Ten artykuł jest jedynie nierozbudowanym zalążkiem artykułu. Oto sekcje, które wymagają uzupełnienia lub dodania: Berło Serapisa i inne opowiadania, Apollo i Boskie Próby.
Jeśli możesz, podejmij się misji rozbudowania go, aby Grover dostał puszkę.
Grover Underwood, jeden z satyrów
Satyr – gatunek stworzenia o ciele pół-kozim i pół-ludzkim, pełniące funkcję obrońców greckich półbogów[1], których zadaniem jest sprowadzanie ich na Long Island[2]. Ich rzymskimi odpowiednikami są Fauny[3].
Historia[]
Powstanie gatunku[]
Satyrowie, tak samo jak nimfy, są duchami natury, których pierwsi przedstawiciele narodzili się, gdy krew Uranosa rozlała się na żyznej glebie po tym, jak został zamordowany przez swojego syna Kronosa[4].
Poszukiwania Pana[]
Mistrzem i władcą satyrów był Pan[5], satyrzy[6] bóg dzikich miejsc[5]. Gdy miał on umrzeć, przekazał on to Lysasowi, satyrzemu żeglarzowi z Efezu, jednak satyrowie w to nie uwierzyli, odwlekając nieuniknione[6] i wielu z nich udało się na poszukiwania boga[5]. Z czasem powstała licencja poszukiwacza przyznawana przez Radę Starszych Kopytnych[7], którą należy zdobyć, by móc wyruszyć na owe poszukiwania. Wielu satyrów otrzymało tę szansę, jednak żaden nie powrócił z misji[5], ponieważ zostali albo zjedzeni przez Polifema, zwabieni przez Złote Runo na jego wyspę[8], albo zginęli przed tym faktem, na przykład zamienieni w kamień przez Meduzę[9].
Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy[]
Złodziej pioruna[]
W tej części poznaliśmy Grovera jako satyra-opiekuna Percy’ego. Stał się jego wiernym przyjacielem i dowodem na to, że satyrzy to także lojalni obrońcy herosów.
Morze Potworów[]
Grover wpadł w poważne tarapaty – został porwany przez cyklopa Polifema, który uznał go za samicę swojego gatunku i postanowił poślubić. Percy i Annabeth wyruszyli na jego ratunek. Ostatecznie, dzięki wspólnej akcji Percy’ego, Annabeth, Tysona i Clarisse, udało się uwolnić Grovera oraz odzyskać Złote Runo. W tej części podkreślone zostało, że satyrzy – ze względu na swoją więź z naturą – są szczególnie podatni na magię przedmiotów takich jak Runo, które Polifem wykorzystywał do zwabiania ich w pułapkę.
Klątwa tytana[]
Grover zaczął coraz intensywniej odczuwać obecność zaginionego boga Pana, którego satyrzy poszukiwali od wieków. Podczas wyprawy do San Francisco to właśnie on odebrał sygnały od boga natury, jak i dostał pomoc od Pana w postaci dzikiego daru: erymantejskiego dzika. Wkrótce usłyszał również trzy słowa, które na długo go poruszyły, a brzmiały one „Czekam na Ciebie”. Był to zwiastun jego najważniejszej życiowej misji.
Bitwa w Labiryncie[]
Satyrzy, w tym w szczególności Grover, znaleźli się w punkcie zwrotnym. Rada satyrów dała mu ultimatum – tydzień na odnalezienie Pana, w przeciwnym razie stracił prawo do dalszych poszukiwań. Wędrówka przez Labirynt doprowadziła go i przyjaciół do miejsca, gdzie Pan rzeczywiście przebywał, czyli do Carlsbad Caverns. Umierający bóg poprosił Grovera, by rozgłosił prawdę o jego śmierci i wezwał ludzi oraz satyrów do ochrony przyrody bez oczekiwania na cud. Początkowo Grover chciał się zbuntować, ostatecznie jednak przyjął to zadanie. W finałowej bitwie o obóz satyrzy stali ramię w ramię z herosami, a Grover wykorzystuje dar „paniki” – moc otrzymaną od Pana – by rozpędzić siły Kronosa.
Ostatni Olimpijczyk[]
Grover, teraz bardziej dojrzały i pewny siebie, wziął czynny udział w wojnie z siłami Kronosa. Wpierw przyjaciele musieli go jednak znaleźć w Central Parku, gdzie przez empatyczne połączenie Percy wybudził go ze snu. Razem z innymi satyrami przyłączył się do walki, a podczas starcia z tytanem Hyperionem Grover i jego towarzysze zdołali uwięzić go w drzewie klonowym.
Olimpijscy Herosi[]
Zagubiony heros[]
Poznajemy tu postać Gleesona Hedge'a, który był satyrem pełniącym rolę ochroniarza i przewodnika dla Leo, Piper i Jasona. Początkowo ukrywał swoją prawdziwą naturę, podszywając się pod nauczyciela wychowania fizycznego, ale zaangażował się w walkę z niebezpieczeństwami, ratując bohaterów przed duchami wiatru i uwięzieniem przez Madeę.
