Jestem panią żywiołów, pisarzem pierwszego nomu. Odejdź! Albo cię zniszczę.
— Ziya Rashid do Selkit; Czerwona Piramida

Ziya Rashid - mag i potężny pisarz Domu Życia, szkolona do walki z bogami. Została ulubienicą Ra, a od Cienia Węża jest również dziewczyną Cartera

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przeszłość[edytuj | edytuj kod]

Kiedy była dzieckiem mieszkała z rodzicami w wiosce znanej pod nazwą Al Hamrah-Makan (pl. Miejsce Czerwonych Piasków). Jej ojciec był farmerem, który pracował również dla archeologów: znajdował artefakty, za które otrzymywał pieniądze. Kiedy Ziya miała osiem lat, ojciec znalazł czerwoną figurkę i przyniósł ją do wioski nieświadomy tego, że w jej wnętrzu znajdował się ukryty potwór. Niechcący uwolniła go z jego więzienia, a ten zniszczył całą wioskę razem ze wszystkimi jej mieszkańcami. Wkrótce po tym wydarzeniu Dom Życia wysłał na miejsce swych magów, aby ci odkryli co się tam wydarzyło. Magowie Domu Życia odnaleźli Ziya'e jako jedyną ocalałą z całej wioski. Iskandar najwyższy lektor Domu Życia postanowił zaopiekować się Ziyą. Próbował dowiedzieć się od niej co dokładnie zaszło w wiosce, jednak szybko zdał sobie sprawę, że ta nic nie pamięta. Próbując przywrócić dziewczynie pamięć podawał Ziyi uzyskane w czasie poszukiwań informacje o wiosce i przekazywał jej zdjęcia znalezione w ruinach wioski.

Później Ziya zaczęła kształcić się na maga w Pierwszym Nomie. Po ukończeniu trzynastu lat, jako jedyna ze swojej grupy wiekowej pozostała w Egipcie.

Kroniki Rodu Kane[edytuj | edytuj kod]

Czerwona Piramida[edytuj | edytuj kod]

Kiedy Dom Życia zaczynał podejrzewać Juliusa Kane o podjęcie kolejnej próby przyzwania boga, Ziya i Michel Desjardins rozpoczęli za nim pościg. Podążali za mężczyzną i dwójką jego dzieci, Carterem i Sadie Kane, do muzeum brytyjskiego, gdzie mag uwalnia pięciu bogów. Nieświadomie dla siebie i Desjardinsa zostaje gospodarzem ducha Neftydy. Kiedy po eksplozji znaleźli nieprzytomne rodzeństwo, Ziya zasugerowała aby ich zabić, jednak Desjardins odmówił. Po powrocie do Pierwszego Nomu Iskandar szybko zorientował się, iż jego wychowanka została bożkiem. Wobec tego faktu stworzył uszebti mające ją zastąpić, a samą Ziyę ukrył w Nilu (czego dowiadujemy się w Ognistym Tronie). Długo po tym wydarzeniu Ziya zaczęła tropić rodzeństwo Kane w Brooklynie, gdzie walczyła z Selkit po tym jak Bastet przegrała walkę z boginią skorpionów. Sadie w tym czasie otwiera portal do Pierwszego Nomu, przez który wszyscy uciekają, po użyciu przez Ziyi Siedmiu Wstąg Hathor do unieruchomienia przeciwniczki. Następnie dziewczyna zabrała rodzeństwo do Iskandara, który decyduje o poddaniu ich testowi, aby sprawdzić ich boskie moce po czym zaprowadza ich do kwater, aby odpoczęli.

Tej samej nocy Carter zauważył ją, gdy zmierzała do świątyni otulona przez czarną chmurę i niewiele myśląc śledzi dziewczynę. Kiedy Ziya modli się, chłopak zauważył święcącą kulę wzlatującą ku górze, kiedy jednak później o tym wspominał, nie uzyskał żadnych wyjaśnień. Oglądając kapliczkę, Carter spytał się Ziyi o jej rodzinę, a ta mu opowiedziała o swojej przeszłości. Cater, który z czasem poczuł coś więcej do Ziyi, zaprosił ją na wyjście do centrum handlowego po "tym wszystkim". Magiczka jednoznacznie uznała to za zaproszenie na randkę. Następnego dnia Ziya uczyła rodzeństwo "podstawowych podstaw" magii i kazała im się pojedynkować. Jest zszokowana kiedy odkryła, że Carter stał się gospodarzem Horusa. W trakcie szkolenia Sadie i Cartera, gdy młody uczeń z pierwszego nomu poinformował ją o śmierci Iskandara oraz przejęciu stanowiska Najwyższego Lektora przez Michela Desjardinsa, Ziya załamała się. Dziewczyna nakazała bohaterom uciekać, ponieważ przy następnym spotkaniu będą wrogami.

