Riordanopedia

Wydarzenia na Riordanopedii:

  • Wyniki konkursu na wymyśloną postać! Zobacz!
  • „Bitwa o sztandar” - edycja próbna. Zapraszamy do zabawy w piątek. Więcej szczegółów znajdziesz tutaj!
  • Rozpoczęła się kolejna edycja konkursu na Puszkowy Artykuł A tematem tym razem jest...
  • Trwa konkurs na opowiadanie. Informacje na jego temat znajdziecie tutaj.
  • Został opublikowany czwarty numer gazetki Riordanopedii.
  • Wyniki XXII edycji Fan Art „Technologiczne szaleństwo”. Zobacz tutaj.
  • Powstał blog dotyczący zmian w artykułach na wiki. Zapraszamy wszystkich użytkowników do wypowiedzenia się.
  • Ogłoszono wyniki konkursu fotograficznego „Mitologiczne zwierzęta i jak je znaleźć?”. Sprawdź je tutaj!
  • Ruszyły zapisy do Obozu Herosów 2022. Wszelkie informacje, jak i miejsce, gdzie się można zapisać znajdują się w tym poście.

CZYTAJ WIĘCEJ

Riordanopedia
Advertisement
Riordanopedia

Pewnego dnia twoje własne dzieci zniszczą ciebie i odbiorą ci tron, zrobią ci dokładnie to, co ty chcesz zrobić mnie!

Uranosgrecki bóg i uosobienie nieba, będący jednym z protegonoi. Wyłonił się z Chaosu wraz z Gają, z którą się związał i miał wiele potomstwa: tytanów, cyklopów i sturękich. Ostatecznie został zniszczony przez swojego syna, Kronosa i od tamtego czasu zamieszkuje nieboskłon, niezdolny do przybrania innej formy. Jego rzymskim odpowiednikiem jest Uranus.

Historia

Mitologia

Uranos wrzucający dzieci do Tartaru

Gaja, jako pierwsza bogini, była bardzo samotna. Marzyła, by Chaos stworzył jej przystojnego męża. Tak więc się stało – powstał Uranos, bóg nieba. Na początku był z Gają bardzo szczęśliwy. Spłodzili razem dwanaście dzieci – sześć tytanów i sześć tytanid. Wkrótce jednak Uranos więcej czasu spędzał w niebie, nie odwiedzał swojej ziemskiej żony, Gai. Nie spodobało się jej to. Uznała, że jak będą mieli więcej dzieci, to ich relacje się poprawią. Urodziła więc trzech cyklopów. Dzieci te były paskudnie brzydkie i miały tylko jedno oko pośrodku czoła. Uranos stwierdził, że nie chce mieć z nimi nic do czynienia, więc zakuł dzieci w łańcuchy i wrzucił w otchłań Tartaru. Gaja krzyczała, by zostawił cyklopów w spokoju, lecz mąż pozostawał nieugięty. W końcu Gaja ponownie postanowiła uratować ich związek. Urodziła tym raz trójkę innych potworów – straszliwych istot o stu rękach. Matka nazwała ich sturęcy. Ojcu znów to się nie spodobało i postąpił z nimi dokładnie tak, jak postąpił z cyklopami. Tego już Matka Ziemia nie zniosła. Zrobiła sierp i oznajmiła dzieciom, że ten, który zabije Uranosa, zostanie królem tytanów. Większość dzieci była niechętna, lecz na ochotnika zgłosił się żądny władzy Kronos. Wymyślił, że czterej go bracia będą trzymać ojca za ręce i nogi, on natomiast będzie go zabijał. Zgłosili się: Japet, Hyperion, Kojos i Krios. W zamian za fatygę mieli oni zostać tytanami stron świata. Gaja wysłała list do Uranosa z prośbą o spotkanie. Gdy się zobaczyli, powiedziała mu, że przeprasza, że to jej wina, że wciąż go kocha. Bóg nieba połknął haczyk. Już miał spokojnie usiąść koło żony, gdy nagle dookoła niego pojawili się jego synowie. Czterej tytanów złapało go tak, by nie dał rady się ruszać, natomiast Kronos uniósł sierp i zaczął krwawą rzeź. Jednak przetrzymywany bóg tuż przed śmiercią wypowiedział klątwę, która miała spaść na jego syna – że kiedyś zostanie w taki sam sposób obalony, jak on go teraz zabija. Słowa te nie ruszyły Kronosa. Uranos został posiekany na kawałki, wszędzie był jego złoty ichor. I tak oto Uranos zakończył swe rządy, dając początek erze Kronosa i Złotemu Wiekowi.

Wygląd

W ludzkiej postaci wyglądał jak wysoki, nagi gość z przydługimi, ciemnymi włosami. Nosił wyłącznie przepaskę biodrową, a jego skóra zmieniała kolor – czasami była niebieska we wzory przypominające chmury, a czasem ciemna z migoczącymi gwiazdami.

Advertisement