Syn Neptuna[]
Grover Underwood pojawił się w snach Percy’ego, kontynuując swoją rolę duchowego przewodnika i łącznika między bohaterami. Don, faun, wspomniał Percy’ego i jego więź empatyczną z Groverem, nawiązując do wcześniejszych przygód w Morzu potworów.
Znak Ateny[]
Gleeson Hedge był aktywnym uczestnikiem misji. Pilnował Jasona, Percy’ego i reszty załogi Argo II, brał udział w walce z Keto, pomagał uwolnić przyjaciół z pułapki i ostrzegał przed Rzymianami. Podczas starcia z gigantami pozostał przy bohaterach, jak i strzelał do wrogów, a jego interwencje często ratowały sytuacje.
Dom Hadesa[]
Hedge nie uczestniczył w planowaniu ani w rozmowach o Drzwiach Śmierci, ale brał udział w akcji ratunkowej: pomógł w powrocie Argo II na bezpieczne miejsce po bitwie w Nekromanteionie, wrócił na pokład ze wszystkimi ocalałymi i towarzyszył Reynie podczas powrotu do Obozu Herosów.
Krew Olimpu[]
Gleesona Hedge’a towarzyszył Reynie i Nico podczas podróży przez Cień, pełnił funkcję strażnika w nocy i pomagał w walce z atakującymi ich duchami i gigantami. Hedge organizował także transport bohaterów i Ateny Parthenos, przywołując pegazy, dzięki czemu cała trójka mogła dotrzeć do Obozu bezpiecznie.
Opowieść o Nicu di Angelo[]
Trybunał umarłych[]
Jeden z satyrów czekał na Dionizosa przy stole głównym w pawilonie jadalnym z tacą ze schłodzonymi i obranymi winogronami odmiany Concord dla boga wina.
Wygląd[]
Satyrowie są istotami o ciele połowicznie kozim i połowicznie ludzkim – posiadają chłopięce torsy i twarze, jednak zamiast ludzkich nóg, są one pokryte koźlą sierścią[1], posiadającymi ogon tegoż zwierzęcia[10] i zakończone rozdwojonymi kopytami[11]. Ponadto w ich włosach znajduje się para koźlich różków[12]. By ukrywać swoją naturę wśród ludzi, zakładają sztuczne stopy oraz spodnie[13]. Chociaż wyglądają połowicznie jak ludzie, dorastają wolniej od nich (dwudziestokilkuletni satyr[14] może wyglądać jak nastolatek z pryszczami i początkiem zarostu[15]).
Umiejętności[]
Satyrowie podchodzili ze swoimi trzcinowymi piszczałkami i wygrywali magiczne melodie, co zdawało się na chwilę pomagać szpilkom sosny. Kwiaty na wzgórzu pachniały nieco słodziej, a trawa robiła się bardziej zielona. Ale gdy tylko muzyka się urywała, choroba przejmowała na powrót władzę.—Opis magii leśnej satyrów; Morze Potworów
- Odczytywanie emocji – leśne istoty potrafią odczuwać emocje znajdującej się blisko osoby[13].
- Granie na piszczałce – satyrowie zazwyczaj potrafią grać na piszczałce[14].
- Leśna magia – duchy natury, dzięki przygrywanej melodii potrafią przyśpieszyć wzrost rośliny, wyleczyć ją oraz odrobaczyć grządki. Dzięki magicznym melodią satyrowie sprawiają, że natura wokół odżywia[14].
- Opieka satyra – kozłonodzy mogą pobłogosławić zwierzę, aby bezpiecznie dotarło do dzikiego miejsca[16].
- Wspinaczka – dzięki swojej koziej naturze, satyrowie są znakomitymi wspinaczami. Potrafią się wspiąć nawet na naprawdę stromą powierzchnię[2].
- Wrażliwy węch i słuch – satyrowie mają lepszy słuch i węch od zwyczajnych ludzi. Satyrowie opiekunowie wykorzystują to do wywęszenia aury półboga[12] oraz zagrożeń, jakimi są potwory[9]. Są również w stanie wyczuć aurę zwykłego człowieka[13].
- Zoolingualizm – satyrowie potrafią komunikować się ze zwierzętami[5] oraz zwierzęcymi potworami[17].
- Nieśmiertelność (ograniczona) – po tym, jak satyr umrze, jego dusza nie trafia do Podziemia, tylko reinkarnuje się jako roślina[18].
Zadanie[]
Odkąd powstał Obóz Herosów[19], satyrowie służyli jako osoby odpowiedzialne za przyprowadzenia do niego greckich półbogów[2], powołane do tego przez Apollina[19]. Uczęszczają do wielu śmiertelnych szkół, podszywając się za uczniów, usiłując wywęszyć jak najwięcej dzieci półkrwi, które mają zadatki na wielkich herosów. Gdy wyczują, że dany półbóg jest bardzo potężny, informują o tym Chejrona[2].