Po ucieczce Kane'ów Ziya, Desjardins i dwóch innych magów ruszyli w pościg za rodzeństwem, przy okazji ratując pasażerów jakiegoś samolotu przed śmiercią. Ziya skontaktowała się z Carterem i poprosiła go o spotkanie w Las Cruces, aby razem stanęli do walki przeciwko Setowi. Niestety usłyszał to jeden z magów, który mówi o tym Desjardins'owi. Kiedy dziewczyna zjawiła się w umówionym mieście, Desjardins przyzwał Sachmet aby zabiła rodzeństwo Kane. Uniknęli jednak śmierci za sprawą słupa ognia oraz rozlania salsy, którą bogini całkiem zlizała z ziemi, myśląc, że jest to krew zabitej dwójki magów. Po zjedzeniu sporej dawki pikantnego sosu bogini zmieniła swoje okrutne oblicze na łagodne – Hathor. Ziya później zaczarowała płaszcz, aby za jego pomocą sterować łodzią. Magowie uciekli do Phoenix (bez Amosa). Wiedząc, że Sadie miała zamiar pokonać Seta wykorzystując jego tajemne imię, dziewczyna chciała jej je wyjawić. Znała je, ponieważ była okiem żony Seta. Poprosiła Sadie jednocześnie o to, aby użyła czaru dopiero, gdy już znajdą Amosa. Sadie odmówiła i grupa dalej podążała do miasta, gdzie stawili czoła Setowi. W czasie walki Set zaatakował Ziyę, wiedząc iż miała w sobie Neftydę. Bóg burz będąc nieświadomym, że dziewczyna tak naprawdę była uszebti stworzonym na podobieństwo Ziyi. Ciężko ranna figurka Ziyi, wyjawiła Sadie tajemne imię Seta i krótko po jego podaniu rozpadła się na kawałki. Wywołało to w Carterze zarówno rozpacz jak i szczęście. Chłopak wierzył, że Ziyi nic nie jest oraz znajduje się w bezpiecznym miejscu i postanowił ją odnaleźć.

Ognisty Tron[edytuj | edytuj kod]

Carter znalazł prawdziwą Ziyę ukrytą w sarkofagu w Al Hamrah-Makan. Wraz z Besem uwalnił dziewczynę, która następnie odrzuciła ducha Neftydy. Ziya nie wierzyła Carterowi, kiedy ten poinformował ją o śmierci Iskandara, więc gdy Desjardins i Mienszykow złapali chłopaka i boga karłów, ta nie protestowała uważając, że oni byli wrogami. Carter był zmuszony walczyć, ale nie chciał nikogo zranić. Niedługo potem zjawiła się Sadie i Walt Stone, którzy uwalnili Besa. Karzeł przestraszył przeciwników i grupa uciekła wraz z Ziyą. W hotelu Sadie i Ziya zostały przyjaciółkami, ku niezadowoleniu Cartera. Razem pokonały Walta i Besa w senet. Dziewczyna zgodziła się porozmawiać z Carterem po spaleniu dwóch pokoi hotelowych.

Później, Ziya zgodziła się pomóc w obronie Domu Brooklyńskiego rozmawiając ze sługami Parownika. Rozmowa nie pomaga, jednak kiedy rodzeństwo zjawia się w Domu przeciwnicy przegrywają. Na końcu Ziya wraz z Amosem udają się do Pierwszego Nomu, aby ten mógł spokojnie objąć urząd Najwyższego Lektora.

Charakter[edytuj | edytuj kod]

Ziya była bardzo inteligentna i często szorstka osobą. Nie brakowało jej zdeterminowana i zdecydowana, dzięki czemu była świetnym wojownikiem i strategiem. Posiadała ciepłą i wrażliwą stronę, której rzadko pokazywała. Carter był prawdopodobnie jednym z niewielu, którzy kiedykolwiek ją widzieli. Ziya czasem była wystraszona, przebiegiem sytuacji. Podczas Cienia Węża obawiała się, że była niegodna i nie gotowa, aby zaakceptować swoje przeznaczenie, jako gospodarz Ra. Po pocałowaniu Cartera, powiedziała mu, że boi się zbliżać do ludzi, ponieważ wszyscy, na których jej zależy (Iskandar, jej rodzice) umarli, choć Carter najwyraźniej pomaga jej ominąć to.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Ziya została opisana jako bardzo ładna dziewczyna z delikatnymi arabskimi rysami i krótkimi czarnymi włosami uciętymi na wysokości brody. Od Cienia Węża włosy sięgały jej już do ramion. Jej skóra była koloru karmelowego, a oczy bursztynowego. Bardzo często podkreśla je kohlem. Nosiła luźne lniane ubrania, od trzeciej części serii lniany strój kamuflujący albo też biały strój. Opisywana była jako "piękna i niebezpieczna". Carter opowiadał, że wyglądała jak królowa Nefertiti z wysokimi kościami policzkowymi i ustami w wiśniowym kolorze. Od kiedy Ra podarował Ziyi ostatniego skarabeusza Chepriego, dziewczyna nosiła go jako wisiorek, i nawet nie rozstała się z nim po odejściu Ra.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Jej nazwisko to arabskie słowo  رشيد, oznaczające właściwie prowadzony, a także będące egipską nazwą kamienia z Rosetty.
  • Była jedynym znanym magiem, który gościł dwóch bogów.
  • Kiedy pierwszy raz spotkała Cartera chciała go zabić, ale powstrzymał ją Desjardins. Później, podczas ich następnego spotkania było na odwrót.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.