tytanów w trakcie Bitwy o Labirynt, w której poniósł śmierć.
Kleander	Równiny Kar	Stał po stronie Holdingu Triumwirat, wrogiemu Radzie Olimpijskiej, przez których został również zabity
Kwintus	Równiny Kar	Stał po stronie Holdingu Triumwirat, wrogiemu Radzie Olimpijskiej, przez których został również zabity
Vortigern	Równiny Kar	Stał po stronie Holdingu Triumwirat, wrogiemu Radzie Olimpijskiej, przez których został również zabity

Ciekawostki

• Ponieważ w Podziemiu nie ma słońca, poranek oznajmiają tam błyszczące grzyby w porze nazywanej porą lśnienia grzybów.
  • Jest ona łudząco podobna do mchoblasku, czyli pory, w której mech lśni, oznajmiającej wschód słońca w Nidawellirze.
• Chociaż według Percy'ego Ereb jest dawną nazwą Podziemia, to Nico używa tej nazwy na określenie tej części krainy, w której rządzi Hades.
• Jest grecko-rzymskim odpowiednikiem egipskiej Krainy Umarłych, nordyckich Walhalli/Folkwangu/Ginnungagapu/Helheimu, hinduskiego Królestwa Śmierci, mezopotamskiej Kurnugi, majańskiej Xibalby i Spirit Realm plemienia Hmong.
• Chociaż za każdym razem nazwa Podziemia jest pisana z wielkiej litery, kiedy Chejron tłumaczył Percy'emu, Annabeth i Tysonowi pochodzenie trucizny, którą otruto sosnę Thalii, została zapisana z małej.

Występowanie

Książki

• Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy:
  • Złodziej pioruna,
  • Morze Potworów (wspomniane),
  • Klątwa tytana (wspomniane),
  • Bitwa w Labiryncie (wizja),
  • Archiwum herosów:
    • Percy Jackson i miecz Hadesa,
  • Ostatni Olimpijczyk,
  • Przewodnik po Świecie Herosów,
  • Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona,
  • Greccy herosi według Percy'ego Jacksona,
  • Tajne akta Obozu Herosów (wspomniane),
• Olimpijscy Herosi:
  • Zagubiony heros (wspomniane),
  • Syn Neptuna (wizja),
  • Dom Hadesa (wspomniane),
  • Krew Olimpu (wspomniane),
• Berło Serapisa i inne opowiadania:
  • Berło Serapisa (wspomniane),
• Przygody na koniec szkoły:,
  • Puchar bogów (wspomniane),
  • Gniew potrójnej bogini (wspomniane),
• Apollo i Boskie Próby:
  • Ukryta wyrocznia (wspomniane),
  • Mroczna przepowiednia (wspomniane),
  • Labirynt ognia (wspomniane),
  • Grobowiec tyrana (wspomniane),
  • Wieża Nerona (wspomniane),
• Opowieść o Nicu di Angelo:
  • Słońce i Gwiazda.

Adaptacje

• Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy:
  • Złodziej pioruna. Powieść graficzna,
  • Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy: Złodziej Pioruna,
  • Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy:
    • sezon pierwszy:
      • Jak zostałem najwyższym władcą łazienki (wspomniane),
      • Poniekąd poznajemy prawdę,
  • Morze Potworów. Powieść graficzna (wspomniane),
  • Klątwa tytana. Powieść graficzna (wspomniane),
  • Bitwa w Labiryncie. Powieść graficzna,
  • Ostatni Olimpijczyk. Powieść graficzna,
• Olimpijscy Herosi:
  • Syn Neptuna. Powieść graficzna (wizja),
  • Znak Ateny. Powieść graficzna (wspomniane),
• Dom Hadesa. Powieść graficzna (wspomniane).

Galeria

Mapa Podziemia na stronie internetowej Ricka Riordana

Mapa Podziemia autorstwa Philipa Chidlowa i Kevina Haysa w Przewodniku po Świecie Herosów