Znani satyrowie[]
Gleeson Hedge, satyr
- Pan (zmarły)[6],
- Grover Underwood[1],
- Gleeson Hedge[3],
- Chuck Hedge[20],
- Leneus[21] (zmarły; odrodzony jako laur[22]),
- Sylen[21],
- Maron[21],
- Ferdynand Underwood (zmarły)[9],
- Lysas[6],
- Woodrow[23],
- Marsjasz[24],
- Herbert[25],
- Miliard[25].
Ciekawostki[]
- W Obozie Herosów podczas posiłków siedzą wraz z Dionizosem i jego dziećmi przy stoliku domku numer dwanaście[26].
- Gardzą Podziemiami i się ich panicznie boją[27], ponieważ wszystko tam pachnie tak samo[28].
- Z natury satyrowie nie cierpią na migrenę[9].
- Z powodu bycia w połowie kozłem, potrafią i lubią spożywać produkty niemożliwe do zjedzenia przez ludzi, na przykład puszki[12], czy ogryzki owoców[13].
Występowanie[]
- Złodziej pioruna (powieść graficzna, film, serial),
- Morze Potworów (powieść graficzna, film, serial),
- Klątwa tytana (powieść graficzna),
- Bitwa w Labiryncie (powieść graficzna),
- Ostatni Olimpijczyk (powieść graficzna),
- Percy Jackson and the Singer of Apollo,
- Przewodnik po Świecie Herosów (wspomniani),
- Zagubiony heros (powieść graficzna),
- Syn Neptuna, (wizja; wizja w powieści graficznej),
- Znak Ateny,
- Dom Hadesa,
- Krew Olimpu,
- Tajne akta Obozu Herosów,
- Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona,
- Puchar bogów,
- Gniew potrójnej bogini,
- Ukryta wyrocznia,
- Mroczna przepowiednia,
- Labirynt ognia,
- Grobowiec tyrana (wspomniani),
- Wieża Nerona (fotografia),
- Słońce i Gwiazda. Opowieść o Nicu di Angelo (wspomniani),
- Trybunał umarłych. Opowieść o Nicu di Angelo[29].
Przypisy[]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Złodziej pioruna, Mama uczy mnie walki z bykami
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Złodziej pioruna, Zdobywcy sztandaru
- ↑ 3,0 3,1 Zagubiony heros, rozdział II
- ↑ Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona, Początek i tak dalej
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Złodziej pioruna, Pudel udziela nam rady
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 Bitwa w Labiryncie, Zaginiony bóg mówi
- ↑ Złodziej pioruna, Najwyższy władca łazienki
- ↑ Morze Potworów, Przyjmuję prezenty od nieznajomego
- ↑ 9,0 9,1 9,2 9,3 Złodziej pioruna, Wizyta w Centrum Krasnali Ogrodowych Cioci Em
- ↑ Morze Potworów, Mój najlepszy kumpel wybiera suknię ślubną
- ↑ Złodziej pioruna, Grover niespodziewanie gubi spodnie
- ↑ 12,0 12,1 12,2 Złodziej pioruna, Partyjka z koniem
- ↑ 13,0 13,1 13,2 13,3 Złodziej pioruna, Jak skasowałem całkiem porządny autobus
- ↑ 14,0 14,1 14,2 Złodziej pioruna, Najwyższy władca łazienki
- ↑ Złodziej pioruna, Jak przez przypadek wyparowałem nauczycielkę matematyki
- ↑ Złodziej pioruna, Uwolnić zebrę
- ↑ Złodziej pioruna, Annabeth trenuje psa
- ↑ Złodziej pioruna, W pewnym sensie dowiadujemy się prawdy
- ↑ 19,0 19,1 Tajne akta Obozu Herosów, Trzy (cztery?) tysiące lat i dalej
- ↑ Krew Olimpu, rozdział LIV
- ↑ 21,0 21,1 21,2 Bitwa w Labiryncie, Podziemie robi mi kawał telefoniczny
- ↑ Ostatni Olimpijczyk, Siedzę na gorącym krześle
- ↑ Ukryta wyrocznia, rozdział 15
- ↑ Greccy bogowie według Percy'ego Jacksona, Apollo śpiewa, tańczy i strzela do ludzi
- ↑ 25,0 25,1 Ukryta wyrocznia, rozdział 13
- ↑ Złodziej pioruna, Mój obiad idzie z dymem
- ↑ Złodziej pioruna, Otrzymuję zadanie
- ↑ Złodziej pioruna, Rzucam się w objęcia śmierci
- ↑ Dysk Google z udostępnionymi przez użytkownika minjoonluv13 trzema folderami „chapter 1” ze stronami rozdziału pierwszego, „chapter 2” ze stronami rozdziału drugiego i „chapter 3” ze stronami rozdziału trzeciego, wszystkimi po angielsku